Οι ευχές του Οκτωβρίου

skakiera

ΣΚΑΚΙΕΡΑ - ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΜΕ ΠΡΑΣΙΝΗ ΘΕΑ, 2004, ΟΠΥ ΖΟΥΝΗ ΣΚΑΚΙΕΡΑ - ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΜΕ ΠΡΑΣΙΝΗ ΘΕΑ, 2004, ΟΠΥ ΖΟΥΝΗ

Γεννήθηκες Νοέμβρη. Μια Πέμπτη. Την πρώτη του μήνα, στις 10 το πρωί. Στην καρδιά του φθινοπώρου. Πρώτο παιδί μιας οικογένειας που έμελλε να αποκτήσει άλλα τρία. Δύο κορίτσια κι ένα αγόρι.

Εχεις φωτογραφίες από τα πρώτα σου γενέθλια, από τα δεύτερα, ίσως από τα τρίτα. Και από άλλα, μαθητικά, εφηβικά, φοιτητικά, ενήλικα. Πότε με μαλλιά μακριά, πότε με κοτσίδια, πότε κομμένα κοντά, αγορίστικα, πότε φυσικά ανοιχτά καστανά και πότε κάπως αλλιώς. Πότε με κοτλέ φορεματάκι, πότε με κοντή καρό φούστα και πότε με γαλάζιο πουλόβερ και τζιν παντελόνι. Πότε στο σπίτι και πότε σε ταβερνάκια.

Τούρτες με κεριά που έσβησες φυσώντας και κάνοντας ευχές -αχ, του χρόνου τέτοια εποχή να έχω… κάτι. Τι ήρθε και τι δεν ήρθε ούτε που θυμάσαι πια. Μάλλον γιατί τα περισσότερα δεν ήρθαν. Αλλωστε, όπως λέει κι ένα τραγούδι «δεν πέφτουνε τα κάστρα με ευχές»*, είτε τις κάνεις στα πεφταστέρια είτε σβήνοντας κεράκια. Κάποιες μάλιστα ίσως τελικά δεν άξιζαν τον κόπο ή ο χρόνος έφερε άλλες, πιο μεγάλες, πιο επιθυμητές.

Κι ύστερα τα κάστρα πέφτουν με δουλειά, τόσο σκληρή όσο και όταν χτίζονται. Μερικά μάλιστα δεν πέφτουνε ποτέ. Μερικές φορές ίσως να ’ναι και καλύτερα έτσι. Είναι λίγο σαν τα παραμύθια που είχες μικρή, που σε ενθουσίαζαν ή σε τρόμαζαν ή σε έκαναν να σκέφτεσαι τόσο ώστε διάβαζες και διάβαζες και διάβαζες, ταυτιζόσουν με τους ήρωες που περνούσαν βάσανα τόσα, ώσπου το καλό να νικήσει στο τέλος και να αποκοιμηθείς ανακουφισμένη στο ζεστό σου κρεβάτι. Το άλλο πρωί ξυπνούσες σαν από την αρχή, χωρίς σκέψεις, ανάλαφρη κι έτοιμη να αντιμετωπίσεις το νέο, το καινούργιο.

Μεγαλώνοντας έδινες στα γενέθλια λιγότερη σημασία, ειδικά όταν συνδέθηκαν με αλλαγές που ούτε τις περίμενες ούτε τις ήθελες, που ξέφυγαν απ’ ό,τι θα μπορούσες να ελέγξεις ή να προβλέψεις. Τι να σου πουν πια κεράκια και ευχές και γιορτές. Ενήλικη είσαι, ξέρεις ότι δεν είναι τίποτα άλλο από μια ημερομηνία στο ημερολόγιο κι εσύ μια σταγόνα σε έναν ωκεανό έξι και κάτι δισεκατομμυρίων ανθρώπων.

Ευτυχώς όμως, ακόμη και αν τα ξεχνούσες -από επιλογή ή λόγω συγκυριών- επέμενε να σου τα θυμίζει εκείνη η φίλη που ό,τι και να γίνει σου στέλνει την πρώτη ευχή λίγα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα της 31ης Οκτωβρίου -συνήθεια παλιά που την τηρείτε χρόνια τώρα, κάνεις κι εσύ το ίδιο στα δικά της.

Σαν να μην έφυγε η εφηβεία, σαν να μη μεγαλώσατε και σοβαρέψατε, σαν να μη χάσατε πράγματα και σαν να μην κερδίσατε άλλα. Κι ύστερα, εσύ έμαθες να αγαπάς τις μέρες πριν από την 1η του Νοέμβρη. Εκείνες τις τελευταίες του Οκτωβρίου, που όταν ήσουν παιδί ανυπομονούσες να περάσουν για να έρθει η σπουδαία ημέρα της γιορτής, με μια μεγάλη χειροποίητη τούρτα μπλακ φόρεστ, με ένα δώρο έκπληξη, με κάτι που να την κάνει να ξεχωρίζει από τις άλλες.

Και έμαθες να σου αρέσει η βροχή των ημερών εκείνων, όπως ήρθε καλή ώρα φέτος, γιατί είχε κάτι το καθησυχαστικό: φθινόπωρο, βροχή, ζεστές μυρωδιές στον αέρα, τα πρώτα κρύα. Μια φυσική σειρά πραγμάτων, που ακόμα σε βοηθά να κάνεις σχέδια, να οργανώνεις το μέλλον που θα ξεκινήσει την ημέρα τη δική σου.

Κάνεις ευχές; Ναι, αλλά όχι όπως παλιά. Τώρα είναι πιο βαθιές, πιο αφηρημένες, λιγότερο χειροπιαστές, έχουν τη χάρη μιας μουσικής στο σκοτάδι, της σιωπής που φέρνει το πρώτο χιόνι ή ενός νέου λογοτεχνικού ήρωα, που δεν περιγράφεται πλήρως στις σελίδες του βιβλίου. Ετσι, τον φτιάχνεις όπως θέλεις: το χρώμα των μαλλιών και τη χροιά της φωνής του, το βάθος του βλέμματός του και την αίσθηση της αφής του. Τέτοια πράγματα.

Κι αυτές οι ευχές καμιά φορά βγαίνουν αληθινές.

*«Περσείδες», Μίλτος Πασχαλίδης

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ