Η Λυρική δεν βιάστηκε, δεν αγχώθηκε από το κενό που άφησε πίσω του ο Αντώνης Φωνιαδάκης αποχωρώντας, δεν έκανε βιαστικές κινήσεις, δεν στράφηκε στη διεθνή αγορά.
Εξι μήνες διερευνούσε όλες τις προοπτικές και κατέληξε σε έναν καλλιτέχνη «δικό μας», που τον γνωρίζουμε καλά, που έχουμε αγαπήσει δουλειές του από τα πιο ετερόκλητα πόστα, που έχει αφήσει σημαντικό έργο στον σύγχρονο χορό.
Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι η επιλογή του Κωνσταντίνου Ρήγου για τη θέση του διευθυντή του Μπαλέτου της ΕΛΣ δεν έχει ρίσκο, πρόκληση και μεγάλο βαθμό δυσκολίας τόσο για τον χορογράφο όσο και για τον οργανισμό.
Ο δημοφιλής καλλιτέχνης ανακοινώθηκε χθες ότι διαδέχεται τον Αντώνη Φωνιαδάκη και έχει στη διάθεσή του δύο χρόνια για να ξεδιπλώσει το όραμά του.
Ο ίδιος θεωρεί ότι στη μακρά πορεία του ήρθε η στιγμή να δοκιμαστεί σε μια κλασική ομάδα, ακόμα κι αν ουδέποτε -ώς τώρα- υπήρξε το δυνατό του σημείο.
Προκλητικός από τα πρώτα του βήματα, τολμηρός, υπομονετικός κι ευγενής, πολύπειρος κι εργασιομανής, χορογράφος στον οποίο χρωστάμε μία από τις πιο δημιουργικές περιόδους του σύγχρονου ελληνικού χορού, συνεργάτης κορυφαίων Ελλήνων σκηνοθετών, πρόσωπο που έχει διατελέσει κριτής σε τηλεοπτικό talent show κι έχει χωρίς καμία ενοχή επιμεληθεί εμφανίσεις και βιντεοκλίπ τραγουδιστών πίστας.
«Δεν είχα σκεφτεί πριν μου γίνει η πρόταση από τον Γιώργο Κουμεντάκη ότι θα αναλάμβανα το Μπαλέτο. Μου αρέσει πάντα στη ζωή να μη σχεδιάζω τα πράγματα, αλλά να έρχονται όποτε είναι η ώρα τους», μας λέει ο Κ. Ρήγος.
«Ο οργανισμός διανύει περίοδο σημαντικών προκλήσεων. Δεν θεωρώ ότι ανέλαβα μια θέση καριέρας, αλλά μια θέση ουσίας. Θέλω να προσφέρω και κυρίως ενδιαφέρομαι να έχω κοινό όραμα με την υπόλοιπη ΕΛΣ. Θέλω η ομάδα να είναι αυτό που πρέπει: ένα καλό κλασικό/νεοκλασικό μπαλέτο. Είναι ένας δρόμος ανοιχτός και καινούργιος που θα τον περπατήσω παρέα με τους χορευτές. Θα μιλήσουμε, θα τους ακούσω κι έπειτα θα καταλήξουμε σε προγραμματισμούς και ιδέες. Με ενδιαφέρει η ψυχολογία του συνόλου. Εχουν πείρα, ωριμότητα και ταλέντο».
Κακά τα ψέματα, το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής είναι μια καλλιτεχνική ομάδα με βαθιά και άλυτα προβλήματα, που δεν ανανεώνεται όσο συχνά απαιτείται, που ενίοτε είναι απρόθυμη να κοιτάξει τις προοπτικές και το φρεσκάρισμά της, με βασανισμένο παρελθόν, ιδιοσυγκρασία που συχνά δεν βοηθά στην εξέλιξή της και νομοθεσία που απλώς δημιουργεί καλλιτεχνικά αδιέξοδα.
Τα τελευταία χρόνια με τον Ρενάτο Τζανέλλα στο τιμόνι πέρασε μια περίοδο ηρεμίας -αλλά αδιάφορη καλλιτεχνικά-, έπειτα αναθαρρήσαμε από τον ερχομό του Αντώνη Φωνιαδάκη, ο οποίος έφυγε μέσα σε εννέα μήνες, και σήμερα ο πήχης ανεβαίνει ξανά ψηλά.
«Δεν αποφάσισα να πω “ναι” χωρίς να ξέρω τι συμβαίνει. Ολο αυτό είναι ένα δύσκολο παζλ. Πρέπει να βρω τη σωστή θέση για τον καθένα. Αν το καταφέρω θα είναι κέρδος. Είμαι φύσει αισιόδοξος και παρότι γνωρίζω τα προβλήματα θα αγωνιστώ να τα λύσω».
Επίσης το γεγονός ότι το Μπαλέτο επιμένει στο «κλασικό» του πλαίσιο, ενώ ο νέος του διευθυντής δεν έχει κλασική χορευτική καταγωγή, πόσο καθορίζει τις προοπτικές;
«Εμένα αυτή η συνθήκη με ενδιαφέρει πολύ. Πηγαίνω με διάθεση να κρατήσω την ταυτότητά τους και όχι να την αλλάξω ή να τη διαγράψω. Δεν μπορώ να δω το Μπαλέτο της ΕΛΣ σαν ένα σύγχρονο σύνολο, θα ήταν ολέθριο λάθος. Ο στόχος παραμένει η εξέλιξη, που άλλωστε θεωρώ θεμελιώδες πράγμα στην τέχνη», προσθέτει ο Κ. Ρήγος, που διευκρινίζει ότι προτεραιότητα πια στις άπειρες δραστηριότητές του θα έχει η Λυρική.
«Παρακολουθώ και θαυμάζω τη δουλειά του εδώ και 25 χρόνια. Είμαι αισιόδοξος ότι θα φέρει μια πνοή ανανέωσης στο Μπαλέτο, με έντονο καλλιτεχνικό στίγμα και απόλυτο σεβασμό στη μεγάλη ιστορία του», αναφέρει ο καλλιτεχνικός διευθυντής της ΕΛΣ, Γιώργος Κουμεντάκης. «Πιστεύω ότι με την ευαισθησία, το ήθος αλλά και με το σπάνιο ταλέντο που διαθέτει να συνδιαλέγεται με διαφορετικά εκφραστικά μέσα, θα εμπνεύσει την ομάδα».
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και χορό στην ΚΣΟΤ. Το 1990 ίδρυσε το Χοροθέατρο «Οκτάνα», που συνέβαλε καθοριστικά στην ανάπτυξη του σύγχρονου χορού στην Ελλάδα και στη διαμόρφωση κοινού.
Στην ομάδα συσπειρώθηκαν όλοι οι υποσχόμενοι χορευτές της γενιάς του, ενώ παραστάσεις της («Οι γάμοι», «Δάφνις και Χλόη», «Ο αθλητής», «5 εποχές», «Ξενοδοχείον Ορφέας», «Ικαρος-Αιφνίδια αποσυμπίεση», «Κυρία με τις καμέλιες», «Τρελή ευτυχία», «Καρυοθραύστης», «Καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα» κ.ά.) άλλαξαν για πάντα το χορευτικό τοπίο στη χώρα μας.
Η πρώτη του επαφή με την Εθνική Λυρική Σκηνή ήταν το 2007 όταν με πρόσκληση του τότε καλλιτεχνικού διευθυντή Στέφανου Λαζαρίδη χορογράφησε τις «Συλφίδες» και το «A little piece peace for America».
Δέκα χρόνια πέρασαν για να επιστρέψει πριν από μερικούς μήνες με τον θρίαμβο του μιούζικαλ «Ερωτόκριτος» του Δημήτρη Μαραμή. Θέση ανάλογη με αυτήν που αναλαμβάνει σήμερα ήταν εκείνη που κράτησε την περίοδο 2001-2005 ως καλλιτεχνικός υπεύθυνος του Χοροθεάτρου στο ΚΘΒΕ.
Επισήμως η θητεία του Κ. Ρήγου ξεκινά την 1η Φεβρουαρίου, ωστόσο χθες είχε την πρώτη του, πολύ θερμή, συνάντηση με τους χορευτές της ΕΛΣ και παρακολούθησε την παιδική παράσταση του «Καρυοθραύστη».
«Ηταν εμπειρία να παρακολουθώ μπαλέτο με θεατές ένα σχολείο. Να, το κομμάτι της εκπαίδευσης είναι κάτι που με ενδιαφέρει πολύ».
Κι από ρεπερτόριο και πρόσωπα, έχει τίποτα κατά νου; «Αυτή τη στιγμή δεν ξέρω τίποτα, αλλά πολύ σύντομα θα ξέρω τα πάντα. Για έξι μήνες άλλωστε οφείλω να εκτελέσω όσο καλύτερα μπορώ το πρόγραμμα που έχει ανακοινωθεί. Νομίζω ότι σε έναν χρόνο από σήμερα θα μπορείτε να με κρίνετε όσο αυστηρά θέλετε».
