Στο ίδιο έργο θεατές

Τι είναι το ποδόσφαιρο; Οχι στην Ελλάδα που δεν υπάρχει ποδόσφαιρο, αλλά γενικά. Καθρέφτης της κοινωνίας. Ενα άθλημα που διαπλάθει χαρακτήρες θετικούς, δυνατούς. Μονομάχους και ιππότες. Το χαρακτηριστικό του είναι το εξής: «Παίξτε με όλες τις αρετές του και όχι με άλλα μέσα που επηρεάζουν το αποτέλεσμα». Γι’ αυτό το ίδιο το ποδόσφαιρο δεν μπορεί να το επηρεάσει ποτέ κανείς αρνητικά. Μόνο τους ανθρώπους που βρίσκονται σε μια ομάδα και πολλές φορές δεν έχουν σχέση με το άθλημα, αλλά μόνο με την τσέπη τους.

Ας έρθουμε στην Ελλάδα. Το φαινόμενο της βίας δεν είναι καινούργιο. Ζούμε με αυτό. Η αιτία βρίσκεται στην κοινωνία και η αφορμή στον χώρο του ποδοσφαίρου.

Βλέπουμε όλοι μας πόσο αδύναμη γίνεται η χώρα μας. Θέλουν να μας πείσουν πως είμαστε μια αποικία και μάλιστα με τη δική μας υπογραφή (Αγγλικό Δίκαιο).

Οταν ο κόσμος κυβερνάται με τη βία, στο τέλος θα αντιδράσουν οι άνθρωποι γιατί δεν έχουν τίποτα να χάσουν. Και εδώ είναι το μυστικό. Θα έρχονται σε μας τους ντόπιους και θα μας δίνουν κάτι (όπως το ρεύμα, τα σχολεία για τα παιδιά μας κ.α.) για να έχουμε να... χάσουμε. Και έτσι θα έχουμε την ψευδαίσθηση ότι βελτιώθηκε η ζωή μας.

Το ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο καθιερώθηκε για να μη λειτουργήσει ως επαγγελματικό. Επετράπη να αποτελείται από ΠΑΕ βαμπίρ. Βρικόλακες. Να πίνουν το αίμα, ιδίως του κράτους. Είχαμε οικονομικές ενισχύσεις, επιχορηγήσεις, επιδοτήσεις, άρθρα 44 και 99, αγορές ΑΦΜ. Ολα αυτά περνούσαν ατελώνιστα. Εφτασαν, η ΕΠΑΕ παλιά και τώρα η Σούπερ Λίγκα, αντί να είναι ο συνεταιρισμός των πολλών ισοδύναμων και ισχυρών ΠΑΕ να καταντήσουν ο συνεταιρισμός των λίγων και τώρα τελευταία του ενός ισχυρού. Τελείως αντίθετο με αυτό που πρέπει να ισχύει σε ένα επαγγελματικό πρωτάθλημα, τελείως αντίθετο με τον ανταγωνισμό.

Διαπιστώνουμε πόσο αδύναμη είναι η δομή του ελληνικού ποδοσφαίρου. Και ποιοι την κατέστησαν έτσι; Οι κυβερνήσεις.

Ακούστηκε από πολιτικούς ότι «τα φάγαμε όλοι μαζί». Εγώ και πολλοί άλλοι δεν τους ψηφίσαμε να μας κάνουν λαμόγια, αλλά να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας, να εκμεταλλευτούν τους πόρους της χώρας. Οχι για να δίνουν επιχορηγήσεις στις ομάδες. Ετσι η χώρα πτώχευσε.

Μιλήσαμε για το ποδόσφαιρο, για τη βία, είδαμε πώς δημιουργείται και προωθείται. Πώς, όμως, αντιμετωπίστηκαν μέχρι σήμερα τα φαινόμενα της βίας; Με τροπολογίες νόμων. Γελάνε ακόμη και τα μηχανήματα που τυπώνουν τα έντυπα των ΦΕΚ... Ενα τεράστιο επεισόδιο βίας πάμε να το αντιμετωπίσουμε με μια τροπολογία. Με απειλές, με ευχές και πάνω απ’ όλα με το χαμόγελο στα χείλη. «Θα ’ρθει ο χρόνος να τα σβήσει όλα». Ετσι σκέφτονται.

Ακούστηκαν σωστές κουβέντες, όπως αυτή για την παιδεία. Για ποια παιδεία μιλάμε όταν εγώ ως μαθητής του Γυμνασίου είχα ένα εξαιρετικό μάθημα, την Αγωγή του Πολίτη, που το εξαφάνισαν;

Είναι ξεκάθαρο ότι όλη αυτή η κατάσταση ευνοεί και τις δύο πλευρές. Και της Πολιτείας και των ανθρώπων του ποδοσφαίρου.

Κλείνω με ένα ερώτημα: Γιατί η κοινωνία «ερεθίζει και προκαλεί» τον κόσμο του ποδοσφαίρου; Πολύ απλά γιατί οι κυβερνώντες θέλουν το ποδόσφαιρο να εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους και όχι να αναπτύσσεται ως άθλημα.

* παλιός ποδοσφαιριστής ΑΕΚ και Αρη