Μια πόλη, «καζάνι» που βράζει

perama-kazania.jpg

Πέραμα Μάριος Βαλασόπουλος

Τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει η υγεία όσων πολιτών κατοικούν κοντά στις δεξαμενές των εταιρειών πετρελαιοειδών, αλλά και το τεράστιο ζήτημα που υπάρχει για την ασφάλεια των εργαζομένων σε αυτές, έθεσαν ξεκάθαρα δύο επιστήμονες που μίλησαν στην ημερίδα την οποία διοργάνωσε ο Δήμος Περάματος υπό την αιγίδα του ΤΕΕ με θέμα τη λειτουργία εταιρειών πετρελαιοειδών με τις δεξαμενές εντός του οικιστικού ιστού Περάματος.

Ο Γιώργος Ντουνιάς, διευθυντής της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας, υποστήριξε ότι στα 250 μέτρα από τις δεξαμενές οι περίοικοι διατρέχουν 8πλάσιο κίνδυνο καρκίνου, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι «θέλουμε βιομηχανία, με κανόνες όμως».

Τόνισε ότι οι δυσοσμίες και οι οσμές είναι χημικά και για τον λόγο αυτό η περιφέρεια πρέπει να συντονίσει τους δήμους προκειμένου να παρακολουθούν ειδικές επιστημονικές μετρήσεις.

Ανάλογη ήταν και η τοποθέτηση του τ. διευθυντή Θωρακοχειρουργικής του Νοσοκομείου «Σωτηρία» Γιώργου Αντύπα, ο οποίος ανέφερε ότι το 1983, κατά τη θητεία του στο «Σωτηρία», σε μια έρευνα που είχαν κάνει είχαν διαπιστώσει ότι το 80% των ασθενών ήταν από την περιοχή του Περάματος.

Οπως είπε, τότε είχαν φτιάξει μια κινητή μονάδα μέτρησης ατμοσφαιρικών επιπτώσεων για δύο χρόνια σε διάφορες βιομηχανίες της περιοχής.

Τα αποτελέσματα ήταν 1.000 με 1.500 πάνω από το φυσιολογικό, όλες αυτές οι ουσίες στην ατμόσφαιρα επιβαρύνουν τα γονίδια του καρκίνου.

Ο δήμαρχος της περιοχής Γιάννης Λαγουδάκης χαρακτήρισε το Πέραμα την πλέον περιβαλλοντικά επιβαρυμένη περιοχή της Αττικής, κατονομάζοντας τα προβλήματα: Ψυττάλεια, εμπορικό λιμάνι, θαλάσσια ρύπανση, αναπλασμένη χωματερή, κυκλοφοριακή επιβάρυνση λόγω του μοναδικού δρόμου εισόδου-εξόδου της πόλης, ΣΜΑ Σχιστού Περάματος, Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη και κυρίως οι δεξαμενές πετρελαιοειδών.

Ανέφερε ότι σήμερα στην περιοχή Περάματος υπάρχουν 5 εταιρείες πετρελαιοειδών και στις εγκαταστάσεις τους αποθηκεύονται βενζίνες, καύσιμα αεροπορίας, φωτιστικό, ντίζελ, μαζούτ, άσφαλτος, αργό πετρέλαιο, ορυκτέλαια, πετροχημικά κ.ά.

Τα ατυχήματα

Πέραμα Μάριος Βαλασόπουλος

Το πλήθος των ατυχημάτων που έχουν σημειωθεί στην περιοχή πείθει για την επικινδυνότητα των εγκαταστάσεων, υποστήριξε, επισημαίνοντας ότι στις εγκαταστάσεις δεν τηρούνται οι αποστάσεις ασφαλείας που προβλέπονται από τη νομοθεσία τόσο των δεξαμενών μεταξύ τους όσο και των δεξαμενών από τα εξωτερικά όρια των εγκαταστάσεων αλλά και από τα παρακείμενα σπίτια τα οποία βρίσκονται εντός σχεδίου.

Ο λόγος, όπως δήλωσε, είναι προφανής, καθώς η υπάρχουσα έκταση δεν αρκεί για να εξυπηρετήσει τις διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες σε καύσιμα, αφού οι εγκαταστάσεις είχαν σχεδιαστεί για να καλύπτουν τις ανάγκες της δεκαετίας του 1960.

Ετσι οι δεξαμενές που είχαν σχεδιαστεί για μαζούτ μετατρέπονται σε δεξαμενές βενζίνης, η οποία βέβαια απαιτεί κατάλληλες αποστάσεις ασφαλείας.

«Πολιτικό» χαρακτήρισε πρωτίστως το πρόβλημα ο αντιπεριφερειάρχης Πειραιά Γ. Γαβρίλης, λέγοντας ότι η τεχνική έρχεται απλά να συμπληρώσει και να προσδώσει έναν μανδύα επιστημονικής ουδετερότητας και αξιοπιστίας σε πολιτικές επιλογές. Γιατί, όπως εξήγησε, πολιτική επιλογή είναι να εξαγγέλλεται κατά περιόδους η απομάκρυνση των καζανιών αλλά ουδέποτε να υλοποιείται.

Στην πραγματικότητα, σημείωσε, το πολιτικό προσωπικό διαχειρίστηκε το πρόβλημα κλείνοντας το μάτι σε κάθε πλευρά και το ίδιο προσωπικό κρύφτηκε επιμελώς θεσπίζοντας διαδικασίες περίπλοκες, χρονοβόρες, αντιφατικές και διάτρητες.

Αφού όρισε το θεσμικό πλαίσιο, μετά μετέφερε την ευθύνη αδειοδότησης και ελέγχου σε κάποιον υπάλληλο, ο οποίος με τη σειρά του το μόνο που μπορούσε να πράξει ήταν και είναι ο τυπικός έλεγχος για την τήρηση όρων και κανόνων.

Ετσι η πολιτική ευθύνη μεταφέρεται και χάνεται πίσω από το γραφείο ενός υπαλλήλου.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η εισήγηση του δημάρχου Λάρνακας της Κύπρου, Ανδρέα Βύρα, ο οποίος προσκλήθηκε από τον δήμαρχο Περάματος προκειμένου να καταθέσει τη δική του ανάλογη εμπειρία.

Οπως εξήγησε, κατάφεραν να εξασφαλίσουν τη δημοσιότητα με κινητοποιήσεις, το θέμα βρισκόταν καθημερινά σε ειδήσεις και εφημερίδες προκειμένου να υπάρχει πίεση, η οποία είχε αποτέλεσμα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα απομάκρυνσης των εταιρειών πετρελαιοειδών όταν το ζήτημα έγινε υπόθεση της κυβέρνησης και του προέδρου της Δημοκρατίας.

Βασικό στοιχείο, όπως τόνισε, η εξεύρεση λύσης για τον χώρο της μετεγκατάστασης, ενώ ανέφερε ότι εξίσου σημαντικό είναι και η απολύμανση του χώρου από τον οποίο θα φύγουν οι δεξαμενές.

Το 40% του αστικού χώρου του Περάματος καταλαμβάνουν οι λιμενοβιομηχανικές χρήσεις, σύμφωνα με τα στοιχεία που κατέθεσε ο αναπληρωτής καθηγητής του ΕΜΠ, διευθυντής Εργαστηρίου Αστικού Περιβάλλοντος, Νίκος Μπελαβίλας.

Οπως είπε, 4.300 στρέμματα είναι το σύνολο του οικισμένου (χτισμένου) χώρου του Περάματος. 2.300 στρέμματα είναι η γενική κατοικία - η αστική ζώνη της πόλης. 400 στρέμματα καλύπτουν τα ναυπηγεία, το 9% της συνολικής έκτασης. Αλλα 400 στρέμματα οι εγκαταστάσεις των πετρελαιοειδών, επίσης το 9%, και 1.000 στρέμματα στο Ικόνιο καταλαμβάνουν οι προβλήτες του ΟΛΠ.

«Πολεοδομικό αδιέξοδο»

«Εδώ υπάρχει ένα τεχνικό, πολεοδομικό και κυκλοφοριακό αδιέξοδο», τόνισε ο Ν. Μπελαβίλας και εκτίμησε ότι «δυστυχώς το μόνο που μπορεί κανείς να κάνει στην περίπτωση του Περάματος είναι να περιορίζει τις πιθανότητες, τις βλάβες και την έκταση της καταστροφής. Να συζητάει δηλαδή εάν σε περίπτωση ατυχήματος θα πρέπει να εκκενωθεί το Ικόνιο και τα Νεόκτιστα ή όλο το Πέραμα ή ακόμα και όλο το Κερατσίνι», συμπλήρωσε.

Ο Ν. Μπελαβίλας υποστήριξε πως εάν το Πέραμα δεν ήταν τόσο φτωχό, τόσο ξεχασμένο, όπως έκλεισαν οι βιομηχανίες σε όλο τον Πειραιά, έτσι θα είχαν κλείσει και εδώ οι αντίστοιχες μονάδες.

Ομως εξ αυτού του μειονεκτήματος το Πέραμα ξεχάστηκε και οι βιομηχανίες παρέμειναν. «Ας μην ξεχνάμε ότι η χωροθέτηση των “βρόμικων” χρήσεων από την εποχή της γέννησης του πολεοδομικού δίπολου Αθήνας-Πειραιά είχε και έχει ταξικό πρόσημο. Η ρύπανση κινούνταν πάντα προς τις δυτικές συνοικίες», πρόσθεσε.

Μια πολύχρονη ιστορία

Πέραμα Μάριος Βαλασόπουλος

Τουλάχιστον 40 χρόνια διαμαρτύρονται οι κάτοικοι για την απομάκρυνση των εγκαταστάσεων των εταιρειών πετρελαιοειδών

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι κάτοικοι του Περάματος αντιδρούν για τις δεξαμενές και ζητούν την απομάκρυνσή τους από τον οικιστικό ιστό.

Η ιστορία γράφεται πολλά χρόνια τώρα. Τουλάχιστον 40. Παρά τις κινητοποιήσεις αλλά και τα ατυχήματα που κατά καιρούς έχουν συμβεί, οι δεξαμενές παραμένουν εκεί που εγκαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1960.

Σύμφωνα με τον δήμαρχο της περιοχής Γιάννη Λαγουδάκη, οι αντιδράσεις των κατοίκων για την επικινδυνότητα των εγκαταστάσεων των εταιρειών πετρελαιοειδών ξεκινούν αμέσως μετά τη μεταπολίτευση και κορυφώνονται με μεγάλες κινητοποιήσεις το 1987-1988, πετυχαίνοντας να ευαισθητοποιήσουν την πολιτική εξουσία.

Για πρώτη φορά ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου δηλώνει την πολιτική βούληση της κυβέρνησης να απομακρυνθούν οι εγκαταστάσεις ως ασυμβίβαστες με τον παρακείμενο οικισμό του Περάματος.

Το 1990 γίνεται η πρώτη μελέτη από την εταιρεία ΑΣΠΡΟΦΟΣ που δείχνει ότι η μετεγκατάσταση είναι εφικτή.

Το 1995 μετά το ατύχημα-φωτιά στην El Petrol, που είχε ως φυσικό επακόλουθο και νέες κινητοποιήσεις των κατοίκων του Περάματος, εκπονείται δεύτερη συμπληρωματική μελέτη από την ίδια εταιρεία με σκοπό την ανεύρεση κατάλληλου τόπου για τη μετεγκατάσταση. Προτείνονται 7 τοποθεσίες για την υποδοχή των εγκαταστάσεων.

Ο τότε υπουργός Βιομηχανίας Κώστας Σημίτης δηλώνει πως η κυβέρνηση προτίθεται να υλοποιήσει τη μετεγκατάσταση.

Ωστόσο, μετά τη δεύτερη μελέτη δεν υπήρξε εξέλιξη στη διαδικασία, αντίθετα το όλο θέμα παραπέμφθηκε σε... ακόμη μία μελέτη με σκοπό τη χωροθέτηση του τόπου υποδοχής, η οποία δεν έγινε ποτέ...

Το 2018 οι εγκαταστάσεις των εταιρειών βρίσκονται ακόμα στο Πέραμα.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας