Θα μάθαινα επιτέλους το μικρό σου όνομα;

Γράμμα σ’ έναν (λογοτεχνικό) ήρωα

Ανθρωποι της γραφής (ποιητές, πεζογράφοι, κριτικοί, πανεπιστημιακοί) στέλνουν γράμμα στον αγαπημένο τους λογοτεχνικό ήρωα. Σύντομα επιστολικά κείμενα, διακειμενικά παίγνια, μεταιχμιακές αφηγήσεις στην κόψη επινοημένης πραγματικότητας και μυθοπλαστικής οικειότητας.

Επιμέλεια: Μισέλ Φάις

Αγαπημένη,

βρήκα προχτές στην τσέπη μου μια χούφτα άμμο. Ψιλή, ολόλευκη και δροσερή, την άδειασα σ’ ένα ποτήρι. Ετσι όπως χύνεται το γάλα μες στο διάφανο γυαλί, έγλειψε λίγο τα τοιχώματα κι έπειτα πήγε και μαζεύτηκε —μικρό βουνό— όλη στον πάτο.

Θυμήθηκα τις μέρες που σε κοίταζα, ακίνητη σαν κούκλα πίσω από το τζάμι, να διαβάζεις στο παράθυρο. Είχες εσύ ένα μικρό παιδί στην αγκαλιά κι εγώ στον νου τον ελαφρύ κυματισμό του στέρνου σου. Κουνούσα το κεφάλι μου δεξιά-αριστερά για να σε δω καλύτερα, πιανόμουνα σφιχτά απ’ τις λέξεις και δρασκέλιζα με αγωνία κάθε σημείο στίξης: μήπως τα φέρναν οι σελίδες έτσι, ώστε να βυθιστώ με εγκατάλειψη στην πιο βαθιά πτυχή της φούστας σου.

Ζήλευα σαν μωρό τον Τζέιμς που σε άκουγε, τη Λίλι που σου αγκάλιαζε τα γόνατα, εκείνον που κοιμόταν πλάι σου τα βράδια, το ξύλο του σπιτιού που τον χειμώνα κράταγε στις σκλήθρες του τη μυρωδιά σου. Παρακαλούσα, μέσα μου βαθιά και δίχως να το αντιλαμβάνομαι, το στόμα της Βιρτζίνια να μου πει στ’ αυτί κάτι από τα δικά σου θέλω.

Θα ’θελα, ίσως, να μου πεις στα ψέματα πως «ναι, θα πάμε αύριο, μόνο εσύ κι εγώ, στον φάρο». Θα ’θελα, σαν την άμμο να με βάλεις στη ζεστή σου χούφτα κι όπως θα την αδειάζεις έπειτα, να καταφέρω να σταθώ σε μια γραμμή του δέρματος ή να σφηνώσω ευτυχής κάτω απ’ τα νύχια σου — έστω.

Εκεί, σχεδόν χωμένη μέσα στις σάρκες σου, θα μάθαινα άραγε κάποιο απ’ τα μυστικά σου; Θα καταλάβαινες πως είμαι εγώ που γδέρνω με τα μάτια μου τις λέξεις στο βιβλίο;

Κυρία Ράμσεϊ, καθισμένη στα σκαλιά, μ’ ένα πλεκτό και τις βελόνες να χορεύουν μπαινοβγαίνοντας σαν κύματα, θα μάθαινα επιτέλους το μικρό σου όνομα;

------------
Αναφέρεται στο μυθιστόρημα «Μέχρι τον φάρο» της Βιρτζίνια Γουλφ.
------------
Το πρώτο βιβλίο της Ούρσουλας Φωσκόλου είναι η συλλογή διηγημάτων «Το κήτος» (Κίχλη, 2016).