Ζητούνται συνεργασίες αποφασισμένων προωθητών στο ελληνικό ποδόσφαιρο

Τα καλοκαίρια, παρότι δεν κυριαρχούν τα αγωνιστικά δρώμενα, διαδραματίζονται σε άλλα πεδία άκρως σημαντικές εξελίξεις. Κάποιες από αυτές, μάλιστα, κάνουν ορισμένα καλοκαίρια ιστορικά και ξεχωριστά., όχι πάντα για καλό... Όπως οι καύσωνες ένα πράγμα, που μας αφήνουν κάποια καλοκαίρια αξέχαστα...  Η Lady Hope διαπιστώνει κάθε χρόνο εύρος σχετικών δραστηριοτήτων. Tα χαλιά όμως φούσκωσαν, γιατί τα προηγούμενα χάλια μας δεν κρύβονται στο σήμερα και απειλούν την έννοια του επόμενου...

Εν έτει 2017, σύσσωμο το επαγγελματικό ποδόσφαιρο της χώρας μας έρχεται επί της ουσίας πια αντιμέτωπο με τα αδιέξοδα, και της επταετούς κρίσης, και της λάθος νοοτροπίας τους καιρούς της ευμάρειας. Αλλά, και της αέναης διαμάχης αδύναμων-σφετεριστών (βλ. θυμάτων-ισχυρών), που έχει πάντα την ίδια κατάληξη...

Η Lady Hope παρακολουθεί τη ρήξη της Super League με τη Nova, βλέπει πως από τη Football League αδειοδοτούνται αρχικά μόνο δύο ομάδες, διαπιστώνει πως ακόμα και ο ΚΑΠ παίζει να γίνεται αντικείμενο διαπραγματεύσεων, παρατηρεί τα προβλήματα επιβίωσης σε Εργοτέλη, Ιωνικό και ΑΕ Καραϊσκάκης (ομάδες που πέρυσι πρωταγωνίστησαν στη Γ Εθνική) και καταλαβαίνει πως μιλάμε πια για μια άλλη (επιμέρους) περίοδο στη νέα εποχή που ζούμε εδώ και χρόνια...

Σε όλο αυτό το αλισβερίσι, τα φώτα της δημοσιότητας επικεντρώνονται σε συγκεκριμένα σημεία. Κανένας μας δεν σκέφτεται εκείνους που μένουν στο περιθώριο. Εκείνους που η πιάτσα έχει εξοβελίσει, εκείνους που «η μπογιά τους έχει περάσει», εκείνους που για κάποιον λόγο δεν βρίσκουν θέση στο κεντρικό σκηνικό. Ή που αν βρουν, θα βρεθούν στις εσχατιές για να συμπληρώσουν το ντεκόρ...

Εκείνους που τέθηκαν στο στόχαστρο έντονης κριτικής -είτε δίκαιης, είτε κατευθυνόμενης- , εκείνους που δεν πήραν ποτέ την πίστωση χρόνου που τους άξιζε, εκείνους που αδικήθηκαν από μια ατομική απόφαση, από μια λάθος κρίση, από μια έλλειψη εμπιστοσύνης, από μια θεσμική μεροληψία. Εκείνους που έπεσαν σε αεριτζήδες, ή σε ανακυκλωμένους σωτήρες, εκείνους που πλήρωσαν στο πετσί τους την αναλγησία και την απληστία κάποιων άλλων, ακόμα και την ευθυνοφοβία των πολλών.

Οι ομάδες διαφημίζουν όπως μπορούν την πραμάτεια τους, δίχως να λείπουν οι υπερβολές και οι καθαγιασμοί. Στο μέλλον θα αναγκαστούν να προσεγγίσουν την αλήθεια, για να μη χάσουν τον πυρήνα των υποστηρικτών τους... Εξάλλου, αν καταφέρεις να δημιουργήσεις στο ευρύ κοινό σου μια συγκεκριμένη αντίληψη, ακόμα και αν αποδειχτεί στο μέλλον πως τα πράγματα ήταν αλλιώς, θα έχεις κερδίσει τον απαραίτητο χρόνο μέχρι να κατασκευάσεις το καινούριο αφήγημα σου.

Οι υπόλοιποι; Αποτελούν κι εκείνοι μέρος του ποδοσφαίρου, έστω και αν είναι τα αποπαίδια, έστω και αποτελούν την άλλη πλευρά του φεγγαριού. Και θα διερωτηθεί καποιος: έχει νόημα να εστιάζουμε τέτοιες μέρες σε αυτούς; Έχει, γιατί όσα συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο, πολύ εύκολα θα τα βρούμε και αλλού, σε άλλους τομείς της κοινωνικής ζωής.

Η «τρύπα του όζοντος» για το εγχώριο επαγγελματικό ποδόσφαιρο φαίνεται πως έχει μεγαλώσει όσο ποτέ, και αν δεν παρθούν άμεσα μέτρα, έστω και εξισορρόπησης σε χαμηλότερα επίπεδα, θα έχουμε άσχημες εξελίξεις σύντομα...

Στο σήμερα ο καθένας κοιτάει πρωτίστως να σώσει το τομάρι του, να μπορέσει να αντεπεξέλθει στις δικές του δυσκολίες. Και δεν μπορεί κανένας να κατηγορήσει κανέναν, όταν μιλάμε για ειδικές συνθήκες που αφορούν σχεδόν στους πάντες. Αντιθέτως, κάθε διαφορετική λύση (που αγγίζει τις ατραπούς μιας συλλογικοποιημένης αντίληψης) θα πρέπει να είναι κάτι παραπάνω από ευχολόγιο, από ιδεοληψία, από «καταναγκασμό», από αβασάνιστη τοποθέτηση για λόγους εντυπώσεων...

Πειστικές λύσεις στα άμεσα προβλήματα, θα πρέπει να δίνονται. Γιατί αν το κάνει εκείνος που νοιάζεται για τους πολλούς, θα επικρατήσει -πιστεύει η Lady Hope- πιο εύκολα από εκείνον που βάζει τον πρακτικισμό μέσα στη γυάλα ενός καταστρεπτικού ατομικισμού (που εξαφανίζει αργά ή γρήγορα κάθε καθαρή ανάσα εξαιτίας του πνιγηρού συσχετισμού δυνάμεων)...

Οι δυσκολίες δεν σημαίνουν αυτομάτως καταστροφή. Καταστροφή συνιστά, είτε στις ευκολίες, είτε στις δυσκολίες, το να μη μπορείς να αφουγκραστείς τα πρέπει των καιρών και να μην κάνεις εκείνα τα βήματα πίσω που θα εξασφαλίσουν τα μπροστινά στο όλον. Άλλο πράγμα τα ανεμομαζώματα και τα ανεμοσκορπίσματα των «πανικόβλητων», και άλλο οι συνεργασίες αποφασισμένων προωθητών...

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ