Σε ψάχνω παντού

Ανθρωποι της γραφής (ποιητές, πεζογράφοι, κριτικοί, πανεπιστημιακοί) στέλνουν γράμμα στον αγαπημένο λογοτεχνικό τους ήρωα. Σύντομα επιστολικά κείμενα, διακειμενικά παίγνια, μεταιχμιακές αφηγήσεις στην κόψη επινοημένης πραγματικότητας και μυθοπλαστικής οικειότητας. Επιστολογράφος μας η Μάνια Διαμαντή.

Επιμέλεια: Μισέλ Φάις

Αγαπημένε μου, τεράστιε Μάλκε

Σου γράφω αυτό το γράμμα γιατί μέρες τώρα έχεις γίνει σκιά μου. Μια σκιά που γιγαντώνεται όταν θυμάμαι το τεράστιο καρύδι στον λαιμό σου, αυτό το τρεμάμενο ποντίκι που προσπαθoύσες να κρύψεις με διάφορα μαραφέτια, από κατσαβίδια, γυαλιστερές πλακέτες κι εικονίτσες μέχρι πον-πον και φωσφορίζοντα κουμπιά, μπας και δεν σου ορμήξει καμιά γάτα από εκείνες τις αιώνιες που κυνηγάνε τα ατίθασα ποντίκια.

Σε ψάχνω παντού. Στο τραμ, στους αμμόλοφους, στην προβλήτα εκεί που κατουρούσαμε για να λιώσουμε τους πάγους πριν ετοιμάσεις εμάς το κοινό σου που κάποτε σε κοροϊδεύαμε ότι δεν ήξερες κολύμπι να περιμένουμε εσένα τον μεγάλο βουτηχτή με κομμένη την ανάσα, να βγεις μετά από ώρες απ’ το βυθισμένο ναρκαλιευτικό ξετρυπώνοντας ένα ακόμη λάφυρο εναποθέτοντάς το στα πόδια μας χωρίς να καυχιέσαι. Μόνο μπλαβή σε θυμάμαι κι ατάραχο, ατάραχο και το καρύδι στον λαιμό σου που είχε λουφάξει γιατί μάλλον δεν οσμιζόταν γάτα.

Μάλκε, σε θαυμάζω αλλά και σε ζηλεύω. Θανάσιμα. Γιατί διατυμπάνιζες ότι ήθελες να γίνεις κλόουν για να κάνεις τους άλλους να γελάνε από τρόμο. Αλλά νομίζω πως όλο αυτό δεν ήταν παρά μια κίνηση ματ για να τραβάς την προσοχή με τις παράτολμες πράξεις σου και να ξεχνάμε το κουσούρι στο λαιμουδάκι σου που μόνο για λύπηση ήταν. Μέχρι γητευτής της Παναγίας έγινες και την περιέλαβες κι αυτήν στο κοινό σου όπως προσευχόσουν με το ποντίκι γυμνωμένο από μπιχλιμπίδια να συσπάται ελεύθερο κι εκείνη να κοιτάζει μαγεμένη.

Μικρέ μου ήρωα, συγγνώμη. Οσο κι αν έψαξα όλους τους κλόουν, τελικά δεν σε βρήκα πουθενά, όπως δεν βρήκα και κανένα παράσημό σου. Γιατί εξαιτίας των απίθανων άθλων σου, διάλεξες να εξαφανιστείς κι έγινες τίποτα. Επειδή προδόθηκες. Η αυτοκαταστροφή σου από το σύστημα που μίσησες και τους άσπονδους φίλους -μαζί κι εγώ που ακόμη αναρωτιέμαι αν τελικά ποτέ σε βοήθησα-, αυτή την κοινωνία-γάτα που θα κατακρεουργεί όσα ποντίκια με θεριεμένη μειονεξία παλεύουν αδυσώπητα να ξεγελάσουν τη δυστυχία.

Πάντα θα σε ψάχνω

Πίλεντς

Αναφέρεται στο «Γάτα και ποντίκι» (1963) του Γκίντερ Γκρας

Η Μ. Διαμαντή εμφανίστηκε στα γράμματα με το μυθιστόρημα «Η κοιλιά της πέτρας» (Γαβριηλίδης, 2016).

 
 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας