Στο ξέφωτο του αρχαίου σταδίου

Μερικοί άνθρωποι ανοίγουν δρόμους εκεί που οι περισσότεροι τα παρατάνε ή σαγηνεύονται από τις Σειρήνες της μαλθακότητας και παραδίδονται στην τύρβη του αχνιστού καφέ στα μαγαζάκια, που εξαπλώνονται στους πεζόδρομους αλλά και κατά μήκος της παραλίας σε μια όμορφη πόλη του Κορινθιακού.

Αυτοί οι μερικοί λοιπόν, πέντε-έξι νομάτοι, στρέφουν τα νώτα στη θαλπωρή της ηδονιστικής ατμόσφαιρας. Εξω στους δρόμους ήλιος με δόντια κι ένας επίμονος άνεμος, που περονιάζει. Φορτώνονται δυο-τρία αλυσοπρίονα και ανεβαίνουν ψηλά στην Αρχαία Σικυώνα, στην κορυφή της οποίας απλώνεται ο εκθαμβωτικός ερειπιώνας της αρχαίας πόλης -εκεί όπου πρόσφατα αναδείχτηκε το επί αιώνες σκεπασμένο και ξεχασμένο αρχαίο στάδιο.

Μπαίνουμε μαζί τους στον επιβλητικό χώρο του σταδίου -τους σπάει τα νεύρα ένα αλυσοπρίονο που δεν λέει να πάρει μπροστά αλλά τελικά η δουλειά αρχίζει. Ξεχύνονται στα πρανή, γεμάτα από θάμνους και αγκάθια, ασφάκες και άλλα «ενοχλητικά» και αρχίζουν την κοπή· ο χώρος φωτίζεται και μεγαλώνει και σχεδόν αρχίζουν να ακούγονται οι αρχαίες ιαχές των θεατών.

Τα ξερόχορτα καίγονται με προσοχή -λίγα λίγα, να μην επεκταθεί η φωτιά (πυρ, άπαντα και το έν). Το κρύο είναι δαιμονισμένο αλλά οι εργάτες απτόητοι συνεχίζουν τον καθαρισμό (ο ένας έχει έρθει από τη Γαλλία με τον νεαρό γιο του να βοηθήσουν, άλλος είναι πολιτικός μηχανικός, ένας εκδότης, ένας Αλβανός και κανά δυο ακόμη).

Το στάδιο είναι πεταλόσχημο. Ανεβαίνουμε οι επισκέπτες στην κορυφή του ημικύκλιου και κοκαλώνουμε από την τόση ανοιχτότητα. Είμαστε στο υψηλότερο σημείο, στο πιο εποπτικό. Η ματιά μας ξεχύνεται στην απλοσύνη του Κορινθιακού -αγναντεύουμε τα Γεράνεια, τον Κιθαιρώνα και τον Ελικώνα και κάποιες κορφές του Παρνασσού, απέναντι στη Στερεά Ελλάδα· μια υπέρλαμπρη, κορυφαία ενότητα της χώρας, μια μαγευτική συνοχή του τοπίου.

Ο φίλος ποιητής, που με συνοδεύει από την Αθήνα, ειδικά για να παρευρεθεί στον καθαρισμό του σταδίου, έχει μείνει άφωνος. Δεν μπορεί να πιστέψει ότι αντικρίζει την ομορφιά κατάματα.

Περιδιαβάζουμε σε όλο τον χώρο. Κατεβαίνοντας από το στάδιο, δεξιά μας στέκεται περήφανο το θέατρο, με τις δύο κεραμοσκεπείς διόδους, μήκους 16 μέτρων (είσοδος - έξοδος θεατών) και τις κερκίδες του, βουλευτήριο, γυμνάσιο, μουσείο, στοά, λείψανα ναού. Τερπνοί στοχασμοί μάς καταλαμβάνουν -βοηθάνε τα ιστορικά κιτάπια.

Μεγάλη δύναμη η Σικυώνα από τους αρχαϊκούς ακόμη χρόνους (μαρτυρείται αυτό από τον περίφημο Θησαυρό των Σικυωνίων στους Δελφούς), υπήρξε ξακουστό κέντρο γλυπτικής και ζωγραφικής (ονομαστός ο γλύπτης Κλέων αλλά κυρίως ο Λύσιππος· στη σχολή ζωγραφικής φοίτησε, πληρώνοντας μεγάλα δίδακτρα, και ο ζωγράφος Απελλής). Τον 6ο αιώνα κυβέρνησε ο Κλεισθένης, παππούς του μεγάλου μεταρρυθμιστή της Αθήνας.

Για να φτάσει κανείς στον «ιερό» αυτό χώρο ή πρέπει να είναι μάντης ή πολύ τυχερός. Δεν υπάρχει πουθενά σήμανση ικανή να καθοδηγήσει τον επισκέπτη. Καιρός είναι να μπει μια τάξη, με την ευκαιρία της ανάδειξης του αρχαίου σταδίου.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας