Οι τρεις μέρες

mandra.jpg

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ

Καλό θα ήταν να ξεχαστούν για λίγο οι εύκολες και ανέξοδες κριτικές για το ποιος ευθύνεται για την τραγωδία -οι ευθύνες ανήκουν σε όλους, πρωτίστως όμως στην εκπαίδευση που έχουν επιλέξει οι κυβερνήσεις άπασες: ιδιοτέλεια, καιροσκοπισμός, ικανοποίηση μικροσυμφερόντων με κάθε τίμημα και άλλα, που δεν περιποιούν τιμή στην αξιοπρέπεια και την ανεξαρτησία του πολίτη και της πολιτείας.

Σε τέτοιες ακραίες καταστάσεις εκείνο που πρέπει να αναφανεί είναι η έμπρακτη αλληλεγγύη· να μη μείνει κανείς μόνο στα λόγια. Ενα μπουκάλι νερό (το ελάχιστο δηλαδή) εάν προσφέρουν όσοι μένουν σε όμορες περιοχές αλλά και αυτοί που έχουν πρόσβαση στην πληγείσα περιοχή, είναι πολύτιμο, μπορεί να είναι το πρώτο βήμα προς την οδό -και ίσως και τη λεωφόρο- του φωτός της συνύπαρξης.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν πού να μείνουν, που έχουν άμεση ανάγκη στέγης και τροφής (και ψυχολογικής συμπαράστασης).

Δεν βλάπτει μια επίσκεψη στον πόνο τους και την αδυναμία τους. Και δεν αρκούν οι πρωθυπουργικές μεγαληγορίες για άμεση αποζημίωση των πληγέντων (μακάρι να αποδειχτούν αλήθεια), προέχει εντούτοις η πράξη της αλληλεγγύης -και ας γνωρίζουμε, αλλά το καταπίνουμε, ότι είμαστε όλοι συνένοχοι.

Μόλις κοπάσουν οι νεροποντές όσοι μπορούμε ας βρεθούμε δίπλα στους συγγενείς των νεκρών και σε όσους είδαν τα νοικοκυριά τους να βουλιάζουν στη λάσπη και να εξαφανίζονται.

Εάν δεν συνειδητοποιήσουμε τη δύναμη της κοινότητας και της αλληλεγγύης, το μέλλον θα μας πνίξει (κυριολεκτικά και πνευματικά) και θα ανοιχτούν διάπλατα οι θύρες των αυθαιρεσιών των εξουσιών και της νοοτροπίας του ολοκληρωτισμού. Σε τέτοιες βέβαια κρίσιμες καταστάσεις είναι ευπρόσδεκτη η αρωγή της κυβέρνησης, προέχει όμως η αγαπητική και αλληλέγγυα αντίδραση της κοινωνίας.

Μπορεί να πει κάποιος -και μάλλον θα έχει δίκιο- ότι όλα αυτά είναι ισοδύναμα με το να ψάχνεις ψύλλους στ’ άχυρα. Είναι πιθανό, ποτέ όμως δεν ξέρει κανείς πώς εκδηλώνονται κρυφές, αλτρουιστικές ακόμη θα έλεγα, δυνάμεις των ανθρώπων όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με τη φρίκη.

Μπορεί το ένστικτο της αλληλεγγύης (εκλαμβάνω την αλληλεγγύη, όπως ο Πιοτρ Κροπότκιν θεωρούσε, ως γενετικό φαινόμενο, ως το αίτιον της εξέλιξης του ανθρωπίνου είδους), μπορεί λοιπόν να έχει καταχωνιαστεί αυτό το ένστικτο ή να έχει επικαλυφθεί από τόνους σκληρών στρωμάτων ατομισμού και ανταγωνιστικότητας -έρχονται όμως στιγμές που αναδύεται και σκαμπιλίζει τον ρεαλισμό και τον «ορθολογισμό» και λάμπει στην καθημερινότητα· σκορπίζει ταυτόχρονα ελπίδες ότι δεν έχουν χαθεί όλα.

Απ’ αυτήν τη λάμψη θα μπορούσε να φωτιστεί όποιος ακόμη δεν έχει απολέσει διά παντός την έννοια του πολίτη, είναι ακόμη ευαίσθητος και υπερασπίζεται την ανθρωπιά και το όρθιο, έλλογο ον. Σύντομα όμως διότι σε τρεις μέρες θα έχουν ξεχαστεί όλα (τόσο διαρκούν τα θαύματα). Ο,τι είναι να γίνει ας γίνει εντός των τριών αυτών ημερών.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ