Το ’πε και το ’κανε: «America first»...

trump-630.jpg

Ντόναλντ Τραμπ Ο Αμερικανός πρόεδρος έβαλε ταφόπλακα στη λύση των δύο κρατών | AP Photo / Andrew Harnik

Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να μεταφέρει την αμερικανική πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ, αναγνωρίζοντάς την ως πρωτεύουσα του Ισραήλ, ανατρέποντας μια πάγια θέση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και παραβιάζοντας -για μια ακόμη φορά- το Διεθνές Δίκαιο και τις αποφάσεις του ΟΗΕ, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία.

Το είχε υποσχεθεί προεκλογικά και αποτελεί αντίδωρο υποστήριξης, όχι μόνο στο ισραηλινό λόμπι στην Ουάσινγκτον και τους χρηματοδότες της εκστρατείας του αλλά και στον σκληρό πυρήνα της εκλογικής του βάσης, τα 60 εκατομμύρια των υπερσυντηρητικών Αμερικανών Ευαγγελικών.

Αποδυναμωμένος δημοσκοπικά, με μόλις 35% υποστήριξη από το εκλογικό σώμα, πρόεδρος υπό έρευνα για το Russia Gate, ο Τραμπ συνεχίζει να ασκεί εξωτερική πολιτική με κύριο γνώμονα εσωτερικούς πολιτικούς στόχους.

Ολες οι σημαντικές πολιτικές πρωτοβουλίες που ανέλαβε, εξυπηρετούν κυρίως αυτή την προτεραιότητα που συμπυκνώνεται σε δύο άξονες. Στην αποδόμηση της πολιτικής παρακαταθήκης του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα και την αποστασιοποίηση της Ουάσινγκτον από τις διεθνείς της δεσμεύσεις, υλοποιώντας το λαϊκίστικο και απομονωτικό σύνθημα «America first».

Χαρακτηριστική αυτής της απομονωτικής πολιτικής και της απόσυρσης της Ουάσινγκτον από τον «στενό κορσέ» των πολυμερών συνθηκών και της συλλογικής ευθύνης είναι οι αποφάσεις Τραμπ για τη μονομερή καταγγελία πολυμερών εμπορικών συμφωνιών, η αποχώρηση από την UNESCO, η απόσυρση από τη συμφωνία για την κλιματική αλλαγή και η περιφρόνηση των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Ομως, ποτέ άλλοτε στην πρόσφατη ιστορία μια σημαντική απόφαση της Ουάσινγκτον δεν αντιμετώπισε τόσο ομόθυμη αντίδραση από τη διεθνή κοινότητα. Ακόμη και επί των ημερών του Τζορτζ Μπους, όταν αψηφώντας τη διεθνή κοινότητα και τον ΟΗΕ αποφάσιζε την εισβολή στο Ιράκ, οι Ηνωμένες Πολιτείες διέθεταν πολιτικά ερείσματα και συμμάχους. Τώρα, με την απόφαση Τραμπ για την Ιερουσαλήμ, είναι απολύτως απομονωμένες με μοναδικό διεθνή σύμμαχο την ακροδεξιά κυβέρνηση Νετανιάχου.

Ο Τραμπ κατόρθωσε να ενώσει έστω και στη βάση μιας αντίθεσης στην πολιτική του, την Ε.Ε. με τη Ρωσία και την Κίνα, τον πολυδιασπασμένο αραβικό κόσμο, τα φιλο-αμερικανικά καθεστώτα στη Μέση Ανατολή, την Τεχεράνη με την Αγκυρα και το Ριάντ αλλά και τους μουσουλμάνους και τους χριστιανούς θρησκευτικούς ηγέτες.

Είναι ενδεικτική και η κοινή επιστολή που απηύθυναν στον Ντόναλντ Τραμπ οι 13 επικεφαλής των χριστιανικών Εκκλησιών των Ιεροσολύμων, μεταξύ των οποίων ο ορθόδοξος Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος, ο οποίος υπογράφει και πρώτος, ο Αρμένιος Πατριάρχης, οι μαρωνίτες, οι κόπτες, οι Συρο-ορθόδοξοι, μέχρι και ο επίσκοπος της Εκκλησίας των Ευαγγελικών της Ιορδανίας, που ζητούν να γίνει σεβαστό το διεθνές καθεστώς της Ιερουσαλήμ, όπου διατυπώνουν την ανησυχία τους για την ειρήνη, προειδοποιούν για τον κίνδυνο βίας και καταλήγουν με έκκληση για την αναζήτηση δίκαιης ειρηνικής λύσης.

Ομως αυτή η δίκαιη ειρηνική λύση είναι που υπονομεύεται από την απόφαση Τραμπ για την Ιερουσαλήμ, απόφαση η οποία ακολούθησε τον διορισμό του ακροδεξιού Ντέιβιντ Φρίντμαν, υπέρμαχου και χρηματοδότη των παράνομων εποικισμών, ως νέου Αμερικανού πρέσβη στο Τελ Αβίβ.

Ο Αμερικανός πρόεδρος όχι μόνο ακυρώνει εν τη γενέσει της την ειρηνευτική πρωτοβουλία που είχε εξαγγείλει, αλλά βάζει και ταφόπλακα στη λύση των δύο κρατών, τη μόνη λύση που υποστηρίζει ομόθυμα η διεθνής κοινότητα και -μέχρι σήμερα- και η παλαιστινιακή ηγεσία, για την οποία ίσως έφτασε η ώρα της αλήθειας.

Ο Νετανιάχου ουδέποτε πίστεψε σε αυτή τη λύση και έκανε τα πάντα να την υπονομεύσει, κυρίως με την επέκταση των παράνομων οικισμών στην κατεχόμενη Δυτική Οχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ (με τους Παλαιστίνιους να έχουν κι αυτοί ένα μερίδιο ευθύνης στο αδιέξοδο), ωστόσο τώρα γίνεται πολύ καθαρό πως η ίδρυση παλαιστινιακού κράτους που θα υπάρχει δίπλα στο Ισραήλ ως ισότιμη οντότητα αποτελεί μια ουτοπία.

Κανένας Παλαιστίνιος ηγέτης δεν θα μπορέσει να υπογράψει πλέον μια ειρηνευτική συμφωνία με τους όρους που ντε φάκτο διαμορφώνονται, δεν μπορεί να υπάρξει καμιά συμφωνία για ίδρυση παλαιστινιακού κράτους χωρίς την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσά του και η Ουάσινγκτον δεν μπορεί πλέον να υποκρίνεται πως είναι ο ουδέτερος μεσολαβητής.

Η αμερικανική απόφαση για την Ιερουσαλήμ αλλάζει πλέον άρδην τα δεδομένα και μαζί με τα τετελεσμένα στο έδαφος ωθούν τους Παλαιστίνιους στην απόγνωση και στην αναγκαστική αλλαγή στρατηγικής. Ο διάλογος για τα δύο κράτη είναι νεκρός και το ένα κράτος αρχίζει να διαφαίνεται ως η μόνη ρεαλιστική προσέγγιση.

Αυτό το ενδεχόμενο, ωστόσο, αποτέλεσμα κυρίως της πολιτικής Νετανιάχου μπορεί μακροπρόθεσμα να αποδειχθεί καταστροφικό για τα συμφέροντα του ίδιου του Ισραήλ.

Κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει σήμερα τη δυναμική των εξελίξεων, κατά πόσον θα ξεσπάσει μια νέα Ιντιφάντα κι αν θα οδηγηθούμε σε μια νέα έξαρση βίας, ακόμη και πόλεμο.

Η συνάντηση του Μαχμούντ Αμπάς με τον Ιορδανό μονάρχη στο Αμμάν, η έκτακτη σύνοδος της Ισλαμικής Διάσκεψης στην Τουρκία και η αντίδραση του κόσμου στους δρόμους, θα δείξουν πώς θα αντιδράσει ο αραβικός και ο μουσουλμανικός κόσμος στην αμερικανική πρόκληση.

Το μόνο θετικό από την απόφαση Τραμπ είναι ότι επανέφερε το Παλαιστινιακό στο επίκεντρο της διεθνούς ατζέντας, καθώς μετά την αποκαλούμενη «αραβική άνοιξη» και τον πόλεμο στη Συρία, κάποιοι πίστεψαν πως το σημαντικότερο άλυτο διεθνές πολιτικό πρόβλημα μπορεί να παραμεριστεί και να περάσει στη λήθη.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας