Όσο είσαι σε θέση να παράγεις hits, δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι...

marmozets-630.jpg

Πως οι Βρετανοί Marmozets κατάφεραν να μου «καταστρέψουν» ένα Σαββατοκύριακο με το uptempo punk τους | (Photo by Amy Harris/Invision/AP)

Ένας άτυπος «πόλεμος» υφίσταται μεταξύ των πιο συνειδητοποιημένων από τους μουσικόφιλους ανά τον πλανήτη. Υπάρχουν εκείνοι που στηρίζονται στα παλιά, κλασικά και δοκιμασμένα στο χρόνο ακούσματα, που βρίσκουν ασφάλεια στο να στέκονται κάτω από τη σημαία των αναγνωρισμένων καλλιτεχνών και που δε σπαταλούν προσπάθεια να ενστερνιστούν κάτι νέο. Από την άλλη, υπάρχουν οι σφοδροί νεωτεριστές που δε σταματούν την τυμβωρυχία για νέους ήχους, που έχουν μια εικονοκλαστική οπτική απέναντι στους «δεινόσαυρους» και αναζητούν το νέο ταλέντο, συχνά αμφισβητούμενοι όμως, καθώς οι νέες λαμπρές στιγμές δεν είναι κάτι που συναντάμε κάθε μέρα. 

Προφανώς η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση και κανείς σώφρων άνθρωπος δε θα εξαναγκαζόταν να διαλέξει δογματικά ένα από τα δυο στρατόπεδα. Όλοι όσοι μοιραζόμαστε το ευχάριστο πρόβλημα ότι οι 24 ώρες της ημέρας δεν είναι αρκετές για να ακούμε μουσική, σίγουρα δε χρειαζόμαστε ένα πλαίσιο τσακωμού ακόμα. Τα προσωπικά μας γούστα, μας παρέχουν αρκετές αφορμές διαφωνίας, έτσι δεν είναι; 

Σε αυτή τη στήλη, κατά καιρούς έχουμε περάσει και από τα δυο στρατόπεδα. Πολλοί κλασικοί καλλιτέχνες μας έχουν εντυπωσιάσει με τις καινούριες τους δουλειές, και ουκ ολίγοι νέοι έστρεψαν τα αυτιά μας με εμπνευσμένη κομπορρημοσύνη προς το μέρος τους. Σήμερα, θα μας δελεάσει η δεύτερη περίπτωση, καθώς οι Βρετανοί Marmozets κατάφεραν να μου καταστρέψουν ένα Σαββατοκύριακο, με χαρακτηριστική ευκολία.

Όπως όλες οι συναρπαστικές ανακαλύψεις στη μουσική, έτσι και το ολοκαίνουριο «Knowing What You Know» album έφτασε στα αυτιά μου από μια τυχαία πρόταση ενός φίλου. Πρωί Σαββάτου εμφανίζεται σε ένα chat παράθυρο το βίντεο του «Major System Error» και το click για streaming ολόκληρου του album ήταν η επόμενη φυσική κίνηση. 

Από γονιδιακής άποψης, 4 ενήλικοι ευθύνονται για τη συνολική ύπαρξη των Marmozets από το Bingley του δυτικού Yorkshire, καθώς οι Becca Macintyre (φωνή), Sam Macintyre (κιθάρα) και Josh Macintyre (τύμπανα) είναι αδέρφια, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους Jack Bottomley (κιθάρα) και Will Bottomley (μπάσο). Από καλλιτεχνικής άποψης το θέμα είναι σχετικά πιο περίπλοκο, με τους ήχους του κλασικού βρετανικού punk rock να μπλέκονται με την εξωστρέφεια των Gallows και τη δημιουργική αυθάδεια των Mindless Self Indulgence.

 

Με πιο απλά λόγια, το δεύτερο album αυτών των παιδιών αποτελεί ένα άριστο δείγμα uptempo punk της τελευταίας 10 ετίας, με pop αισθητική στα ρεφρέν και σαρωτικό attitude φτασμένων rock n roll αστέρων. 

Υπάρχουν στιγμές που θα παραπέμψουν στον πιο math rock χαρακτήρα του ντεμπούτου «The Weird And Wonderful Marmozets», σε κάθε περίπτωση όμως η ευθεία προσέγγιση είναι η βάση του χαρακτήρα αυτού του δίσκου, χωρίς όμως αυτο να γίνεται επιπόλαια και τυχαία. Οι εποχές του άγουρου βρετανικού punk έχουν παρέλθει και οι Marmozets συμπληρώνουν τη λίγκα των stars νέας κοπής μαζί με τους Arcane Roots, τους Enter Shikari, τους Lower Than Atlantis, τους Deaf Havana και όλου αυτού του υπολογισμένα ορμητικού punk rock που κατεβαίνει από το Νησί την τελευταία δεκαετία. 

Ούτως ή άλλως, σε οποιοδήποτε ιδίωμα, σε οποιαδήποτε εποχή, ο χρυσός κανόνας είναι ένας. Όσο είσαι σε θέση να παράγεις hits όπως το “Habits”, δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι...