Σκηνή

Σκηνή. Γράφω περισσότερο από σαράντα χρόνια στις εφημερίδες.

«Κάνω σκηνή» στη σκηνή, γράφω, θυμώνω. Δεν έχω οδηγηθεί στο έγκλημα. Σωφρονίζω. Φρονηματίζομαι. Φρονώ πολλά. Κρύβω τα περισσότερα.

Πολλοί φίλοι, πολλά γάντια για τον φόβο της ψώρας (Σ. Μπωντλαίρ)

Σκηνή. Κυριολεκτώ και μεταφέρω στη σκηνή την αντοχή μου. Κυρίως το αυτονόητο: ότι ζω. Ξαναρχίζω αυτό που δίχως να τελειώνει, τελειώνει.

Ξαναγράφω αυτό που τελείωσε και δεν ξαναρχίζει.

Προτείνω και αποδίδω, όπως ο διεστραμμένος του Κλοσσοφσκί, στον ξένο (τον αναγνώστη) το αγαθό μου: απαλλοτριώνοντάς το, το αφήνω αναπαλλοτρίωτο.

Κάθε βιβλίο σπεύδει ακατάπαυστα σε ένα άλλο βιβλίο.

Η βαλίτσα πάει μακριά.

Σκηνή. Ακούω από τη σκηνή τον θόρυβο της εξουσίας και τις αποσιωπήσεις της Ιστορίας. Σαν κυνηγός στην παραμεθόριο του εφήμερου «διαβάζω» τα πατήματα στο χιόνι.

Με τις ταυτολογίες μου, ό,τι έχω να πω το ακυρώνω. Αξιολογώ όμως ό,τι δεν έχει αξία. Επαναξιολογώ.

Σκηνή. Ποιος θα μου αμφισβητήσει την ιδιότητα του μπαλαντέρ; Ποιος θα επιμείνει στο ψευδώνυμο «ιρασιοναλιστής»;

Σκηνή. Γιατί η ορθολογικότητα της φρίκης είναι ένα γεγονός της σύγχρονης ιστορίας (M. Μπλανσό).

Σκηνή. Γράφω λοιπόν επί σκηνής μία μόνο γλώσσα. Δε γράφω ποτέ μία γλώσσα. Ομως μέσα σ’ αυτόν τον αντινομικό αναδιπλασιασμό, αντιλαμβάνομαι την ποίηση και πώς η ρήτρα της συμμετοχής διαμέσου της γλώσσας έχει πλέον για μένα οριστικοποιηθεί.

Αυτοβιογραφώ. Συμμετέχω. Διαβάζομαι;

Quod erat demonstrandum

Σκηνή. Παίζω στη σκηνή. Δείχνομαι και δείχνω. Υποκρίνομαι. Κατασκευάζω τη σκηνή. Στήνω το πάλκο με τα σανίδια ενός φέρετρου.

Το πρωτότυπο μιας «αγράμματης» ζωής το έχω οριστικά χάσει. Και ό,τι αναδημοσιεύω απ’ τα γραπτά μου, δεν είναι παρά μια πράξη ληξιαρχική, επί σκηνής.

(Ποια από τις δύο;)
Κάθε χελιδόνι σπεύδει ακατάπαυστα
αλάνθαστα ασκείται στην υπογραφή
σύμφωνα με το είδος του των ουρανών.

Φ. Πονζ

Σκηνή. Στη σκηνή όπως ο Φουκώ με την ντουντούκα, μαζί με τον Σαρτρ, δείχνω κι εγώ γυμνό τον καρκίνο της γλώσσας. Γράφω. Αλλά ο Παβέζε, στην τελευταία σημείωση του ημερολογίου του, στις 18 Αυγούστου 1950, πριν αυτοκτονήσει, ειδοποιεί:

Οχι λόγια! Μια χειρονομία!
Ξανά δεν θα γράψω πια.

ΥΓ.: Η Σκηνή (κείμενα για το Θέατρο, την Πολιτική και τις πολιτικές του Θεάτρου) θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Πλέθρον.

   

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας