Της Αλλοπάρ*

Το φαινόμενο Σώρρα, που εδώ και χρόνια ταλαιπωρεί τη χώρα παρασύροντας και εξαπατώντας χιλιάδες αφελείς -αλλά και «πονηρούς»- συμπατριώτες μας, μου θυμίζει ένα ανέκδοτο:

Ενας σύζυγος, που υποψιάζεται ότι τον απατά η σύζυγός του, αναθέτει σ' έναν ντετέκτιβ την παρακολούθησή της. Δύο μέρες μετά ο ντετέκτιβ πάει στον εντολέα του:

- Χθες η σύζυγός σας μπήκε σ' ένα ξενοδοχείο. Μπήκα κι εγώ. Ανέβηκε στον β' όροφο και μπήκε σ' ένα δωμάτιο. Εγώ έσκυψα και έβλεπα από την κλειδαρότρυπα.

- Και μετά; Τι είδες;

- Ηταν ένας ημίγυμνος άνδρας εκεί, γδύθηκε και η σύζυγός σας...

- Μετά, μετά;

- Μετά άρχισαν να χαϊδεύονται...

- Μετά, μετά;

- Επεσαν στο κρεβάτι...

- Μετά, μετά;

- Τότε έσβησε το φως και δεν έβλεπα πια!

- Αχ, μωρέ! Αυτή η αμφιβολία θα με φάει!

Ε, αυτό ακριβώς συμβαίνει και με τον κάθε πονηρούλη, που αποδεδειγμένα εξαπατά κόσμο: αντί να τον βουτήξουν και να τον χώσουν μέσα, στην αρχή της... καριέρας του, τον αφήνουν να δρα ελεύθερος, να δημιουργεί «οπαδούς», να στήνει οργανώσεις, να εξαπατά κόσμο και να περιφέρεται σαν... Μεσσίας.

Και όλα αυτά διότι, όπως και ο σύζυγος του ανεκδότου μας, οι αρχές διατηρούν κάποιες αμφιβολίες για το αν είναι απατεώνας ή όχι...

Να θυμίσω ότι και στην πολύκροτη υπόθεση-απάτη του «νερού του Καματερού» -που έχει πολλές ομοιότητες με τα 600 δισ. του Σώρρα- οι αρχές σφύριζαν αδιάφορες βλέποντας χιλιάδες ανθρώπους να περικυκλώνουν τα... βυτιοφόρα του Καματερού, εκλιπαρώντας για λίγο από το «θαυματουργό» νερό του -που το 'παιρνε με μια μάνικα από ένα χασάπικο της Αθήνας...

Επρεπε να περάσουν μήνες ολόκληροι μέχρι να συγκινηθεί η Δικαιοσύνη κι έπρεπε να ζητήσουν οι ιατρικοί σύλλογοι την παραπομπή του σε δίκη -βλέποντας τους ασθενείς να πείθονται από τον απατεώνα- για να δεήσει το δικαστήριο να τον καταδικάσει και έτσι να σταματήσει το άθλιο «παιχνίδι» του.

Στην υπόθεση Σώρρα έχουμε ήδη μια δολοφονία, με δράστη και θύμα στελέχη της οργάνωσής του. Κι έχουμε εκατοντάδες ανθρώπους που έχουν χάσει χρήματα από τον άνθρωπο αυτόν. Τι άλλο πρέπει να γίνει για να του σταματήσουν την... καριέρα;

Βέβαια, για να μην είμαστε και άδικοι, πρέπει να δούμε και τι έκανε γι' αυτό, πλην της Δικαιοσύνης, το υπόλοιπο κράτος, π.χ. η Εφορία.

Και να θυμηθούμε την περίπτωση του αρχιγκάνγκστερ Αλ Καπόνε, που μπήκε φυλακή για παράνομο εμπόριο καθώς Αστυνομία και Δικαιοσύνη αδυνατούσαν να τον «δέσουν» ως ηθικό αυτουργό δεκάδων δολοφονιών αντιπάλων. Εξ όνυχος τον λέοντα, που λέει και το γνωστό ρητό.

* Το Αλλοπαράκι μου έχει, ως συνήθως, δίκιο, αλλά πού να το βρει; Ας ελπίσουμε ότι κάποια στιγμή θα σοβαρευτούν οι αρμόδιοι και θα δώσουν τη σωστή λύση στη γελοία αυτή υπόθεση, που λόγω της αδράνειάς τους έχει κακοφορμίσει.