«Οι έξυπνες κωμωδίες είναι και λαϊκές»

vasilis_hristofilakis.jpg

Βασίλης Χριστοφιλάκης «Εχει ανάγκη το κοινό από κωμωδίες», πιστεύει ο Βασίλης Χριστοφιλάκης

Ανέβηκε και ξανανέβηκε στη σκηνή του «Ολύμπιον» το βράδυ της Κυριακής και μάζεψε τρία βραβεία (από το Κέντρο Κινηματογράφου, την ΕΡΤ και τη συνήθως πολύ εκλεκτική Fipresci), τα δύο, μάλιστα, χρηματικά.

«Πλάκα πλάκα, είναι σχεδόν το μισό μου μπάτζετ», λέει γελώντας. Με άλλα λόγια ο Βασίλης Χριστοφιλάκης έγινε, χωρίς να του έχει περάσει ποτέ από το μυαλό, ένα από τα κεντρικά πρόσωπα του 58ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου.

Ο 35χρονος Βασίλης Χριστοφιλάκης μπήκε στο σινεμά με φόρα. Η βραβευμένη κωμωδία «Too Much Info Clouding Over My Head», πρώτη, φυσικά, ταινία του, ήταν και λίγο προφητική. Ηρωάς της, που τον παίζει ο ίδιος, είναι ένας φιλόδοξος τριαντάρης σκηνοθέτης που «κυνηγάει το όνειρό του», όπως μας λέει, δηλαδή «να μαζέψει λεφτά για να γυρίσει μια ταινία, να χτίσει τη δική του μυθολογία, ενώ γύρω του οι πάντες, οικογένεια και κοινωνία, τον αμφισβητούν και τον πιέζουν». Και στο τέλος τα καταφέρνει.

Οπως ο Βασίλης, που κατέβηκε από τη Θεσσαλονίκη με τα βραβεία του. Αλλά, αντί να χαλαρώσει λιγάκι, το μόνο που σκέφτεται είναι το νέο σενάριο που γράφει. «Τώρα είναι που έχω κέφι για δουλειά», λέει, «ούτε μια μέρα δεν μπορώ να περιμένω».

Σκηνή από την ταινία Σκηνή από την ταινία |

Αλλωστε, η δεύτερη ταινία, ίσως, αποδειχθεί πιο εύκολη υπόθεση. Το «Too Much Info Clouding Over my Head» είναι μια απόλυτα ανεξάρτητη ταινία, «μια καμικάζι προσπάθεια», μια εντελώς ιδιωτική υπόθεση, που στηρίχτηκε σε φίλους και συγγενείς. Πολύ πεισματάρης ο Βασίλης Χριστοφιλάκης κατάφερε, μάλιστα, να πείσει για την κωμωδία του πολλούς και καλούς ηθοποιούς: Ελένη Ουζουνίδου, Ελίνα Ρίζου, Λένα Δροσάκη, Αλκηστις Πουλοπούλου, Κωνσταντίνα Μιχαήλ, Κίττυ Παϊτατζόγλου.

«Ηθελα ό,τι καλύτερο υπάρχει στο θέατρο από ηθοποιούς της γενιάς μου, από βραβεία Μερκούρη και πάνω», λέει. «Φαίνεται ότι έχω ένα χάρισμα να πείθω, ίσως και να τους άρεσε που η ταινία είναι και μαυρόασπρη».

Ξέρει, βέβαια, να δουλεύει με ηθοποιούς. Γιατί έχει πίσω του δέκα χρόνια θέατρο, κι ας έχει σπουδάσει σινεμά στην Αγγλία. «Τυχαία μπήκα στο θέατρο», εξηγεί, «γράφοντας και σκηνοθετώντας. Οχι, να παίξω εγώ ο ίδιος δεν το τολμούσα. Μέχρι να πάρω την απόφαση να πρωταγωνιστήσω στην ταινία και να εκτεθώ, έκανα μεγάλο εσωτερικό αγώνα».

To ντεμπούτο του έγινε το 2008 με τη μαύρη κωμωδία «Inoubliable», που έγραψε και σκηνοθέτησε για το Θέατρο του Νέου Κόσμου. Αλλά μετά άφησε τα γραψίματα και άρχισε να σκηνοθετεί διάφορες ομάδες, από Τένεσι Ουίλιαμς μέχρι Αραμπάλ, «κάθε χρόνο και κάτι διαφορετικό», λέει.

Αγαπά ιδιαίτερα το θέατρο, του χρωστάει πολλά, και κυρίως κάτι που του φάνηκε πολύ χρήσιμο τώρα στο σινεμά. «Εμαθα να συνεργάζομαι με ηθοποιούς, να τους σέβομαι, να καταλαβαίνω την ψυχοσύνθεσή τους. Συχνά σκέφτομαι πως το ελληνικό σινεμά δεν παίρνει όσα θα μπορούσε από τα υποκριτικά ταλέντα που διαθέτουμε».

Η ταινία του προκάλεσε άφθονο γέλιο στις προβολές της. «Εχει ανάγκη το κοινό από κωμωδίες», πιστεύει ο Βασίλης Χριστοφιλάκης. «Εχουμε και τόσο μεγάλη παράδοση κωμωδίας στην Ελλάδα, μακάρι να μπορούσαμε να ξαναβρούμε τις ρίζες μας. Αλλά, μάλλον υποτιμάται το είδος, δεν είναι τυχαίο που μια κωμωδία δύσκολα βραβεύεται σε φεστιβάλ, μεγάλα και μικρά».

Η δική του, όμως, είναι και αυτοαναφορική, ο κινηματογραφικός μικρόκοσμος γιατί να ενδιαφέρει ιδιαίτερα το κοινό; «Για μένα η ταινία μου δεν είναι ένα inside joke», απαντά, «δεν αφορά μόνο το σινάφι, αλλά όλη τη γενιά μου, που μέσα στην κρίση αγωνίζεται να βρει την άκρη, να δημιουργήσει, να ζήσει, κι ας μας αμφισβητούν πολλοί».

Ηδη του κόλλησαν τον χαρακτηρισμό «ο Ελληνας Γούντι Αλεν». Θα αποκάλυπτε τις επιρροές του; Ξέρει ακριβώς τι είδους κωμωδία τον ενδιαφέρει να κάνει; «Τις επιρροές μας πρέπει και να τις λέμε και να τις τιμούμε», λέει. «Προφανώς και ο Γούντι Αλεν, ειδικά οι πρώτες του ταινίες και το "Μανχάταν" κυλάνε μέσα μου, με έχουν σφραγίσει.

Δεν θα αναφερθώ σε Μπάστερ Κίτον και Τσάρλι Τσάπλιν, αυτοί είναι οι απλησίαστοι θεοί κάθε σκηνοθέτη που αγαπά την κωμωδία. Αλλά, μου αρέσει πολύ το σινεμά του Τζιμ Τζάρμους και όλο το αμερικανικό mumblecore cinema, που είναι ανεξάρτητο και χαμηλού κόστους και στηρίζεται σε διαλόγους γεμάτους φυσικότητα και χιούμορ. Με άλλα λόγια, έχω λατρέψει το "Frances Ha" του Νόα Μπάουμπαχ. Θέλω να συνεχίσω, να επιμείνω στην κωμωδία, την "έξυπνη" κωμωδία, που δεν χαϊδεύει τον θεατή, αλλά του πετάει μπανανόφλουδες, που είναι εκλεπτυσμένη, χωρίς να παύει να είναι λαϊκή».

info: Το «Too Much Info Clouding Over My Head» θα βγει στις αίθουσες από τη Seven films.

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ