«Προσδοκίες και πραγματικότητα»

fakiolas-vivlio.jpg

Η οικογένεια, αρχές της δεκαετίας του ΄30: (από αριστερά) Χριστίνα, Σπύρος, Ρωσσέτος, Μιχάλης και Τάσος Φακιολάς Η οικογένεια, αρχές της δεκαετίας του ΄30: (από αριστερά) Χριστίνα, Σπύρος, Ρωσσέτος, Μιχάλης και Τάσος Φακιολάς

«Οταν ο Τάσος διέφυγε το 1958 στην κομμουνιστική τότε Αλβανία, κολυμπώντας όλη τη θαλάσσια διαδρομή από την Κέρκυρα, δεν είχε τίποτε άλλο παρά τα νιάτα του, τη σωματική του κράση και την ιδεολογία του μαρξισμού, στην οποία πίστευε απόλυτα. Και ενώ από τα 17 του χρόνια, εξαιτίας της δράσης του στην ΕΠΟΝ, μπαινόβγαινε σε φυλακές και εξορίες, μόλις πάτησε το πόδι του σε έδαφος σοσιαλιστικού κράτους, αντί να νιώσει επιτέλους ελεύθερος, γρήγορα απογοητεύτηκε».

Με αυτά τα λόγια, ο Ρωσσέτος Φακιολάς, αδερφός του αγωνιστή Τάσου Φακιολά, κατόρθωσε μέσα σε μόλις λίγες προτάσεις να συνοψίσει την περιπέτεια ζωής και πνεύματος μιας (αν όχι παραπάνω) ολόκληρης γενιάς.

Αυτής, των πρώτων χρόνων της εξορίας της Μακρονήσου, των πρώτων ΕΠΟΝιτών, που πέρασαν από φυλακές και βασανιστήρια, αγωνίστηκαν σταθερά και τελικά απογοητεύτηκαν από τα καθεστώτα του τότε λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού».

Ο Τάσος Φακιολάς, 87 ετών σήμερα, περιγράφει με λεπτομέρειες τη ζωή του, τη γενιά του και την ιδεολογία του στο τελευταίο του βιβλίο «Προσδοκίες και πραγματικότητα», που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παρασκήνιο.

Στην παρουσίαση του βιβλίου, πριν από λίγες μέρες, έγινε το αδιαχώρητο.

«Αν μπορούσε κανείς να ζυγίσει την Ιστορία, ο τόπος εδώ μέσα θα βούλιαζε» μας είπε (και είχε απόλυτο δίκιο) ο νεότερος αγωνιστής (μέλος του αντιδικτατορικού αγώνα) Γιάννης Ξαρχουλάκος.

Πράγματι, στην ομάδα των ομιλητών ήταν πρόσωπα με μεγάλη ιστορία πάνω τους.

Ενας κι ένας, από όσους ζουν ακόμη, βγαλμένοι κυριολεκτικά μέσα από τους αγώνες της Αριστεράς, από το '40 κι έπειτα.

Χαρακτηριστικά αναφέρουμε τους: Βαρδή Βαρδινογιάννη (ετών 97, σπουδαίος αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης και αργότερα του αγώνα κατά της δικτατορίας και πλέον πρόεδρος της Εταιρείας Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων 1940-1974), Φρίξο Πρωτογερέλλη (ετών 93, εξόριστος της Μακρονήσου, από τους γραμματείς του Ηλ. Ηλιού), Στέλιο Γιατρουδάκη (90χρονος αταλάντευτος αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης και των ιδεών της Αριστεράς), και τον πολύ νεότερο δημοσιογράφο και συγγραφέα, Αρη Τσουκνίδα.

Την παρουσίαση συντόνισε ο ερευνητής και πρόεδρος της Βιβλιοθήκης Εθνικής Αντίστασης, Πέτρος Κουλουφάκος (γιος του σπουδαίου αγωνιστή και ποιητή Κώστα Κουλουφάκου).

Ο συγγραφέας, γεννημένος το 1929, από μαθητής Γυμνασίου εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ (Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων, που ιδρύθηκε το 1943 και με σημαία το «Πολεμάμε και τραγουδάμε» -με αυτό ξεκίνησε η παρουσίαση- συσπείρωσε πάνω από 600.000 νέους και νέες και την περίοδο της Κατοχής πρόσφερε πάνω από 32.000 ως αντάρτες μαχητές στον αγώνα και πάνω από 1.300 παιδιά της έπεσαν στα πεδία των μαχών).

Με τη διάλυσή της το 1947, ο Τάσος Φακιολάς συλλαμβάνεται ξανά και ξανά, για να καταλήξει 19 χρονών στις απομονώσεις των ΣΦΑ (Στρατιωτικές Φυλακές Αθηνών) Μακρονήσου... προς «συμμόρφωσιν».

Η Μακρόνησος μόλις είχε αρχίσει να γίνεται αγαπημένο «παιδί» του κράτους και μετά τους φαντάρους που έστελναν εκεί επίσης προς «συμμόρφωσιν», είχαν αρχίσει να καταφθάνουν και οι πρώτοι πολιτικοί κρατούμενοι.

Από 'κεί πήγε στα Γιούρα (άλλος τόπος «πολιτικού εξευγενισμού») και το 1953 βρέθηκε στις Φυλακές Ζακύνθου.

Αποφυλακίζεται από την Κέρκυρα το καλοκαίρι του 1955 (ύστερα από 8 χρόνια εξορίας και φυλακής) και αμέσως μπαίνει ξανά στην παρανομία.

Του ανατίθεται ο μηχανισμός του «Ριζοσπάστη» και η Κομματική Οργάνωση Πειραιά.

Μετά τρία χρόνια, μεθοδεύει τη διαφυγή του στο εξωτερικό, κολυμπώντας την απόσταση Κέρκυρα - Αλβανία.

«Είχε βέβαια και τον άνεμο με το μέρος του. Αν φυσούσε αλλιώς, ίσως να έφτανε στην Κεφαλονιά» δήλωσε χαρακτηριστικά ο Φρίξος Πρωτογερέλλης.

Και μπορεί το σχόλιο αυτό να προκάλεσε μια διακριτική θυμηδία στο ακροατήριο, ωστόσο είναι ενδεικτικό της λογικής αυτής της γενιάς των αγωνιστών: δεν υπήρχε περίπτωση να συμβεί κάτι διαφορετικό από αυτό που είχαν βάλει στόχο.

Μόνο ίσως αν ο άνεμος φυσούσε διαφορετικά.

Το βιβλίο είναι πολυσέλιδο, γιατί περιλαμβάνει όχι μόνο τα απομνημονεύματα του συγγραφέα, αλλά και τους προβληματισμούς του όσον αφορά το όραμα του σοσιαλισμού, το τίμημα αυτού του οράματος, τις απογοητεύσεις αλλά και σκέψεις πάνω στο πώς μπορεί να γίνει πραγματικότητα -με διαφορετικό τρόπο απ' ό,τι μέχρι σήμερα.

Δεν είναι τυχαίο πως ο Τάσος Φακιολάς ολοκληρώνει τα δύο νέα βιβλία του πάνω στην ίδια προβληματική, «Σοσιαλιστικές επαναστάσεις» και «Ο δεύτερος δρόμος για τον σοσιαλισμό».

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας