«Προσπαθώ να γίνω η αλήθεια μου ή να φτάσω μια ανάσα από αυτή»

davaris-st.jpg

Μιλώντας με τον Στέλιο Δάβαρη για μουσικές επιρροές, την ελληνική σκηνή και την ικανοποίηση

Δέκα χρόνια μετά την πρώτη δισκογραφική δουλειά του ο ιδιαίτερα ταλαντούχος μουσικός Στέλιος Δάβαρης ετοιμάζεται, την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου, να ανέβει στη σκηνή του PassPort Κεραμεικός για ένα live, όπου θα παρουσιάσει το νέο του άλμπουμ «Συνέχισε Αντίθετα», κύριο γνώρισμα του οποίου είναι η επιτυχημένη ένωση του ηλεκτρικού ήχου με αυτόν των εγχόρδων, καθώς και τραγούδια από τα προηγούμενα άλμπουμ του και διασκευές σε κομμάτια των Leonard Cohen, Sting κ.ά. με μια διαφορετική μουσική ματιά. 

Στη συναυλία θα συμμετάσχει και η Κρυσταλλία. Με αφορμή όλα αυτά είχαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί του.

Το «Συνέχισε Αντίθετα» είναι η τρίτη προσωπική δουλειά σου μετά τα άλμπουμ σου «Όλα είναι Νερό» και «Ρεύματα». Με δεδομένο ότι και στα τρία έχεις γράψει σε όλα τα τραγούδια τη μουσική και τους στίχους, πώς βλέπεις την εξελιξή σου ως δημιουργού από το 2008, που κυκλοφόρησε το πρώτο σου άλμπουμ, μέχρι σήμερα;

Η εξέλιξή μου ως δημιουργού μέχρι σήμερα, αλλά και γενικά, αφορά τη διαδρομή μου προς τον πυρήνα μου. Το ταξίδι που με κάνει να θέλω να φτάσω μέχρι το πιο μακρινό μέσα μου. Να προσπαθώ να γίνω η αλήθεια μου ή έστω να προλάβω να φτάσω μια ανάσα από αυτή.

Υπάρχουν κάποιοι καλλιτέχνες που θεωρείς ότι σ' επηρέασαν στη διαμόρφωση του προσωπικού σου ήχου; Αν ναι, ποιοι είναι;

Χαίρομαι που ακούω ανθρώπους να μου λένε πως ακούν τα τραγούδια μου και αναγνωρίζουν ότι είμαι εγώ. Αυτό κάτι δείχνει.Μου άρεσαν πάντα διαφορετικοί καλλιτέχνες και ακούσματα. Νομίζω πως, συνειδητά ή όχι, δεν έχω αφήσει κάποιον να με επηρεάσει, αλλά κι εγώ δεν μπήκα ποτέ στη διαδικασία να αντιγράψω κάποιον. Αφήνομαι ελεύθερος όταν γράφω και αφήνω το κάθε τραγούδι να μου δείχνει εκείνο προς τα πού θέλει να πάει.

Σε ποιο μουσικό είδος θα κατέτασσες τα τραγούδια σου;

Δεν μπορώ να τα κατατάξω σε ένα είδος. Kαι είμαι πολύ αρνητικός στις ταμπέλες. Θα έλεγα απλά ότι είναι International Music.

Πώς αποτιμάς τη μέχρι τώρα πορεία σου στην ελληνική μουσική σκηνή; Είσαι ικανοποιημένος με όσα έχεις πετύχει;

Είναι δύσκολο για τους ανθρώπους να νιώσουν ικανοποίηση γενικά. Την ικανοποίηση που πολλές φορές την αντιλαμβάνεσαι στιγμιαία δεν την αφήνεις να σε κάνει να αισθανθείς την απόλαυσή της. Πάντα θέλεις κι άλλο, και κάτι ακόμα, κι εκεί κρύβεται ένα μεγάλο ψέμα. Ναι, είμαι ικανοποιημένος με όσα έχω πετύχει. Η ικανοποίησή μου είναι ανάλογη με τις δυσκολίες και τον κόπο, όμως μεγαλύτερη ικανοποίηση αισθάνομαι επειδή συνεχίζω να ονειρεύομαι τι θέλω να κάνω στο μέλλον.

Στο τελευταίο σου άλμπουμ υπάρχει μια πολύ όμορφη διασκευή ενός πολύ γνωστού τραγουδιού του Βασίλη Τσιτσάνη, του «Χωρίσαμε ένα δειλινό». Σκέφτεσαι κάποια στιγμή να κάνεις ένα δίσκο που να περιλαμβάνει μόνο διασκευές;

Όχι, δεν το σκέφτομαι. Μου αρέσει ό,τι κάνω να έχει λόγο ύπαρξης, όπως τα τραγούδια που γράφω εγώ. Η διασκευή του Τσιτσάνη προέκυψε τόσο αβίαστα, που μου έδειξε τον λόγο που έπρεπε να την κάνω. Σκέφτομαι πως αν έμπαινα στη διαδικασία να κάνω ένα άλμπουμ με 10 διασκευές σε τραγούδια που μου αρέσουν ή ακόμα και που αγαπάω, δεν θα μπορούσα να βρω για όλα τα τραγούδια τη συγκεκριμένη περίοδο έναν πιο σημαντικό λόγο από τον λόγο που είχαν οι δημιουργοί τους. Κι αυτό είναι σίγουρα κάτι που χρειάζομαι για να κάνω μια διασκευή.

Info: Κυριακή 4 Φεβρουαρίου στο PassPort Κεραμεικός–Upstairs, Κεραμεικού 58 & Μαραθώνος, Αθήνα. Tηλ. κρατήσεων 210-5222203. Τιμές εισιτηρίων: 13 ευρώ (με μπίρα ή κρασί). Οι πόρτες ανοίγουν στις 21.00.