Παροξυσμός για τον Αλεξ Τέρνερ

rockwave.jpg

Οι Arctic Monkeys έπαιξαν την Παρασκευή πρώτη φορά στην Ελλάδα μπροστά σε 15.000 κόσμου και ο τραγου­διστής τους έκανε ό,τι μπορούσε για να μην τους ξεχάσουμε ποτέ

Η συναυλία των Arctic Monkeys στην πρεμιέρα του φετινού Rockwave (Παρασκευή) είχε όσα χρειάζεται ένα μεγάλο live: headliner ένα συγκρότημα που παρακαλούσαμε χρόνια να έρθει στην Αθήνα, τρελαμένες γκρούπις που είχαν στήσει καρτέρι έξω από το Terra Vibe από το προηγούμενο βράδυ για να προλάβουν να πιάσουν θέση σε απόσταση αναπνοής από το είδωλο, πιτσιρίκες που όταν τελικά τα κατάφεραν ψιλολιποθυμούσαν δυο δυο και τις έπαιρναν σηκωτές τα ειδικά συνεργεία, πανό με συνθήματα λατρείας, κινητά σε ετοιμότητα να δοκιμάζουν τις αντοχές και τη χωρητικότητά τους και 15.000 κόσμου να μοιράζονται μια συναυλιακή έξαψη από εκείνες που δεν ξεχνάς ποτέ. Kι όλα αυτά για τα μάτια ενός τύπου με σπουδαία φωνή, μπόλικη βρετανική αλαζονεία, τόνους ταλέντου.

Χρόνια είχαμε να συνυπάρξουμε με τόση πιτσιρικαρία στο Terra Vibe. Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν ικανός να σου προκαλέσει νευρικό κλονισμό. «Τους είδα πρώτη φορά πριν από έντεκα χρόνια», λέει μια μικρή δίπλα μας και πριν προλάβει κανείς να αναρωτηθεί «από πότε σε σέρνουν στις συναυλίες οι γονείς σου, παιδάκι μου;» διευκρινίζει: «Εντεκα χρονώ ήμουν και με πήραν μαζί τους». Λίγο πιο πέρα, ένα χαριτωμένο ζευγαράκι -πάντα στο ίδιο ηλικιακό γκρουπ- βίωνε άλλου τύπου εμπειρία: «Πρώτη φορά ερχόμαστε σε συναυλία, έχουμε στηθεί στα πούλμαν από νωρίς το μεσημέρι».

Τέλος πάντων, δεν ήταν που εσύ μετρούσες τα λεπτά σαν αιώνες -μέχρι να έρθει η σειρά των Monkeys- πλάι σε 17χρονα που έκαναν την Παρασκευή το βράδυ το συναυλιακό τους ποδαρικό. Ηταν που δεν είχες με ποιον να μοιραστείς -και να σε καταλάβει- ότι τα έβρισκες όλα τέλεια, ότι σου άρεσε ακόμα και το ’70’s καφετί καμπάνα παντελόνι του Αλεξ Τέρνερ που συνδύασε με λευκό φανελάκι, γιλεκάκι, μπλε-μοβ κάλτσα και χρυσή καδένα στον λαιμό! Με αναλόγου στιλ ροζ vintage γυαλιά και ύφος που αποζημίωνε τη σέξι φήμη του, ο frontman των Βρετανών οδήγησε το συγκρότημα στη σκηνή ακριβώς στις 10.30, όπως είχαν υποσχεθεί.

Τα φώτα έγιναν κατακόκκινα, η επιγραφή MONKEYS άναψε, στα ηχεία ακούγονταν μουσικές από το «Breakfast at Tiffany’s» και τα «Μαϊμούδια» (ο κιθαρίστας Τζέιμι Κουκ, ο μπασίστας Νικ Ο’ Μάλεϊ και ο Ματ Χέλντερς στα ντραμς) πήραν θέσεις. Επαιξαν πρώτο το «Four Out of Five» κι αμέσως μετά μας έκαναν πλακίτσα ξεκινώντας τις πρώτες νότες του «Brianstorm» αλλά το έκοψαν απότομα και πέρασαν αμέσως στο σουξέ «Do I Wanna Know» ξεκαθαρίζοντας με το καλημέρα τις προθέσεις τους: εδώ απόψε κουμάντο κάνει ο Αλεξ.

Κατά τα ψέματα, αυτό το θείο πλάσμα, με τη στόφα του μεγάλου περφόρμερ, έχει ένα μοναδικό χάρισμα: σε κάνει να πιστεύεις ότι σου απευθύνεται προσωπικά. Ξέρει τον τρόπο, όσο διαρκεί η συναυλία, να κάνει τον οποιοδήποτε μέσα στο πλήθος να ζει με την ψευδαίσθηση ότι τραγουδά, λικνίζεται, γδύνεται, κάθεται στα πλήκτρα, κρύβεται πίσω από τη φράντζα -ενίοτε βγάζει τσατσάρα και τη χτενίζει (!)- μόνο για εκείνον.

Κάπως έτσι, λοιπόν, και με τα φώτα όλα στραμμένα πάνω του, μετά βίας προσέξαμε τα κέφια του ντράμερ, τους στίχους που δεν μιλούν για τα αυτονόητα, το κοινό που σε μόνιμο παραλήρημα τραγουδούσε τα κομμάτια λέξη προς λέξη, τους Alt-J (με τα ενδιαφέροντα σκηνικά) και τους Get Well Soon που προηγήθηκαν των Monkeys και μάλλον λίγοι θα τους θυμούνται.

Πότε με την κιθάρα στα χέρια και πότε καθισμένος στο πιάνο ο Α. Τέρνερ ερμήνευσε τα περισσότερα κομμάτια από το χθες και το σήμερα του συγκροτήματος που θέλαμε να ακούσουμε: «Don’t Sit Down ‘Cause I’ve Moved Your Chair», «Crying Lightning», «She Looks Like Fun», «Tranquility Base Hotel +Casino», «Cornerstone», «Knee Socks», «One Point Perspective», «I Bet You Look Good on the Dancefloor», «R U Mine» και για φινάλε επικές εκτελέσεις των «Arabella» και «505» -όπου επιστράτευσε τον κολλητό και συνοδοιπόρο του στους The Last Shadow Puppets, Μάιλς Κέιν.

Τρεις μέρες μετά πάντως το κινητό ακόμα παίζει σε λούπα τη συγκλονιστική του ερμηνεία στο «Pretty Visitors». Ναι, αυτή που τον υποχρέωσε να τραγουδά «All the pretty visitors came and waved their arms and cast the shadow of a snake pit on the wall» και να ανεμίζει το λευκό γιλέκο στον αέρα. Για τον καθένα από μας ξεχωριστά...

 

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας