Σιδηρούν Προσωπείο

grafiti.jpg

EUROKINISSI/ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ

Η Οικονομία μοιάζει με Σιδηρούν Προσωπείο. Διδάσκει σκληρότητα και κυνισμό. Βάζει τόσο εξουθενωτικά όρια, σαν την άγρια φιγούρα του Υπερεγώ, ο ναρκισσισμός του οποίου σαδιστικά ζητάει άμετρη απόλαυση. Αυτή την απόλαυση ρουφάει άπληστα αυτό το Υπερεγώ της παγκόσμιας τάξης, αυτή η υπερεξουσία που, όπως έλεγε ο Μπάουμαν, έχει βάλει όλες τις τοπικές εξουσίες σε ένα άπιαστο για μας επίπεδο υψηλών ροών.

Και μας πείθει μαζοχιστικά να χρωστάμε τη ζωή μας σ’ αυτή την αντικοινωνική λειτουργία. Μας αναγκάζει να ρίξουμε στο έλεος της λήθης το παρελθόν. Μας ληστεύει τις αναπαραστάσεις.

Τι μάταιος συντηρητισμός! Τι ανάποδη εξέλιξη! Τι καταθλιπτική ερμηνεία τού χθες!

Προωθούν νευρωτικά και παραμορφώνουν ό,τι δεν τους βολεύει, υιοθετώντας μια ιδεολογία της εκλογίκευσης, που υπαινίσσεται μόνο τη λογική. Μία ιδεολογία της αλλοίωσης, που ουσιαστικά απαγορεύει σε όποιον θέλει να διαφύγει να αυτοακυρώνεται, φοβούμενος τον κοινωνικό αφορισμό.

Ο Αλέξανδρος Δουμάς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι το Σιδηρούν Προσωπείο (θέμα της νουβέλας του με αυτόν ακριβώς τον τίτλο) θα γινόταν μόδα παντού. Μια Σιδερένια Μάσκα και Καρδιά. Ούτε μπορούσε να φανταστεί πως αυτή η «μόδα» θα έκρυβε τόσο πόνο.

Ε, λοιπόν, αυτός ο πόνος πρέπει να μιλήσει! Να ακουστεί! Να σχετιστεί με τον πόνο των άλλων... Κι εμείς, όπως και οι υπόλοιποι, να σταθούμε μπροστά στον πόνο μας, να τον αναγνωρίσουμε και να κάνουμε σχέση μαζί του.

Αν η κρίση είναι μια «διδακτική» αφήγηση, που παρουσιάζει το σκοτεινό σαν φωτεινό, ας αφηγηθούμε αλλιώς τη ζωή μας. Γιατί και η Ζωή και η Τέχνη επιζητούν την εγγραφή τους σε νέο περιβάλλον.

Το ίδιο ζητάει και ο πόνος. Μια μετάβαση μέσα και πάνω από την κατάθλιψη, μια φανέρωση του εαυτού μας με άλλη μορφή κι άλλο λόγο. Διαφορετικά, καθηλωμένοι ήδη στην εργασιούλα μας, ψευδολογικά και ψευδοοργανωτικά, το πάρτι που θα ακολουθήσει θα είναι μικροαστικό για να καταλήξει νεο-φασιστικό, ολοκληρωτικό.

Ξεχάσαμε την τέχνη τού να κάνουμε τη σιωπή να θυμάται αυτό που είναι αδύνατο να θυμηθεί. Μιλάω για ένα κάλεσμα επιστροφής στον μαγματικό λόγο, μια εξωψυχική σκηνή της γλώσσας, ώστε να εκτεθούμε σε ένα άλλο αφηγηματικό περιβάλλον, βεβαίως με όρια και ευθύνη, απιστώντας ριζικά σ’ έναν κόσμο που είναι στο κατώφλι του θανάτου του.

Τότε μόνο θα μιλήσουμε για μεταμόρφωση.

* κριτικός λογοτεχνίας

   

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας