«Παίρνω φωτιά μαζί με το κοινό»

pavlos-pavlidis.jpg

Παύλος Παυλίδης Με καινούργια τραγούδια στο Gagarin o Παύλος Παυλίδης | ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Παύλος Παυλίδης έχει νέο δίσκο. Και τον παρουσιάζει απόψε, ολόκληρο, στο Gagarin. Δύο καλές ειδήσεις μαζί; Ω ναι, ήρθε η άνοιξη επομένως.

Την Τετάρτη δε που τον συνάντησα από κοντά στο στούντιο που έχει στη Νέα Σμύρνη, το θερμόμετρο στο αυτοκίνητο, μεσημέρι, έδειχνε 27 βαθμούς.

Μέσα σε ένα ζοφερό περιβάλλον τελικά υπάρχουν πράγματα να σε κάνουν να χαμογελάσεις. Τα τραγούδια πάνω απ' όλα.

«Μπορεί να “πεθάνει” κάποιος για μια καλή μουσική;» τον ρωτώ, ενώ... μαζεύουμε ήλιο στην αυλή.

«Δεν ξέρω αν μπορεί να πεθάνει κάποιος για μια καλή μουσική, αλλά σίγουρα αξίζει να αφιερώσει τη ζωή του γι' αυτό», απαντά ο Παύλος.

«Παίζουμε μουσική για να μην πεθάνουμε, είχε πει κάποτε ο Lemmy. Δεν τα πήγε κι άσχημα. Οταν ήμουν 24 χρόνων, ένας πολύ καλός μου φίλος και αληθινός ευεργέτης μου, ο Νίκος Κανταρής, βλέποντάς με επί μέρες επάνω στην κιθάρα ή την κονσόλα στο στουντιάκι που είχαμε φτιάξει στο Παρίσι, μου είπε κάποια βραδιά: “Καλά, τι γίνεται με σένα, είσαι νέος, δεν θέλεις να βγεις έξω να πας μια βόλτα, να ζήσεις;”. Του απάντησα ότι θέλω να βγω μια και καλή και να πάω μία στ' αλήθεια μεγάλη βόλτα. Και να ζήσω όπως ονειρεύομαι χωρίς να χρειάζεται να κάνω δουλειές που δεν μου αρέσουν. Αυτή τη βόλτα εξακολουθώ να πηγαίνω εδώ και 25 χρόνια και δεν το έχω μετανιώσει».

Το άλμπουμ (παρέα πάντα με τους B-Movies) λέγεται «Μια πυρκαγιά σ’ ένα σπιρτόκουτο» και κυκλοφορεί από την Inner Ear. Θα πωλείται απόψε και στο Gagarin (Λιοσίων 205, ώρα έναρξης 10 μ.μ., εισιτήρια 12 ευρώ).

«Μια πυρκαγιά σ' ένα σπιρτόκουτο»

«Είναι όλα σχεδόν πολύ πρόσφατα τραγούδια. Διαφέρουν και το ύφος και ο ήχος από τον προηγούμενο δίσκο επειδή ακριβώς είναι δύο διαφορετικές πλευρές της ίδιας περιόδου. Εγινε πιο εύκολα και πιο ξεκούραστα απ' όλους τους δίσκους που έχω κάνει».

Τι κάνει έναν καλλιτέχνη αληθινά μεγάλο; «Ισως το ότι δεν ασχολείται με το πόσο μεγάλος καλλιτέχνης είναι. Οι περισσότεροι που αγαπώ εγώ αυτή την εντύπωση μου δίνουν».

Πότε παίρνει «φωτιά» το κοινό σε ένα live; «Οταν παίρνουμε φωτιά κι εμείς. Εχω πειστεί πια γι' αυτό». Η φωτιά στο λιμάνι, η φωτιά στο Gagarin απόψε.

Με καταγωγή από την Ιερισσό, από τις Σκουριές, ο Παύλος στάθηκε πάντα σύμμαχος των κατοίκων στους αγώνες τους εναντίον της Eldorado.

«Στην Ιερισσό βλέπεις πια ανθρώπους να χαμογελούν πικρά λέγοντας “το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό”, κάτι σαν άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Αντί να δούμε καινούργιους ανθρώπους με καινούργιες ιδέες, βλέπουμε ό,τι πιο παρωχημένο και οπισθοδρομικό. Και κάτι μικροπωλητές της πολιτικής τύπου Γεωργιάδη τρίβουν τα χέρια τους».

Πάει κατά διαόλου η πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς; «Δεν αισθάνομαι ότι πρόκειται για την πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς. Και δεν εννοώ τον τρόπο που διαχειρίζεται το οικονομικό κομμάτι, όπου κι ένα παιδάκι πια καταλαβαίνει το πόσο στημένο είναι το παιχνίδι. Εννοώ τη νοοτροπία σε όλα τα άλλα επίπεδα που δεν καθορίζονται από τις περιβόητες “αγορές”. Ολο αυτό που ζούμε μοιάζει με στρατηγική κίνηση της παγκόσμιας Δεξιάς που κατάλαβε ότι μόνο έτσι μπορεί να επιβάλει τους όρους της χωρίς να ανοίξει ρουθούνι».

Μα δεν είναι Ευρώπη των λαών αυτή, Ευρώπη της δημοκρατίας; «Οχι. Είναι Ευρώπη των αγορών και της κοινοβουλευτικής δικτατορίας. Αλλιώς πώς να εξηγήσεις το γεγονός ότι “το Οχι αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά του Ναι”;».

Ο Παύλος πενηντάρισε πια. Μεγαλώσαμε κι εμείς μαζί του.

Οσο μεγαλώνουν οι άνθρωποι γίνονται πιο υπομονετικοί και ήπιοι με τους άλλους;

«Μόνο στην περίπτωση που είναι ικανοποιημένοι από τη ζωή τους και αυτό δεν έχει να κάνει με την επαγγελματική επιτυχία αλλά με το κατά πόσο ακολούθησαν το όνειρό τους. Είναι πολύ σκληρό πράγμα να κάνει κάποιος μια δουλειά που δεν του αρέσει. Είναι βασική πηγή πολλών δεινών για τις σύγχρονες κοινωνίες διάφορα επαγγέλματα που καλύτερα να μην υπήρχαν.

»Για μένα έχει μεγαλύτερη σημασία τι κάνει χαρούμενο έναν καλλιτέχνη και όχι τι τον κάνει μεγάλο. Δεν πρέπει ο άνθρωπος να στερείται τη χαρά του παιχνιδιού σε όποια ηλικία κι αν βρίσκεται. Το παιχνίδι διατηρεί την ψυχή μας νέα, μας κάνει πιο γενναιόδωρους και πιο ανοιχτούς και ίσως γι' αυτό και πιο ήπιους.

»Πιο ήπιους, όχι πιο αδιάφορους, γιατί καμιά φορά τα μπερδεύουμε και νομίζουμε ότι όσο πιο πολλή φασαρία κάνει κάποιος τόσο πιο πολύ νοιάζεται».

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ