«Ας μη γίνεται δημόσια συζήτηση με μισές αλήθειες»

kostas_gabrogloy.jpg

Ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου EUROKINISSI / ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ

Υπεραμυνόμενος των νέων ρυθμίσεων για την ιδιωτική εκπαίδευση, ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου διατείνεται πως πρόκειται για βελτιωτικές αλλαγές και κατηγορεί τους αντιδρώντες για «πλήρη διαστρέβλωση της κατάστασης».

Οπως δηλώνει στην «Εφ.Συν.», πλέον τον καθοριστικό ρόλο θα τον έχουν όχι οι διευθυντές εκπαίδευσης αλλά οι «κατ' εξοχήν αρμόδιοι», δηλαδή οι σχολικοί σύμβουλοι, οι οποίοι θα αναλαμβάνουν να συνεργαστούν με τους εκπαιδευτικούς -για τους οποίους θα υπάρχουν αρνητικές εκθέσεις- με σκοπό τη βελτίωση της επάρκειάς τους.

Οσο για την επίμαχη περίοδο των 60 ημερών και την εξάρτηση της απόλυσης από την έγκαιρη συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής, τονίζει κατηγορηματικά: «Είναι υποχρεωτική η έκδοση της απόφασης εντός 60 ημερών. Οσοι δημιουργούν εντυπώσεις ας αναζητήσουν τη νομική ισχύ της λέξης “υποχρεωτική” και ας μη σπεκουλάρουν και δημιουργούν εντυπώσεις».

• Λίγο πριν οριστικοποιηθεί η συμφωνία είχατε αφήσει να εννοηθεί σαφώς ότι υπήρχε σκληρή διαπραγμάτευση για το ζήτημα των απολύσεων. Ωστόσο, είχατε τονίσει πως δεν θα δεχόσασταν ρύθμιση που θα έδινε στον σχολάρχη τη μονομερή δυνατότητα να απολύσει κάποιον (χωρίς την εποπτεία από το υπουργείο Παιδείας). Τελικά, τι θεωρείτε ότι πετύχατε; Η έκθεση αξιολόγησης του διευθυντή/σχολάρχη δεν ανάγεται σε βασικό μηχανισμό απόλυσης των εκπαιδευτικών;

Προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι ο Σύνδεσμος Ιδιοκτητών Ιδιωτικών Σχολείων με ανακοινώσεις του κατηγορεί το υπουργείο και εμένα προσωπικά ότι προχωράμε στη «σοβιετοποίηση» των σχολείων και ότι οι ρυθμίσεις είναι «δύο φορές χειρότερες» από το ισχύον καθεστώς.

Προκαλεί, όμως, εντύπωση και το γεγονός ότι η Ομοσπονδία των εργαζομένων εκπαιδευτικών στα ιδιωτικά σχολεία αρνείται να κατανοήσει τις βελτιώσεις που έχουν επέλθει και επιμένει στην πλήρη διαστρέβλωση της κατάστασης.

Ας δούμε ψύχραιμα τι ισχύει: Σήμερα η καταγγελία του σχολάρχη για δύο συνεχή χρόνια, με την οποία ζητάει την απόλυση του εκπαιδευτικού, διαβιβάζεται στον διευθυντή εκπαίδευσης, ο οποίος και συντάσσει μία έκθεση προς το Υπηρεσιακό Συμβούλιο που υπάγεται στο υπουργείο Παιδείας. Το Υπηρεσιακό Συμβούλιο αποφαίνεται αν η αιτιολόγηση της καταγγελίας είναι ορθή ή όχι.

Ας δούμε τώρα, τι θα ισχύσει: Ο διευθυντής του σχολείου (ο οποίος ορισμένες φορές είναι και ο σχολάρχης, αλλά υπάρχουν και πολλές περιπτώσεις που δεν είναι, αλλά προφανώς είναι σε πλήρη συνεννόηση με την ιδιοκτησία) συντάσσει μία έκθεση με βάση κριτήρια που θα έχουν δοθεί από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (άρα η έκθεση θα επικεντρώνεται σε παιδαγωγικά ζητήματα).

Αν και η δεύτερη έκθεση είναι στο ίδιο κλίμα με την πρώτη, διαβιβάζεται στον σχολικό σύμβουλο, ο οποίος έχει όλη την ακαδημαϊκή χρονιά μπροστά του να συνεργαστεί με τον εκπαιδευτικό για τη βελτίωση της διδακτικής και, εν γένει, παιδαγωγικής του επάρκειας.

Αν στο τέλος του δεύτερου χρόνου υπάρχει βελτίωση και ο σχολικός σύμβουλος διαφωνεί με την έκθεση του διευθυντή, τότε συντάσσει δική του έκθεση που αναφέρει τις βελτιώσεις κτλ. Πάντοτε στο πλαίσιο των κριτηρίων που θέτει το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής.

Υπάρχει, λοιπόν, μία μετακίνηση των κριτηρίων αλλά και όσων συντάσσουν την τελική έκθεση, μια και οι διευθυντές εκπαίδευσης, που έχουν υπό την εποπτεία τους πολλά σχολεία, δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν τις προσωπικές διαδρομές αλλά και τη συμπεριφορά των εκπαιδευτικών στην τάξη. Τώρα καθοριστικό ρόλο θα παίζουν οι κατ’ εξοχήν αρμόδιοι για την παραπέρα βελτίωση των σχολείων, που είναι οι σχολικοί σύμβουλοι.

• Δεν είναι τιμωρητική μια αξιολόγηση όταν οδηγεί κατευθείαν στην απόλυση; Δεν είναι προνομιακή η θέση του μοναδικού αξιολογητή διευθυντή/σχολάρχη, ακόμα κι αν τα κριτήρια βάσει των οποίων θα αξιολογείται η «παιδαγωγική επάρκεια» και η «επαγγελματική συνέπεια» θα ορίζονται από το ΙΕΠ;

Το ερώτημα είναι αν η κατάσταση που θα ισχύει βελτιώνει ή χειροτερεύει την υπάρχουσα κατάσταση, όπου ο σχολάρχης μπορεί απλώς να καταγγείλει τη σύμβαση των εργαζομένων. Το αφήνω στην κρίση σας.

• Ποιες είναι οι δικλίδες ασφαλείας για το ενδεχόμενο καταχρηστικών απολύσεων; Ειδικά όταν πλέον με τον χαρακτηρισμό της ανεπάρκειας τελειώνει η καριέρα του ως εκπαιδευτικού;

Επιμένω ότι πρέπει να το συγκρίνει κανείς με το τι ισχύει σήμερα.

• Δέχεστε τη λογική ότι μια απόλυση, δίκαιη ή άδικη, μπορεί να κριθεί από τη δυνατότητα της έγκαιρης συνεδρίασης της αρμόδιας επιτροπής; Πέρα από τη φιλοσοφία της διάταξης, είναι και η πραγματικότητα που προεξοφλεί τις συνέπειες. Οπως τονίζουν οι εκπαιδευτικοί, οι απολύσεις τα τελευταία χρόνια στα ιδιωτικά σχολεία φτάνουν περίπου τις 200 τον χρόνο. Θεωρείται απίθανο, λένε νομικοί, μια Επιτροπή Πρωτοδικών να ελέγξει σε 60 ημέρες τις υποθέσεις και να εκδώσει έγκαιρα τις αποφάσεις.

Να ενημερώσουμε ότι το Υπηρεσιακό Συμβούλιο του υπουργείου αντικαταστάθηκε από μία επιτροπή με τρεις δικαστές, που είναι -ελπίζω να συμφωνήσετε- ένα σώμα η αντικειμενικότητα του οποίου δύσκολα αμφισβητείται.

Δυστυχώς, και σε αυτό το σημείο υπάρχει μία τερατώδης παραπληροφόρηση: Στη ρύθμιση τονίζεται ότι είναι υποχρεωτική η έκδοση της απόφασης εντός 60 ημερών. Οσοι δημιουργούν εντυπώσεις ας αναζητήσουν τη νομική ισχύ της λέξης «υποχρεωτική» και ας μη σπεκουλάρουν και δημιουργούν εντυπώσεις.

• Τι πιστεύετε ότι πετύχατε στη διαπραγμάτευση για την ιδιωτική εκπαίδευση; Τι διασφαλίσατε και τι θα μπορούσε να είχε πάει καλύτερα;

Ενα από τα θέματα που επιμελώς αποσιωπάται είναι ότι δεν αλλάζει τίποτα στο καθεστώς των εργαζομένων στα φροντιστήρια, όπου αντί της απαίτησης των θεσμών να εργάζονται 40 ώρες εβδομαδιαία μένουμε στις 21 ώρες και 25 ένσημα. Γιατί άραγε δεν το αναφέρει κανείς αυτό; Οπως γνωρίζετε, οι διαπραγματεύσεις ήταν ιδιαίτερα χρονοβόρες και σκληρές. Ας δούμε πολύ αντικειμενικά πώς προχωρήσαμε και πού καταλήξαμε.

Ολοι μας καλούμαστε να επιδείξουμε ένα μίνιμουμ σοβαρότητας - και πάντα να βλέπουμε αν τα βήματα που γίνονται είναι προς μια θετικότερη κατεύθυνση ή όχι. Προφανώς και δεν είναι ανάγκη να συμφωνούμε όλοι, αλλά τουλάχιστον ας μη γίνεται η δημόσια συζήτηση με μισές αλήθειες. Εξάλλου οι ρυθμίσεις είναι δημόσια διατυπωμένες.