«Τραμπ, αυτός ο φανφαρόνος απατεώνας με τα πορτοκαλί μαλλιά...»

trump1.jpg

Ο Ντόναλντ Τραμπ στην επίσκεψη του στη Νότια Κορέα AP Photo/Andrew Harnik

Νόαμ Τσόμσκι
Δεν νομίζω να υπάρχει σήμερα καταλληλότερος για να συνοψίσει (επι-)κριτικά την πρώτη χρονιά του Τραμπ στο τιμόνι της «Νέας Ρώμης» από τον -88χρονο πια- Νόαμ Τσόμσκι.

Η επίκαιρη λοιπόν συνέντευξή του που δημοσιεύτηκε στη χθεσινή Liberation αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Ιδού ορισμένα αποσπάσματα από όσα είπε ο (δηλωμένος αναρχοσυνδικαλιστής, αλλά και ένθερμος υποστηρικτής του «δημοκράτη σοσιαλιστή» Σάντερς στις περσινές εκλογές) σοφός διανοητής -ζωντανό σύμβολο της αμερικανικής και παγκόσμιας Αριστεράς.

◆ [Για το αν εξεπλάγη από την εκλογή Τραμπ]

«Ηταν έκπληξη, αλλά όχι μεγάλη. Τα δύο κυρίαρχα πολιτικά κόμματα μετατοπίστηκαν πολύ δεξιότερα στη διάρκεια της πολυετούς νεοφιλελεύθερης επίθεσης εναντίον του πληθυσμού. Οι Δημοκρατικοί της Κλίντον είναι λίγο-πολύ αυτό που λέγαμε παλιά “μετριοπαθείς Ρεπουμπλικανοί”. Και οι Ρεπουμπλικανοί έχουν ξεφύγει εντελώς από το παραδοσιακό κοινοβουλευτικό φάσμα.

Η πολιτική τους είναι τόσο αντιδραστική, που για να αποσπάσουν ψήφους πρέπει να απευθυνθούν σε στρώματα του πληθυσμού τα οποία πάντα υπήρχαν αλλά σπανίως κινητοποιούνταν ως πολιτική δύναμη: ευαγγελικοί χριστιανοί, λευκοί ρατσιστές, ριζοσπάστες εθνικιστές, οι οποίοι είχαν περιθωριοποιηθεί στα νεοφιλελεύθερα χρόνια.

Η πλειονότητα των εργαζομένων είχε πέσει θύμα κακοποίησης με τη σειρά της, μια γενιά νωρίτερα, ως αποτέλεσμα μιας θεαματικής συσσώρευσης του πλούτου στα χέρια των ολίγων.

Για πολλά χρόνια, κάθε υποψήφιος στις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών που προσπαθούσε να πει κάτι διαφορετικό συντριβόταν από το σύστημα, το οποίο επέβαλλε τον άνθρωπό του.

Το 2016, όμως, αυτός ο φανφαρόνος απατεώνας με τα πορτοκαλί μαλλιά αποδείχθηκε πιο έξυπνος από όλους αυτούς.

Οπως και να ‘χει, δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη πώς εξελέγη πρόεδρος ένας δισεκατομμυριούχος με ισχυρή οικονομική και μιντιακή υποστήριξη».

◆ [Για το αν το αμερικανικό όνειρο των ελευθεριών και της κοινωνικής κινητικότητας έχει μεν πεθάνει, αλλά εξακολουθεί να τροφοδοτεί την πολιτική ρητορική - όπως υποστηρίζει στο τελευταίο του βιβλίο «Ρέκβιεμ για ένα Αμερικανικό Ονειρο»:]

«Το σύνθημα του Τραμπ “να κάνουμε πάλι την Αμερική μεγάλη” είναι ελκυστικό σε ορισμένα στρώματα του πληθυσμού, κυρίως άντρες μεσαίων εισοδημάτων, μικροαστούς, λευκούς, κατοίκους της υπαίθρου ή των μικρών βιομηχανικών πόλεων που υπέφεραν από τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, κοινωνικά συντηρητικούς και πολύ θρήσκους.

Ο Τραμπ αντλεί επίσης δύναμη από ένα κομμάτι της εργατικής τάξης που ψήφισε Ομπάμα γιατί πίστεψε στα μηνύματά του για ελπίδα και αλλαγή, αλλά απογοητεύτηκε τόσο πολύ στη συνέχεια που στράφηκε στον χειρότερο ταξικό του εχθρό.

Οι οπαδοί του Τραμπ έχουν την τάση να κοιτάζουν προς το παρελθόν, προς τους γονείς τους και τους προπάππους τους που εργάζονταν σκληρά, βέβαιοι ότι η επόμενη γενιά θα ζούσε καλύτερα.

Η τελευταία γενιά, όμως, έχει βαλτώσει, και δεν κατανοούν το γιατί. Και σε τέτοιες συνθήκες είναι εύκολο να επιδοθεί κανείς στο κυνήγι αποδιοπομπαίων τράγων. Αλλοτε ήταν οι μαύροι, σήμερα για τον Τραμπ είναι οι Μεξικανοί».

◆ [Για την «οργή χωρίς αντικείμενο», που οδηγεί τους πολίτες να ψηφίζουν ενάντια στα συμφέροντα τους]

«Στη μεταπολεμική Αμερική, όπως και σε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου, διακρίνονται δύο σημαντικές κοινωνικο-οικονομικές περίοδοι.

Η πρώτη, τη δεκαετία του ’70, χαρακτηρίστηκε από την ανάπτυξη ενός ρυθμιζόμενου από το κράτος και συγκριτικά εξισωτικού καπιταλισμού, που οδήγησε σε σημαντικά οφέλη για μεγάλο τμήμα του πληθυσμού.

Ακολούθησε η φάση της νεοφιλελεύθερης αντίδρασης, που οδήγησε στην οικονομική στασιμότητα, και στη συνέχεια στην παρακμή της πλειοψηφίας, γεγονός που υπονόμευσε τη δημοκρατική λογοδοσία και επέτρεψε την ταχύτατη και άκρως επικίνδυνη ανάπτυξη των χρηματοπιστωτικών οργανισμών, και την εξωφρενική συσσώρευση πλούτου και εξουσίας σε λίγα χέρια.

Η οργή του πληθυσμού που ψηφίζει εναντίον των συμφερόντων του είναι λοιπόν κατανοητή.

Παρ’ όλα αυτά, χωρίς τις μηχανορραφίες του Δημοκρατικού Κόμματος, ο Μπέρνι Σάντερς θα είχε πιθανότατα κερδίσει το χρίσμα.

Κι ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα έδειχνε ότι ισχύει το αντίθετο -ότι μέρος του εκλογικού σώματος ψηφίζει υπέρ των συμφερόντων του.»

◆ [Ποιος ωφελείται από την προεδρία Τραμπ]

«Αυτοί που κερδίζουν από την προεδρία Τραμπ είναι το πιο άγριο, αρπακτικό κομμάτι στα δεξιά του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, οι υπερ-πλούσιοι και οι μεγάλες επιχειρήσεις.

Ο πιο ακραίος κίνδυνος προέρχεται από την απόσυρση των Ηνωμένων Πολιτειών από τη μάχη κατά της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής.

Καταργώντας τους νόμους που προστατεύουν το περιβάλλον, απαγορεύοντας τις έρευνες γι’ αυτή την απειλή, η κυβέρνηση Τραμπ οδηγεί το ανθρώπινο γένος προς την καταστροφή, στο όνομα βραχυπρόθεσμων οικονομικών συμφερόντων[...] Και αυξάνεται συνέχεια ο κίνδυνος ενός πυρηνικού πολέμου…

Την ίδια στιγμή, οι Δημοκρατικοί “βάζουν πλάτη” συγκεντρώνοντας την προσοχή τους σε περιθωριακά ζητήματα, όπως η ρωσική παρέμβαση σε αυτές τις “ιερές” εκλογές.

Είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να μετρηθούν οι επιπτώσεις τέτοιων παρεμβάσεων. Και σε κάθε περίπτωση, ο αντίκτυπός τους στην προεκλογική μάχη είναι ασήμαντος σε σχέση με εκείνον των πλούσιων χορηγών και του ιδιωτικού τομέα.

Για να μη μιλήσουμε για τον ρόλο των ΗΠΑ στην Ιστορία, και τις συχνές παρεμβάσεις τους στις πολιτικές διαδικασίες άλλων χωρών»…

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ