Ταξίδι επιστροφής

el_canto_del_ruisenor_juan_miro.jpg

El canto del Ruisenor, Juan Miro El canto del Ruisenor, Juan Miro

Οι ταξιδιώτες αναζητούσαν μια θέση για τις δύο ώρες ώς το λιμάνι προορισμού. Αλλοι σε καρέκλες με τραπεζάκι, «για τα παιδιά κυρίως», άλλοι στις «αεροπορικές», για «να κοιμηθούν λίγο» και να συνεχίσουν το ταξίδι ξεκούραστοι.

Οι διακοπές για τους αδειούχους του Ιουλίου είχαν τελειώσει και επέστρεφαν στην έδρα τους λίγο μαυρισμένοι, με τις εικόνες από τη θάλασσα ακόμα νωπές και τις μυρωδιές των πεύκων και του σχίνου ακόμη θαλερές στη μύτη τους. Μπορούσες να δεις στα μάτια τους την ξεκούραση, καταλάβαινες τη γαλήνη στις κινήσεις τους, χαμογελούσαν εύκολα.

Δυο γυναίκες -η μαμά και η γιαγιά- και ένα κοριτσάκι αισθάνθηκαν τυχερές που βρήκαν τρεις συνεχόμενες θέσεις στις «αεροπορικές» και δεν θα χρειαζόταν να χωριστούν στο ταξίδι. Ευγενικές, καλόβολες, τακτοποίησαν τα πράγματά τους κάτω από τα καθίσματα, πήραν τα περιοδικά τους και περίμεναν το πλοίο να φύγει.

Το παιδάκι γρήγορα έγειρε στο μπράτσο της μαμάς και αποκοιμήθηκε.

Τότε ενέσκηψε ο όλεθρος… Τρία ακόμη άτομα ήρθαν να καθίσουν στις απέναντι θέσεις. Δύο γυναίκες, επίσης, και ένα αγοράκι.

Προηγουμένως είχαν περιηγηθεί σε όλο το σαλόνι αναζητώντας την καλύτερη θέση.

«Μα δεν είναι φοβερό το γεγονός ότι οι θέσεις μας δεν είναι αριθμημένες και αναγκαζόμαστε να κάνουμε βόλτες ώσπου να βρούμε πού θα καθίσουμε;» ρώτησε η μία, εύσαρκη και καλοβαλμένη, την κυρία απέναντί της.

«Δίκιο έχετε», απάντησε ευγενικά η ηλικιωμένη κυρία, «αλλά σε αυτήν τη γραμμή οι θέσεις δεν αριθμούνται. Πάντως υπεράριθμους δεν βάζουν ποτέ».

Δεν ήξερε τι την περίμενε. Η παραπονούμενη κυρία αφορμή ήθελε για να ξεκινήσει να μιλάει.

«Εγώ έχω ταξιδέψει πολύ. Σχεδόν σε όλο τον κόσμο, αλλά αυτό το χάλι που συμβαίνει στην Ελλάδα δεν το έχω συναντήσει πουθενά».

Κούνησε συγκαταβατικά το κεφάλι η ηλικιωμένη και δεν απάντησε.

«Θυμάμαι όταν ταξίδεψα στη βόρεια Ιταλία, τότε που πηγαίναμε στη Βενετία, τα πλοία ήταν τόσο πολυτελή…»

Σε ακτίνα δέκα μέτρων, όλοι είχαν την ευτυχία να μάθουν τις εξορμήσεις της κυρίας σε διάφορα μέρη του κόσμου και τον πολυτελή βίο που διήγε στα ακριβά ξενοδοχεία όπου κατέλυε και πόσο εξυπηρετικοί ήταν οι υπάλληλοι.

«Και αν αποφασίσετε να πάτε, να με ρωτήσετε. ΕΓΩ θα σας ΠΟΥ να μείνετε, ΠΟΥ να φάτε και, προπαντός, ΤΙ να φάτε. Ξέρω τα καλύτερα».

Οι κυρίες απέναντί της εξακολουθούσαν να κουνούν συγκαταβατικά το κεφάλι. Κοίταζαν διακριτικά τα ρολόγια τους.

Στα διπλανά και πίσω καθίσματα οι επιβάτες είχαν αρχίσει να δυσανασχετούν, της έριχναν αγριεμένα βλέμματα, αλλά το αποτέλεσμα μηδενικό. Ηθελε να μιλήσει και έπρεπε να την ακούσουν.

Το επόμενο θέμα του μονολόγου της ήταν το επάγγελμά της: προϊσταμένη σε μεγάλο ιδιωτικό νοσοκομείο. «Είχαν δει τα μάτια της… Πρόσωπα και πράγματα… Θα σας πω ιστορίες να φρίξετε».

Τότε η κυρία της παρέας της με το αγοράκι σηκώθηκαν. «Θα βγούμε λίγο στο κατάστρωμα», είπε. «Το παιδί ζαλίστηκε, θέλει αέρα».

Η ηλικιωμένη κυρία την κοίταξε με απελπισία. Ηθελε να βρεθεί στη θέση του μικρού που ζαλίστηκε, αλλά πού να φύγει. Επρεπε να μάθει γιατί οι νοσηλευτές ξέρουν να παίρνουν καλύτερα αίμα απ’ ό,τι οι γιατροί.

Δύο κοπέλες στα πίσω καθίσματα έβαλαν στα αυτιά τους ακουστικά, ένα ζευγάρι δίπλα, που ματαίως προσπαθούσε να διαβάσει, θυμήθηκε επίσης ότι χρειαζόταν αέρα και δύο αγόρια άρχισαν να μιλούν δυνατά για αθλητικά.

Η κυρία προϊσταμένη μεγάλου ιδιωτικού νοσοκομείου δυσανασχέτησε: «Οι νέοι δεν σέβονται τίποτα σήμερα. Βλέπετε πόσο δυνατά μιλούν;»

Η ηλικιωμένη κυρία συμφώνησε πάλι με το κεφάλι. Ηλπιζε στο θαύμα που δεν ερχόταν καθώς τα ιατρικά κουτσομπολιά έπεφταν με καταιγιστικούς ρυθμούς…

«Αγαπητοί επιβάτες, το πλοίο εισέρχεται στο λιμάνι. Παρακαλούνται οι οδηγοί να πάνε εγκαίρως στα οχήματά τους».

Η ηλικιωμένη έκρυψε την ανακούφισή της όσο μπορούσε.

«Φτάσαμε», είπε.

«Αχ, ναι», συμφώνησε η συνομιλήτριά της. «Πάντως, με την καλή σας παρέα ούτε που το κατάλαβα το ταξίδι».

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ