«Σκοτάδι» και παχυσαρκία

Η φύση ακολουθεί τους ρυθμούς της, αλλάζει τις εποχές. Οι αγροτικές εργασίες που πραγματοποιούνται τον Νοέμβριο είναι: Το μάζεμα της ελιάς. Η σπορά οσπρίων και σιτηρών. Το ξελάκκωμα στα αμπέλια και η υλοτομία. Ακόμα, το κάψιμο για τις ξερές μπαμπακιές και η μεταφορά κυψελών στις οριστικές θέσεις για τον χειμώνα.

Ο χειμώνας αρχίζει.

Πολλοί άνθρωποι έχουν την τάση, μόλις μπαίνει ο χειμώνας, να κοιμούνται περισσότερο, να τρώνε περισσότερο, έχουν έντονη επιθυμία για κατανάλωση φαγητών πλούσιων σε υδατάνθρακες και πρόσληψη βάρους, ενώ «κλείνονται» περισσότερο στο σπίτι, αποφεύγοντας την έντονη κοινωνική ζωή του καλοκαιριού.

Η μείωση του φωτός παίζει σημαντικό ρόλο, μιας και νυχτώνει νωρίτερα, αφού βρέχει και ο ήλιος χάνεται.

Ο ήλιος προκαλεί στον οργανισμό έναν κατακλυσμό χημικών διαβιβαστών (τα φυσικά μας οπιούχα όπως οι ενδορφίνες), που ερεθίζουν την επιθυμία για ζωή.

Παράλληλα, οι ενδορφίνες που εκλύονται όταν καθόμαστε στον ήλιο πυροδοτούν στον οργανισμό μια αλληλουχία χημικών αντιδράσεων που προσφέρουν σημαντικά οφέλη για την υγεία.

Η μέρα μικραίνει, η έλλειψη ήλιου επηρεάζει τη διάθεση κι αυτό αποτελεί ίσως ακόμα μια δύσκολη συνθήκη για τον άνθρωπο που αγωνίζεται να χάσει βάρος.

Ετσι, θα μιλήσω για άλλη μια φορά για τη βασική ανάγκη του υπέρβαρου: τη μεταμφιεσμένη πείνα.

Οταν σου λέει κάποιος «έφαγα πολύ, πείναγα», τον ρωτάς «πείναγες ή λαχταρούσες την τροφή;» και απαντάει αυτόματα «λαχταρούσα, δεν πείναγα».

Σκέφτομαι πως ίσως είναι και η μόνη λαχτάρα (επιθυμία) που του επιτρέπεται, σε εισαγωγικά πάντα, επιτρέπεται, γιατί συνήθως μετά τιμωρεί τον εαυτό του με αυστηρή δίαιτα ή περικοπή βασικών γευμάτων για να διορθώσει την «ατασθαλία» –όπως λέει– που έκανε.

Ωστόσο τα φαινόμενα απατούν! Είναι όλα αντίθετα. Οπως ακριβώς είναι όλα αντίθετα από αυτά που φαίνονται ή δείχνει να νιώθει μέσα του.

Ο παχύσαρκος πολλές φορές είναι λυπημένος, μα χαμογελά, κάποιες φορές είναι θυμωμένος αλλά δείχνει ψύχραιμος, ενώ άλλες φορές λέει κάτι πολύ σοβαρό και σημαντικό για εκείνον και γελάει, διακωμωδώντας το.

Πόσες φορές ξεκινά δίαιτα αδυνατίσματος ενώ δεν πιστεύει ότι θα τα καταφέρει και άλλες τόσες φορές δεν θέλει να κάνει δίαιτα αλλά κάνει;

Με τον ίδιο τρόπο χαλά την προσεγμένη διατροφή του ενώ έχει πάρει απόφαση να την εφαρμόσει.

Παντού υπάρχει μια αντίθεση. Και αυτό τον μπερδεύει.

Ακόμα και ως προς το τι είναι βιταμινούχο και ωφέλιμο να καταναλώσει λογικά, και ποιο είναι το ανθυγιεινό, το «βρόμικο» που αναζητά να γευτεί παρορμητικά, δρα αντίθετα από το τι θεωρεί κατάλληλο για την υγεία του.

Βιώνει, νιώθει αυτό το μπέρδεμα και με τον ίδιο τρόπο «εμφανίζεται». Αλλος είναι μέσα του κι άλλος δείχνει απ’ έξω του. Αδύναμος μέσα, παχύς έξω.

Παρουσιάζεται χωρίς όρια στις διατροφικές εξορμήσεις του και με πολλά αυστηρά όρια και απαγορεύσεις στο τι πρέπει και δεν πρέπει να φάει, και όλα αυτά χωρίς τη βούλησή του.

Ενας κρυμμένος άνθρωπος ή ένας διαφορετικά παρουσιασμένος άνθρωπος.

Αυτός ο κρυμμένος άνθρωπος χρειάζεται να εμφανιστεί, και ο ειδικός να του δείξει πώς θα εκπαιδεύσει τον εαυτό του διατροφικά, υπολογίζοντας τον ψυχισμό του.

Εάν κάποιος δεν αντιληφθεί για ποιον λόγο παχαίνει, δεν μπορεί να αδυνατίσει. Δεν μπορεί να έχει διάρκεια το αποτέλεσμα.

Τελικά δεν υπάρχει μία φόρμα για το πώς πρέπει να αδυνατίζει ο άνθρωπος, ένα στερεότυπο. Ακόμα και για το κέικ υπάρχουν πάρα πολλές φόρμες ψησίματος.

Βεβαίως, υπάρχει η κλασική φόρμα, που μας είναι γνώριμη και οικεία, ωστόσο υπάρχουν και πολλές άλλες, με ξεχωριστά σχήματα, μεγέθη και υλικά.

Αυτό ισχύει πόσο μάλλον για τον άνθρωπο, ο οποίος διαθέτει συναίσθηση και κρίση και βέβαια δεν είναι άψυχο υλικό όπως ένα μείγμα κέικ.

Οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί, με διαφορετικές ανάγκες και βιώματα. Αυτή εξάλλου είναι και η μοναδικότητά τους: η διαφορετικότητα.

Οπως δεν μπορούν όλοι να κάνουν την ίδια δίαιτα αδυνατίσματος –γιατί έχουν διαφορετικές οργανικές ανάγκες– έτσι και δεν μπορούν όλοι να αδυνατίσουν με τον ίδιο τρόπο, με την ίδια προσέγγιση που τηρεί διάφορα στερεότυπα, κι αυτό το λέω γιατί πολύ συχνά δεν έχει διάρκεια η αγωγή αδυνατίσματος αλλά ούτε διατηρείται το απολεσθέν βάρος.

Πολλές φορές, μέσα από ασυνήθιστες μεθόδους ή τρόπους, δημιουργείται το καινούργιο, η καινοτομία (με γνώμονα πάντα την προφύλαξη της υγείας).

Και αν δεν έσπαγαν τα στερεότυπα, δεν θα υπήρχε εξέλιξη και θα αρκούμασταν σε αντιλήψεις προηγούμενων αιώνων.

«Προτιθέμεθα ν’ απομονώσουμε τη δυναμική και τα ειδικά σημαίνοντα, τα οποία δρουν μέσα στα ψυχαναγκαστικά φαινόμενα, καθώς και να μελετήσουμε τους τυπογραφικούς εντοπισμούς τους.
Θα χρειαστεί, τέλος, να καταδείξουμε τον ρόλο της σκοπικής παρόρμησης στις παθήσεις αυτές. 
Η δυναμική τους δείχνει συχνότατα μια εξέλιξη σε τρεις χρόνους:

- Σε έναν πρώτο χρόνο, υπάρχει ένας βίαιος αποχωρισμός με ένα αγαπημένο πρόσωπο κατά την παιδική ηλικία.
- Σε έναν δεύτερο χρόνο, ο αποχωρισμός αυτός επαναλαμβάνεται στην πραγματικότητα ή ένα παιχνίδι με ειδικά σημαίνοντα υπενθυμίζει αυτό τον αποχωρισμό στο υποκείμενο.
- Σε έναν τρίτο χρόνο, που συχνά τοποθετείται σε λιγότερο από ένα έτος μετά τον δεύτερο αποχωρισμό, εμφανίζεται η βλάβη.

Συχνά ο αποχωρισμός, τον οποίο επισημαίνουμε κατά την παιδική ηλικία, τοποθετείται ακριβώς τη στιγμή του ταΐσματος όπου, στο αίτημα και σύμφωνα με το αίτημα του Αλλου, το υποκείμενο δεν απαντά με μία επιθυμία αλλά με μία ανάγκη».

Απόσπασμα από το βιβλίο του Ζαν Γκιρ, «Ψυχοσωματική και καρκίνος», εκδόσεις Ι. Χατζηνικολή (1993)

*Σύμβουλος διατροφής/ alpanopoulou@gmail.com

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας