Sur mesure

stayros.jpg

| AP Photo/Emilio Morenatti

Τον έχασα. Τι να λέμε τώρα; Πάει, χάθηκε. Ε, ναι. Ημουν πάντα ολίγον από αγοροκόριτσο. Βαριόμουν τρομερά το να κουβεντιάζουν κοριτσοπαρέες για τ' αγόρια, οπότε έκανα παρέα κατευθείαν με τ' αγόρια να ξεμπερδεύουμε. Παίζαμε ποδόσφαιρο, ανεβαίναμε βουνά, κατεβαίναμε ποτάμια. Τι που ήμασταν μια σταλιά παιδιά;

Δεν μας φόβιζαν ούτε τα ψηλά βουνά ούτε τα βαθιά ποτάμια. Ισως γιατί τα βλέπαμε από κοντά και όχι μόνο μέσω βιντεοπαιχνιδιών. Ισως. Είχαμε και αλάνες τότε. Και όταν λέμε τότε, μη φανταστείς πολύ παλιά. Λίγο μετά από... τότε ήταν. Και ναι, έπαιζα ποδόσφαιρο σε αυτές τις αλάνες. Και ναι, εκεί τον έχασα.

Δεν με πολυένοιαξε. Ημουν και έξι χρόνων. Αλλά της μητέρας μου πολύ της στοίχισε. Τι να κάνω, έκατσα όλο το απόγευμα να ψάχνω, έχασα και τον αγώνα. Σιγά που θα τον έβρισκα μέσα σε κάτι χορτάρια πιο ψηλά και από μένα.

Γιατί τότε (λίγο πιο μετά από το τότε) είχαμε και αλάνες και χορτάρια στις αλάνες. Και δεν τα φοβόμασταν. Ισως γιατί μπλέκονταν τα κανιά μας σε αυτά καθημερινά και τα είχαμε συνηθίσει.

Πάντως τον βαφτιστικό μου τον σταυρό ποτέ μου δεν τον ξαναείδα. Πάει, χάθηκε. Μαζί του και το ματς της μέρας, αλλά δεν πειράζει. Ενα γκολ περισσότερο, ένα σύμβολο της πίστης λιγότερο. Πού να το 'ξερα ότι τριάντα χρόνια μετά (παρά κάτι) θα μου 'βγαινε σε καλό!

Απόφαση πήρε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενωσης κρίνοντας ότι οι εργοδότες μπορούν να απαγορεύουν στους υπαλλήλους τους να φορούν εμφανή θρησκευτικά σύμβολα, γιατί ενοχλούν. Ολα τα έχει λύσει η Ε.Ε., η μαντίλα κι ο σταυρός τη μάραναν. Λες και δεν έχουμε άλλες καΐλες. Ωστόσο, καθένας έχει τόσο δίκιο όση η δύναμη να το επιβάλλει.

Ως εκ τούτου, αποχαιρέτα το ανοιχτό πουκάμισο το θαλασσί, με την καδένα και το χρυσό σταυρουδάκι στο δασύτριχο στήθος που χάνεις. Παρεκτός και αν του εργοδότη τού τη βαρέσει να σε ντύσει Οδυσσέα Ανδρούτσο, να σου κοτσάρει φουστανέλες και φυσεκλίκια και να σε στείλει να μοιράζεις πίτσες. Αμα θέλει, μπορεί να στο επιβάλει. Σταυρό πάντως να φοράς δεν.

Τσαρούχια, άμα λάχει, ναι. Εκεί να σε δω για τι «πολύχρωμο μωσαϊκό των ευρωπαϊκών λαών» θα μου μιλάς, κύριε Ντάισελμπλουμ! Εχει να πάει το τσαρούχι σύννεφο. Και καθότι Ευρωπαίοι, βλέπεις, θα εκσυγχρονιστούμε - πού 'σαι, ρε μεγάλε Σημίτη, να δεις επιτέλους τη δικαίωσή σου φορεμένη χειμώνα-καλοκαίρι! Sur mesure θα τη φοράμε.

Που σημαίνει, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα μας. Οχι απλώς κόκκινο τσαρούχι με μαύρη φούντα. Αλλά και μπλε καστόρι, με φούξια φουντίτσες και, για τους πιο τολμηρούς, με αστεράκια στην ασήκωτη σόλα, να φωτάνε στο σκοτάδι. Μη σου πω πως, ειδικά για τους πιτσαδόρους, αυτή η βερσιόν θα επιβληθεί και από την Τροχαία, για να φαίνονται το βράδυ.

Sur mesure φόραγαν και οι γιαγιάδες μας τα μαντίλια στο κεφάλι και από κάτω έχωναν πέντε κιλά μαλλί. Πώς το 'καναν αυτό ποτέ μου δεν κατάλαβα. Λύναν τα μαλλιά τους καμιά φορά και φτάναν ώς το πάτωμα οι κοτσίδες!

Οταν το είχα πρωτοδεί με εντυπωσίασε τόσο που νόμισα πως για να μακρύνουν και τα δικά μου (εγεννήθην φαλακρό βλέπεις), τα καλοκαίρι στο χωριό, φόραγα κάθε νύχτα το μαντίλι της γιαγιάς, στα κρυφά. Νόμιζα πως έτσι μακραίνουν τα μαλλιά - το φοράς και την άλλη μέρα ξυπνάς Ραπουνζέλ.

Αδικος κόπος, αλλά εγώ εκεί. Οι δικοί μου νόμιζαν ότι έχω κολλήσει ψείρες και βάζω το μαντίλι γιατί ντρεπόμουν. Το τι αντιφθειρικό έχω φάει στην κασίδα δεν λέγεται. Από τα τόσα χημικά, πάλι καλά που έχουν μείνει και πέντε τρίχες στο κεφάλι μου... στο εσωτερικό δεν ξέρω τι βλάβες έχουν προκαλέσει.

Τα μαντίλια δεν μακραίνουν τα μαλλιά. Οι μαντίλες, όμως, ως φαίνεται, ψαλιδίζουν την ελευθερία. Οχι αυτού που τη φοράει - του άλλου που τη βλέπει. Γιατί περί αυτού πρόκειται: για μια ελευθερία «sur mesure» στα μέτρα όσων τους «χωράει».

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας