Ο Βολίνσκι αποθέωνε την πολιτική και το σεξ

volinski.jpg

Ο Βολίνσκι αποθέωνε την πολιτική και το σεξ Μεταξύ των 12 νεκρών της αιματηρής επίθεσης στα γραφεία του Charlie Hebdo στο Παρίσι ήταν και ο 80χρονος Ζορζ Βολίνσκι

Ηταν αιχμηρός και του άρεσε να παίζει με τη σεξουαλικότητα. Ηταν σαρκαστικός στον λόγο και λιτός στο σκίτσο. Πενήντα χρόνια τώρα αποθέωνε την πολιτική και το σεξ. Παρατηρούσε με τη μοναδική του οξυδέρκεια την ανθρωπότητα, την επικαιρότητα και τις γυναίκες. Ζούσε για να δοξάζει τη δικαιοσύνη, την ελευθερία, την ανοιχτή κοινωνία. Ο,τι περισσότερο αγαπούσε και τίμησε κατά τη διάρκεια μιας σπουδαίας καριέρας, ό,τι μέχρι χθες «καθοδηγούσε» την έμπνευσή του, όπλισε το χέρι των τρομοκρατών. Μεταξύ των 12 νεκρών της αιματηρής επίθεσης στα γραφεία του Charlie Hebdo στο Παρίσι ήταν και ο 80χρονος Ζορζ Βολίνσκι. Αυτή η μεγάλη μορφή ήταν ένας σκιτσογράφος που μεγάλωσε γενιές και γενιές Γάλλων, που έγραψε τη δική του ιστορία στον γαλλικό και ευρωπαϊκό Τύπο, που αναδείχτηκε μέσα από τη συμμετοχή του στον Μάη του 1968.

«Στη γυναίκα μου λέω πως όταν πεθάνω θέλω να με αποτεφρώσει, και να ρίξει τις στάχτες μου στην τουαλέτα, για να βλέπω κάθε μέρα τα οπίσθιά της». Αυτό απαντούσε όταν τον ρωτούσαν αν φοβόταν τον θάνατο. Γεννημένος προβοκάτορας και άνθρωπος αμέτρητων αντιφάσεων ο Βολίνσκι, που δεν ήξερε να ζει μακριά από την πρόκληση, ήταν ο πνευματικός πατέρας πολλών σύγχρονων σχεδιαστών και σκιτσογράφων.

Ο κορυφαίος Γάλλος κομίστας γεννήθηκε στην Τύνιδα το 1934 από Πολωνό πατέρα και Ιταλίδα μητέρα, αλλά στην εφηβεία του μετακόμισαν στο Παρίσι. Γελοιογραφίες του δημοσιεύονταν μέχρι χθες στην εφημερίδα «Λιμπερασιόν», στο περιοδικό Paris-Match και φυσικά στο Charlie Hebdo. Πριν, όμως, από αυτές τις περγαμηνές που ήρθαν στο απόγειο της καριέρας του, ο Βολίνσκι ξεκίνησε ήδη από το 1960 να γράφει την ιστορία του. Ταυτισμένος με την εξέγερση του Μάη του ’68, πρωτοδοκίμασε τις δυνάμεις του στο «Bizarre», έπειτα υπήρξε από τους συνιδρυτές (μαζί με τον Siné) του σατιρικού περιοδικού L’ Enragé (Ο εξοργισμένος) αλλά και πρωτεργάτης του μηνιαίου χιουμοριστικού περιοδικού Hara-Kiri. Από το 1969 έγινε μέλος της συντακτικής ομάδας του Charlie Hebdo.

Τη φιλοσοφία και τη σπάνια σκέψη του ξεδίπλωσε στη σειρά κόμικς «Je Ne Veux Pas Mourir Idiot» (Δεν θέλω να πεθάνω ηλίθιος) και «Pas Que la Politique Dans la Vie» («Υπάρχει ζωή και μακριά από την πολιτική»). Το 1977, ο Βολίνσκι αναδείχτηκε βασικός γελοιογράφος της αριστερής εφημερίδας L’ Humanité, ενώ αμέσως μετά ακολούθησαν συνεργασίες με τη Libération, το Paris-Match, το L’ Écho des Savanes και φυσικά το Nouvel Observateur. «Ο χιουμορίστας», έλεγε, «δεν μπορεί να ανήκει σε κανένα κόμμα, να πιστεύει σε καμία θρησκεία. Αλλωστε όλες του οι πράξεις είναι ύποπτες. Ειδικά εκείνες που δεν καθοδηγούνται από κανένα προσωπικό ενδιαφέρον».

Ο Ζακ Σιράκ τού είχε απονείμει το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής. Ο Βολίνσκι είχε εργαστεί για λίγο στη διαφήμιση, είχε γράψει έργα για το θέατρο και τον κινηματογράφο («Le Roi des cons» - Ο βασιλιάς των ηλιθίων, «Elles ne pensent qu’ à ça...» - Δεν σκέφτονται παρά μόνο το....) και είχε εκδώσει δεκάδες λευκώματα με δημιουργίες του. Το πιο πρόσφατο βιβλίο του, «Le Village des femmes» (Το χωριό των Γυναικών), που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο, ήταν η πρώτη «graphic novel» απόπειρά του.

Στα ελληνικά -εκτός από δεκάδες γελοιογραφίες του που κατά καιρούς φιλοξενήθηκαν σε ειδικά έντυπα- κυκλοφορoύν τα βιβλία του «Ανοιχτή επιστολή στη γυναίκα μου» και «Σκέψεις» (εκδόσεις Ροές).