Η ρίζα στην... πρίζα

babel-630.jpg

Συνομιλώντας με τους Babel Trio: Κρητική μουσική αναμειγνύεται με ψυχεδέλεια, stoner και rock, με ηλεκτρικό λαούτο και πολιτική άποψη

Γνώστες της κρητικής μουσικής παράδοσης, αλλά και... λάτρεις του σκληρού ήχου, οι Babel Trio έρχονται με το εκρηκτικό «Roots Electrified» να προστεθούν στη λίστα με τα μοναδικά εκείνα ελληνικά σχήματα που βάζουν στην... πρίζα την λαϊκή κουλτούρα και πάνε σε άλλο επίπεδο την ακρόαση παραδοσιακών μουσικών ήχων.

Ορμώμενοι από την Κρήτη (αν και κατά το εν τρίτο Κρητικοί) οι Δημήτρης Σιδερής (ηλεκτρικό λαούτο), Τρικαλέρο (ντραμς) και Μιχάλης Αυλωνίτης (μπάσο) έχουν ήδη αρχίσει να απασχολούν κοινό και κριτικούς με ένα κράμα κρητικής μουσικής γεμάτης overdrive, χαοτικά εφέ και ψυχεδέλεια.

Οι ίδιοι μας εξηγούν ότι αυτό προέκυψε από την ανάγκη τους να ηλεκτρίσουν τον ακουστικό ήχο του λαούτου, αρχικά, και εν συνεχεία εξελίχθηκε μέσα από τον πειραματισμό και από την επιθυμία να δημιουργήσουν έναν πιο δυνατό ήχο.

«Η δημοτική/παραδοσιακή μουσική στην Ελλάδα, ανέκαθεν αποτελούσε βασικό δομικό συστατικό της κουλτούρας και ταυτότητας μας. Με την “παγκοσμιοποίηση” και την εισαγωγή νέων μελωδιών και ηχοχρωμάτων ήταν αναμενόμενη κατά την γνώμη μας, η δημιουργία αυτής της νέας τάσης, σκηνής στην χώρα μας» μας λένε οι Babel Trio σχολιάζοντας την τάση για μία νέα πιο ηλεκτρική «ανάγνωση» της παραδοσιακής μουσικής. 

Έχουν επαφή και αντίστοιχα σχήματα όπως οι  V.I.C., Baildsa, ΘΡΑΞ ΠΑΝΚC, Balothizer και πιστεύουν ότι όντως δημιουργείται μία σκηνή, ένα διαφορετικό μουσικό ρεύμα.

Παραμένουν, φυσικά, ενεργοί πολίτες και ανταποκρίνονται πάντα στο κάλεσμα να συμμετέχουν σε εκδηλώσεις σε χώρους με κοινωνικό/πολιτικό πρόσημο.

Οι Babel Trio ξεκινούν την περιοδεία τους στην Ελλάδα για την προώθηση του «Roots Electrified» (Μπορείτε να το προμηθευτείτε από ΕΔΩ)  από την Αθήνα και το 6 d.o.g.s. το Σάββατο 19 Νοεμβρίου.

Ας ξεκινήσουμε από τα εντελώς τυπικά: Είστε οι και λέγεστε. Πόσο καιρό βρίσκονται «εν ζωή» οι Babel Trio;

Δημήτρης Σιδερής (ηλεκτρικό λαούτο), Τρικαλέρο (ντραμς), Μιχάλης Αυλωνίτης (μπάσο). Σαν γκρουπ υπάρχουμε εδώ και πέντε πολύ δημιουργικά χρόνια.. Η ιδέα ξεκίνησε από τον Δημήτρη και τον Τρικαλέρο στο τέλος του φθινόπωρου το 2011. Έπειτα προστέθηκε ο Μιχάλης και από τον πρώτο πειραματισμό αποφασίσαμε να γίνουμε trio!

Ο τίτλος του πρώτου σας album είναι «Roots Electrified». Νομίζω ότι περικλείει πλήρως τη μουσική σας πρόταση χωρίς... πολλά λόγια; Σωστά;

Ο τίτλος αυτός δίνει τον κοινό μας άξονα στις μουσικές δημιουργίες που είναι η ρίζα στην πρίζα! Το ρεύμα! Το παραδοσιακό λαούτο που έγινε ηλεκτρικό. Έχει να κάνει και με το ηχόχρωμα επίσης. Είναι δύο λέξεις που πιστεύουμε ότι δίνουν ακριβώς το στίγμα μας και που μας βοηθούν να συστηθούμε στο κοινό μας! 

Είχαν ασχοληθεί κάποιοι από εσάς στο παρελθόν με την κρητική ή εν γένει την παραδοσιακή μουσική και πώς σας προέκυψε να «ηλεκτρίσετε» περαιτέρω τον ήχο;

Παρότι μόνο ο Δημήτρης έχει καταγωγή από την Κρήτη, όλοι μας έχουμε ασχοληθεί και συνεχίζουμε να ασχολούμαστε με την παραδοσιακή μουσική της Κρήτης μιας και το νησί αποτελεί τη βάση μας.  Ο “ηλεκτρισμός” του ήχου μας προέκυψε από πειραματισμούς και από την επιθυμία μας να δημιουργήσουμε έναν πιο δυνατό ήχο στις συνθέσεις μας. Η ιδέα προέκυψε όταν ο Δημήτρης άρχισε να “πειράζει” το σήμα του ακουστικού λαούτου και να παραμορφώνει τον ήχο με ενισχυτές και διάφορα effects. Επίσης, μέσα από τον αυτοσχεδιασμό, τον πειραματισμό, τα decibel και τον ιδρώτα τελικά καταλάβαμε ότι το ακουστικό όργανο δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει σε συνθήκες live. Από την άλλη ένα ηλεκτρικό όργανο θα μπορούσε να αποδώσει καλύτερα τον νέο ήχο που είχαμε εμπνευστεί και τελικά προέκυπτε.

Το album σας είναι instrumental, όμως στο μοναδικό τραγούδι που βάλατε λόγια, χρησιμοποιείτε ένα ποίημα-απαγγελία του Νίκου Καρούζου. Υπάρχει κάτι σημαδιακό ή συμβολικό για εσάς πίσω από αυτό το έργο;

Γενικά, εμπνεόμαστε από διάφορα είδη τέχνης. Η ποίηση αποτελεί βασική πηγή μας έμπνευσης κάτι που θα το δείτε και στον επόμενό μας δίσκο ή στα live μας προς το παρόν. Το ποίημα του Ν. Καρούζου “Διάλογος Πρώτος”, και ειδικά με την φωνή και την απαγγελία του ίδιου τού δημιουργού του, μας κέντρισε αμέσως το ενδιαφέρον. Για εμάς το συγκεκριμένο ποίημα αποτελεί μια κατάθεση συναισθημάτων, προβληματισμών και συμπερασμάτων του ποιητή που αφορούν στις βαθύτερες φιλοσοφικές, εσωτερικές προσωπικές ανησυχίες του ανθρώπου προς την αναζήτηση της ευτυχίας και συναισθηματικής πλήρωσης. Ο ποιητής εκφράζεται στο συγκεκριμένο ποίημα μέσα από αντιθέσεις (“γλυκύτητα στεφανωμένη με αγκάθια”), ίσως και με λίγο θυμό, για να καταλήξει με ένα πολύ όμορφο και αισιόδοξο στίχο*. Αυτή η προσέγγιση, μας έκανε να ταυτιστούμε με το συγκεκριμένο έργο, και να αποτελέσει, το μοναδικό μας κομμάτι με στίχο στον πρώτο μας δίσκο.   

Ω, θα γυρίσουμε στην ομορφιά
μια μέρα …
Με τη θυσία του γύρω φαινομένου
θα ανακαταλάβει η ψυχή τη μοναξιά της

Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν αρκετά σχήματα που «ερμηνεύουν» την παράδοσή μας με πιο σύγχρονο, ηλεκτρικό τρόπο. Πιστεύετε ότι είναι σημείο των καιρών ή πηγάζει από το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι από τις νέες γενιές «ψάχνονται» περισσότερο με τον ήχο τους και ανακαλύπτουν εκ νέου τις ρίζες μας;

Πιστεύουμε ότι πηγάζει πιο πολύ από την ανάγκη της επαφής του καλλιτέχνη με το οικείο, με το γνώριμο, το βιωματικό. Οι σημερινές γενιές, ειδικά στην Ελλάδα, έχουν “εκτεθεί” σε ήχους από την παράδοση μας, αλλά και ¨ξενόφερτους”. Ο συνδυασμός των παραπάνω, φαίνεται στη δημιουργία και στην έμπνευση των νέων καλλιτεχνών της ελληνικής σκηνής.  Η δημοτική/παραδοσιακή μουσική στην Ελλάδα, ανέκαθεν αποτελούσε βασικό δομικό συστατικό της κουλτούρας και ταυτότητας μας. Με την “παγκοσμιοποίηση” και την εισαγωγή νέων μελωδιών και ηχοχρωμάτων ήταν αναμενόμενη κατά την γνώμη μας, η δημιουργία αυτής της νέας τάσης, σκηνής στην χώρα μας. 

Έχετε επαφή με σχήματα όπως οι V.I.C., Baildsa, ΘΡΑΞ ΠΑΝΚC, Balothizer; Θεωρείτε ότι αναδύεται σταδιακά μία, ας πούμε, «σκηνή» σε αυτό το στυλ;

Έχουμε γνωριστεί με κάποια από τα μέλη των σχημάτων αυτών και υπάρχει αμοιβαία εκτίμηση. Νιώθουμε συνοδοιπόροι με κοινό πνεύμα στην παραδοσιακή μουσική.Πιστεύουμε ότι έχει αρχίσει να εδραιώνεται πλέον μια νέα σκηνή στην Ελλάδα που έχει αυτό τον χαρακτήρα. Είναι χαρά μας που βρισκόμαστε σε αυτό το ρεύμα, όπου υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι που θέλουν να δώσουμε σ’ αυτή την μουσική ένα άλλο νόημα ή περιεχόμενο με σκοπό να την εξελίξουμε στον χρόνο.

Έχετε κάνει αρκετές συναυλίες σε εκδηλώσεις και χώρους με κοινωνικό περιεχόμενο. Είστε ενεργοί κοινωνικά/πολιτικά και ποιος θεωρείται ότι είναι ο ρόλος του καλλιτέχνη μέσα σε αυτό το πλαίσιο;

Έχουμε την τύχη να ασχολούμαστε με την τέχνη, και δη τη μουσική. Θεωρούμε λοιπόν, ότι είναι χρέος μας μέσα από την τέχνη μας, να συμμετέχουμε ως ενεργοί πολίτες σε οτιδήποτε εκφράζει το ήθος, τις αξίες και τα ιδανικά μας. Αυτό που κάνουμε μουσικά έχει ένα κοινωνικό και πολιτικό περιεχόμενο (όχι στοχοποιημένο και συγκεκριμένο), το οποίο επικοινωνούμε χρησιμοποιώντας την εγχώρια μουσική γλώσσα, ως μια γλώσσα που μπορεί να ενωθεί με έναν παγκόσμιο λόγο.

Και τώρα οι Babel Trio προσγειώνονται στην Αθήνα. Τα επόμενα σχέδια; Το βλέμμα είναι καθόλου στραμμένο στο εξωτερικό;

Πρώτα από όλα έχουμε την περιοδεία μας που ξεκινάει από την Αθήνα και το Sixd.o.g.s. Θα περάσουμε έπειτα από Πάτρα, Τρίκαλα, Λάρισα, Λευκάδα και θα καταλήξουμε στην Θεσσαλονίκη. Σημαντικό επίσης επόμενο σχέδιο είναι η παραγωγή του δεύτερου δίσκου για το οποίο υπάρχουν έτοιμα έργα. Είμαστε πολύ αισιόδοξοι και πιστεύουμε πως με τον σωστό προγραμματισμό και την αφοσίωση στο όραμα μας, ότι η μουσικής μας μπορεί να περάσει τα ελληνικά σύνορα με επιτυχία, τηρουμένων των αναλογιών.

Περιγράψτε όπως εσείς κρίνετε το «μπαμπέλιασμα»

(Γέλια) Μας αρέσει να δημιουργούμε γενικά...Λέξεις όπως “μπαμπελιασμα” και “μπαμπελια” θα τις ακούσετε συχνά από εμάς. Το κοινό μας είναι τα “μπαμπέλια” και ως ¨μπαμπέλιασμα” περιγράφουμε την εκστατική κατάσταση όπου έχει φτάσει κάποιος ακούγοντας την «ρίζα» του μέσα από την μουσική μας!!

Και μιας και η μουσική σας συγκεντρώνει διαφορετικά στοιχεία θέλετε να μας πείτε ποιους καλλιτέχνες από τον παραδοσιακό χώρο εκτιμάτε και παρακολουθείτε και ποιους από τον πιο «σκληρό»/ηλεκτρικό;

Από τον κόσμο της δημοτικής μουσικής μας αρέσουν οι παλιοί “παίχτες” και η αισθητική τους, η μουσική του γλεντιού. Ο Θανάσης Σκορδαλός, ο Κώστας Μουντάκης, οι χαλκιάδες, οι Καρεκλάς, Παπασιδέρης και πολλοί άλλοι. Ο Γιάννης Αγγελάκας, PinkFloyd, Black Sabbath, Melvins, Kyuss, King Crimson, Electric Wizard είναι κάποιοι από τους καλλιτέχνες που εκτιμούμε. 

Μέλος της
ΕΝΕΔ