Ο ποιητικός ανθρωπισμός του Αντώνη Κούτη

antonis_koutis.jpg

Αντώνης Κούτης O πρωτοπόρος γιατρός της κοινωνικής ιατρικής, Αντώνης Κούτης | ΚΡΗΤΗ TV

Κατέβασε την ποίηση στην καθημερινή ζωή και την έκανε πολιτική παρέμβαση. Ετρεχε στις φτωχογειτονιές του Ηρακλείου από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, και τα λουλούδια κελαηδούσαν στο φως, ο πρωτοπόρος γιατρός της κοινωνικής ιατρικής, Αντώνης Κούτης.

Γήτευε τους αδυνάτους και τους κατατρεγμένους με τον Λόγο, τη δική του ριζοσπαστική Επιστήμη που ξεχείλιζε ανθρωπισμό από τα σπλάχνα της ποίησης, με τη θωπεία της Συμπαντικής Ομορφιάς που θεραπεύει τις αθέατες διαχρονικές πληγές.

Μαγνήτιζε την περπατησιά των αγγέλων στο καλντερίμι της διαρκούς προσφοράς. Ταξιδευτής του ονείρου και της ουτοπίας, αποστρεφόταν την πανεπιστημιακή ιεραρχία. Πριν από μερικές ημέρες η θάλασσα που αγαπούσε τον έκλεισε στα σπλάχνα της. Πρωτοπόρος στη δημιουργία Κοινωνικού Ιατρείου στο Ηράκλειο με την αυτονομία που τον διακατείχε, δημιούργησε ένα υψηλό υπόδειγμα ριζοσπαστικής συστηματικής παρέμβασης για τους πάσχοντες.

Σε κάθε συλλογικό αγώνα ήταν μπροστά. Εξέδωσε τρεις ποιητικές συλλογικές: «Λίθος αργός» εκδ. Εριφύλη, «Ενδιάμεσος κόσμος» εκδ. Πατάκη και «Απέναντι στην ομορφιά» εκδ. Γαβριηλίδης. Από την τελευταία του ποιητική συλλογή, από το ποίημα με τίτλο «Εμείς μείναμε πίσω», παραθέτουμε ένα απόσπασμα ζωής:

Εμείς μείναμε πίσω / Επιάσαμε μολύβι και χαρτί / Κι επιβιβάζαμε στην κιβωτό ένα ένα όλα τα σπάνια είδη / Που είχαμε λάβει εντολή να διασώσουμε στο μέλλον / ένα η αντίσταση/ ένα η αλήθεια / ένα η αγάπη / ένα η αξιοπρέπεια / ένα η αλληλεγγύη / Ολα η Ομορφιά

Από το ποίημα «Των παιδιών που τα λένε αλήτες», εμπνευσμένο από την εξέγερση στα παρισινά προάστια το 2005:

Οι ερμές αποστρέφουν τα πρόσωπα/ Μόνη Αυτή να τους δείχνει το δρόμο / Να κατέβουν βαθιά στην απόγνωση/ Και ν’ αντλήσουν κοιτάσματα φως / Ζωντανή κι ανυπόταχτη η γλώσσα / Των παιδιών που τα λένε αλήτες / Πυρπολεί το σκοτάδι της νύχτας / Φως λαλώντας φωτιά και φωνή

Κριτικός και επικριτικός στη λιμασμένη άμετρη γνώση και στην τεχνική:

Αχ αυτή η βαρυστομαχιά της γνώσης / Αυτή η ξιπασιά της τεχνικής / που ολοένα αναζητάνε κι άλλη πείνα / εχώρισαν το λόγο από την πράξη/ εγκαταλείποντας το χρόνο ά-πειρο / κι αυτόν τον άνθρωπο ανάπηρο

Εσπειρε τον Ερωτα της ζωής,

Διότι με την ποίηση... Κατανοείς τον κόσμο / Δίχως πρωτύτερα να χρειαστεί να τονε καταστρέψεις

Αντώνη, είσαι πάντα εδώ.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ