Το ουίσκι, η ποίηση, η κυβέρνηση...

graffiti.png

Γκράφιτι- Πλάκα EUROKINISSI

Τι είναι προτιμότερο σήμερα, η κατανάλωση μιας φιάλης ουίσκι VAT 69 ή η ανάγνωση μιας ποιητικής συλλογής, γραμμένης από χέρι ακριβό (του Σολωμού δ.χ., ή του Καβάφη ή του Καρούζου);

Ο Αμερικανός συγγραφέας (από τους πιο σπουδαίους) Τζακ Λόντον προτιμούσε τη φιάλη με το ουίσκι, αυτός, ένας καλαμαράς. Είχε δει τη ματαιότητα της λογοτεχνίας;

Είχε πειστεί για την προτεραιότητα της γαστέρας στην προσπάθεια του είδους να σταθεί όρθιο; Ηθελε να βρίσκεται με τη φτωχολογιά;

Γνώριζε το ανέφικτο της εξάπλωσης της παιδείας; Μήπως αντιλήφθηκε εγκαίρως την αδυναμία του αισθητισμού και της πνευματικής αναζήτησης;

Στα καθ’ ημάς σήμερα, λίγοι είναι αυτοί που θα προτιμήσουν τη φιάλη με το ουίσκι (τίποτα λαϊκοί οινόφλυγες)· ωσαύτως ευάριθμοι θα είναι αυτοί που θα προτιμήσουν την ανάγνωση της ποιητικής συλλογής (κάνας φιλελεύθερος ή κάνας ψωνισμένος αυτοαποκαλούμενος ποιητής).

Το δίλημμα, άρα, δεν φαίνεται να έχει νόημα αφού δείχνει να αφορά μειοψηφίες - λες και αυτές δεν έχουν χώρο στην κοινωνία, αλλά τέλος πάντων.

Θα μπορούσε, όμως, να αποκτήσει νόημα εάν αντικαθιστούσαμε τα αντικείμενα της ερώτησης· στη θέση της φιάλης να βάζαμε ένα κομμάτι ψωμί και στη θέση της ποιητικής συλλογής τη δημιουργία, π.χ., ενός εμπορικού (αναπτυξιακού τάχα) κέντρου στο Ελληνικό. Σήμερα, λοιπόν, είναι φανερό, το ψωμί υπερτερεί κατά κράτος των (αναπτυξιακών) οραμάτων - η πείνα πρέπει να κορεστεί.

Ναι, λένε οι φιλελεύθεροι, αλλά χωρίς θέσεις εργασίας (που θα φυτρώσουν στο Ελληνικό) πώς θα κορεστεί η πείνα;

Ισως δεν είναι καλό το παράδειγμα, ίσως στη θέση του Ελληνικού να ταίριαζε ένα νομοσχέδιο για την προστασία της χελώνας καρέτα καρέτα ή ακόμη ένα νομοσχέδιο για την αποσυμφόρηση των φυλακών ή το δικαίωμα αλλαγής φύλου. Πάλι το ψωμί υπερτερεί - δεν αντέχεται ο θόρυβος από τη διαμαρτυρία του στομάχου...

Και τα δύο λοιπόν· αυτή είναι η σωστή και η ενδεδειγμένη απάντηση σε τέτοια παιγνιώδη (ουσιαστικά, όμως) διλήμματα.

Μπορεί να πετύχει κάτι τέτοιο η σημερινή κυβέρνηση; Κομμάτι δύσκολο, μάλλον ακατόρθωτο, αφού με τις αποφάσεις της οδηγεί τους πλείστους στην ανέχεια και την εξαθλίωση (πνευματική τε και σωματική...).

Αρέσκεται βέβαια να προαναγγέλλει τεράστιας σημασίας έργα (χωρίς αίσθηση αισχύνης) και να ομιλεί σαν να είναι ακόμη στην αντιπολίτευση (θα και λοιπά), στο διά ταύτα εντούτοις, τζίφος· η δημόσια διοίκηση εξακολουθεί να τυραννιέται από την ίδια νοοτροπία των τελευταίων δεκαετιών, οι πελατειακές σχέσεις αυξάνονται και πληθύνονται, οι διαπλοκές με τους επιχειρηματίες συνεχίζονται (αλλάζουν απλώς τα πρόσωπα), η Εκκλησία έχει τον πρώτο λόγο σε πολιτειακά ζητήματα, οι κρατικοί κατασταλτικοί μηχανισμοί όσο πάνε και αποθρασύνονται (και ενδυναμώνονται...) κ.ά. πολλά, που μόνο θλίψη προκαλούν.

Καλά κάνουν, μια και οι πολλοί λειτουργούν με κάποια αόριστη πεποίθηση ότι, να, όπου να 'ναι θα αλλάξουν τα πράγματα - λίγη υπομονή και λοιπά.

Με άλλα λόγια: δεν υπάρχει πλέον διάκριση ιδεολογιών - όλες αρύονται τη δυναμική τους από την ίδια πηγή: την εξουσία (την αγωνία και λαχτάρα για κατάληψή της, εννοείται). Πηγή, τόσο της Αριστεράς όσο και του φιλελευθερισμού, ο Διαφωτισμός είναι, μην ξεχνιόμαστε...

gstamatopoulos@efsyn.gr

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ