Οι ιστορίες των προσφύγων

theatro.jpg

«Γυναίκες Ελεύθερες. Πόσο ελεύθερες είμαστε» Η Ανθή Θάνου φωτογραφημένη από τη Στέλλα Μούκα «Γυναίκες Ελεύθερες. Πόσο ελεύθερες είμαστε» Η Ανθή Θάνου φωτογραφημένη από τη Στέλλα Μούκα

…Κι ενώ στον ουρανό τα σύννεφα έφτιαχναν ένα δελφίνι,
ο πόλεμος ήρθε.
Στην αρχή, σαν πιτσιλιά από χαλάζι
ο ήχος μιας βροντής
Κι ύστερα παντού καπνός, φωτιά και θόρυβος…

Απόσπασμα από το ποίημα «Η ημέρα που ήρθε ο πόλεμος» (The day the war came) της Nicola Davies,
ελεύθερη απόδοση Αλκιβιάδης Κούσης

Ο Αμπντουλραχμάν κράτησε στα χέρια του το άσπρο κερί, το μόνο που είχε απομείνει από τη συλλογή με τα 12 άσπρα όμορφα κεριά της θείας του.

«Ηθελα πάντα ένα κερί από αυτά. Αλλά η θεία μου δεν μου έδινε. Δεν ήθελε να χαλάσει τη συλλογή», αφηγείται. «Την άλλη μέρα του βομβαρδισμού, πήγα εκεί που ήταν το σπίτι της. Παντού έβλεπα χαλάσματα. Στην αρχή δεν μπορούσα να διακρίνω τίποτε. Κάποια στιγμή όμως ψάχνοντας πιο προσεκτικά, το είδα. Ηταν ένα μικρό άσπρο κερί που είχε μείνει ανέπαφο από την καταστροφή. Πήρα το άσπρο κερί μαζί μου. Σκέφτηκα, εκεί μέσα στα χαλάσματα, πως επιτέλους είχε γίνει δικό μου και πως μπορεί κι εγώ κάποια μέρα να ξεκινήσω τη δική μου συλλογή από λευκά κεριά».

Ο Αμπντουλραχμάν μάς δείχνει ένα κερί, ένα κασκόλ: το πρώτο πράγμα που αγόρασε με δικά του χρήματα από τη δουλειά του στην Ελλάδα και δύο κομπολόγια που κουβαλά μαζί του.

Το ένα από αυτά ήταν δώρο που είχε κάνει στον φίλο του τον Yazan που ήταν μαζί από μικρά παιδιά.

Το 2015 ο φίλος του πήρε το πολυπόθητο εισιτήριο για τη Γερμανία και τότε –δίνοντάς του μια ευχή για τον δρόμο της επιστροφής– έδωσε πίσω στον Αμπντουλραχμάν το κομπολόι.

«Εχω κι άλλο ένα κομπολόι», λέει ο Σύρος πρόσφυγας και στρέφεται προς το μέρος των θεατών. «Είναι το κομπολόι της μητέρας μου. Το μόνο που έχω πια από εκείνη».

Η αφήγηση τελειώνει: Ενα κερί, που ο πόλεμος γίνεται η αιτία ν' αποκτήσει το πολυπόθητο αντικείμενο το παιδί, ένα κομπολόι που είναι η υπόσχεση μιας καλύτερης ζωής, ένα ακόμη που οι χάντρες του το ενώνουν με την οικογένειά του κι ένα κασκόλ, το πρώτο ζεστό αντικείμενο που αγόρασε με δικά του χρήματα στην Ελλάδα. Να λοιπόν μια αρχή…

Δεν ξέρεις αν πρέπει να χειροκροτήσεις αυτή την αφήγηση. Οι επόμενες εικόνες από την αφήγηση ενός άλλου πρόσφυγα αποτυπώνουν αυτή την…πιτσιλιά στο ειδυλλιακό τοπίο που γίνεται απειλή και η εικόνα γεμίζει πόλεμο…

Βρισκόμαστε στον πρώτο όροφο του Μπενσουσάν Χαν, ενός χώρου που λειτούργησε πριν από δεκαετίες ως χάνι, στα Ανω Λαδάδικα της Θεσσαλονίκης και τώρα είναι χώρος εκδηλώσεων.

Το σκηνικό, παλιά σανίδια που τρίζουν και νομίζεις πως δεν θ' αντέξουν επάνω τους άλλο χρόνο, ψηλά ταβάνια και τοίχοι που χωρίζουν τα δωμάτια μεταξύ τους δημιουργώντας μια ιδιαίτερη δομή και αυτονομία στον χώρο, αλλάζουν χρώματα και ύφος από τις ομάδες τις οποίες φιλοξενούν.

Κέντρο Ημέρας Προσφύγων «Αλκυόνη»

«Ο άνθρωπος και το αντικείμενο» Κέντρο Ημέρας Προσφύγων «Αλκυόνη» «Ο άνθρωπος και το αντικείμενο» Κέντρο Ημέρας Προσφύγων «Αλκυόνη» |

Τις ιστορίες πίσω από τα προσωπικά τους αντικείμενα διηγήθηκαν τρεις πρόσφυγες σε εκδήλωση που διοργάνωσε το Κέντρο Ημέρας Προσφύγων «Αλκυόνη», μια πρωτοβουλία της Οικολογικής Κίνησης Θεσσαλονίκης.

Η «Αλκυόνη» προσφέρει καθημερινά πρωινό και μεσημεριανό σε 100 άτομα, κυρίως πρόσφυγες, και επιπλέον ψυχοκοινωνική υποστήριξη, ενώ οι δράσεις που γίνονται στοχεύουν στην ουσιαστικότερη επαφή τους με την τοπική κοινωνία και αντίστροφα.

Οι Lupus in fabula

«Οποιος αγαπά τα θαυμαστά και τα περίεργα αυτής της ζωής, ας έρθει να μας ακούσει κι εμείς θα του μιλήσουμε για πάθη και παθήματα, για αληθινά ψέματα κι απίστευτες αλήθειες».

Κάπως έτσι ξεκίνησε ένα ακόμη κάλεσμα -μέσω και των social media- στο 3ο Φεστιβάλ Αφήγησης που έγινε στο Μπενσουσάν Χαν από την ομάδα αφηγητών της πόλης, Lupus in fabula.

Οι Lupus in fabula, όπως λένε τα τέσσερα μέλη της ομάδας, Γιώργος Αδαμίδης (αρχαιολόγος-μουσειολόγος), Ευαγγελία Θεοδωρίδου (ιδ. υπάλληλος), Ελένη Καλογιαννίδου (νηπιαγωγός), Μαρία Αντωνοπούλου (αρχαιολόγος-μουσειολόγος), δεν έρχονται από τη Ρώμη, αλλά από τη Θεσσαλονίκη, φέρνοντας μαζί τους ιστορίες για μεγάλους, για μικρούς, φανταστικές ιστορίες, αστείες, τρομακτικές, τρυφερές:

Οπως η θεατρική αφήγηση «Post Mortem» που περιλαμβάνει πέντε αφηγήσεις, πέντε ιστορικά γεγονότα, πέντε κείμενα που υπογραμμίζουν την ιστορία της πόλης και τα δραματικά γεγονότα που εμπότισαν το παρελθόν της: τη σφαγή του Ιπποδρομίου το 390 π.Χ., το κίνημα των Ζηλωτών τη δεκαετία του 1340 μ.Χ., την Αλωση της Θεσσαλονίκης το 1430 μ.Χ…

«Queer Stories» - Queerδιστά Πορτοκάλια, από το Φεστιβάλ Αφήγησης «Queer Stories» - Queerδιστά Πορτοκάλια, από το Φεστιβάλ Αφήγησης |

Οπως τα «Queerδιστά πορτοκάλια», μια θεατρική ομάδα που δημιουργήθηκε το 2014, και ο Λίνος Μάνεσης που διαρκώς αναζητά νέες διεξόδους για την έκφρασή του…

«Αυτό το 3ο Φεστιβάλ Αφήγησης είχε τη θεματική «Φτιάξε τη δική σου ιστορία» και ουσιαστικά έδωσε μια ακόμη ευκαιρία στο κοινό της πόλης να έρθει σ' επαφή με τις ομάδες που διηγούνται ιστορίες», λέει η Μαρία Αντωνοπούλου, μέλος των Lupus in fabula.

Το επόμενο ραντεβού αφήγησης έχει ήδη κλειστεί με το 4ο Φεστιβάλ της ομάδας που είναι στα σκαριά.

Οι ιστορίες όμως δεν σταματούν ποτέ. Ή καλύτερα, τώρα μόλις τελειώσουν αυτές οι λέξεις… αρχίζουν.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας