Μετά το τουρκικό δημοψήφισμα

tourkia-dimopsifisma.jpg

Δημοψήφισμα στην Τουρκία- Οπαδοί του ΟΧΙ στη Σμύρνη AP Photo/Emre Tazegul

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξασφάλισε μια ακόμη πιο συγκεντρωτική εξουσία για μεγάλο χρονικό διάστημα στη γειτονική χώρα.

Από πολλές πλευρές υπογραμμίζεται ότι η νίκη του δεν ήταν εύκολη και ότι κερδήθηκε, αν όχι με βία και νοθεία, πάντως με τέτοια μονοπώληση των μέσων ώστε από μόνη της να καταστρατηγεί τους δημοκρατικούς κανόνες που απαιτούν ίσες ευκαιρίες για τους διεκδικητές της εξουσίας.

Ολα αυτά δεν αναιρούν ότι η δύσκολη, έστω και θολή, αυτή νίκη υφίσταται και αυτό είναι που τελικά μετρά.

Εξάλλου, δεν είναι η μόνη φορά που ένα καθεστώς εδραιώνεται με οριακή πλειοψηφία και θολές μεθόδους χωρίς αυτό να το εμποδίσει να προχωρήσει στους στόχους του.

Κάποιες αντιδράσεις των ισχυρών της Γης δείχνουν ότι εκτιμούν τις εξελίξεις στη γειτονική χώρα συμμεριζόμενοι αυτήν ακριβώς τη ρεαλιστική οπτική.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ συνεχάρη τον Τούρκο ομόλογό του και έσπευσε να συμφωνήσει μαζί του τη χάραξη μιας πολιτικής -πολύ πιθανόν και με στρατιωτικά μέσα- που θα στρέφεται άμεσα κατά της Συρίας και, εμμέσως πλην σαφώς, κατά της Ρωσίας.

Με άλλα λόγια, η περιοχή μας μπαίνει σε μια ακόμη πιο επικίνδυνη τροχιά, η οποία βεβαίως μας αφορά.

Ισως κάποιοι να σημειώσουν με μια δόση αισιοδοξίας ότι τα όσα θεαματικά διαδραματίστηκαν μεταξύ Ευρωπαϊκής Ενωσης και Τουρκίας κατά την περίοδο πριν από το δημοψήφισμα με την όξυνση των εκατέρωθεν ρητορικών αντιπαραθέσεων έχουν δημιουργήσει ένα χάσμα που εξασθενεί τους γείτονες και κατά συνέπεια λειτουργεί προς όφελός μας.

Πιστεύω ότι η αισιοδοξία αυτή είναι τουλάχιστον υπερβολική.

Είναι πιθανότατο ότι οι ρητορικές Ολλανδών και Γερμανών, από τη μια μεριά, και Τούρκων από την άλλη υπάκουαν, παρά τα φαινόμενα, περισσότερο στο να τους προσπορίσουν πολιτικά εσωτερικά οφέλη, καθώς λειτούργησαν σε προεκλογικές περιόδους στις τρεις χώρες.

Πέρα από αυτό, τα εκλογικά αποτελέσματα σε Ολλανδία και Τουρκία δείχνουν πως τα εκατέρωθεν άσφαιρα πυρά ωφέλησαν και τα δύο στρατόπεδα.

Για τους λόγους αυτούς η όποια αισιοδοξία από τις εξελίξεις φαίνεται μάλλον αδικαιολόγητη.

Η Ελλάδα διέρχεται μια δεινή οικονομική κρίση που εκτός από τα άλλα δυσχεραίνει τις όποιες δυνατότητες έχει για κινήσεις στην εξωτερική πολιτική.

Δεν είναι πια μυστικό ότι η οικονομική πολιτική της κυβέρνησής μας υπαγορεύεται όλο και πιο άμεσα από μακριά και εκ του σύνεγγυς από το Βερολίνο και τους συμμάχους του.

Υπάρχει άραγε η δυνατότητα να χαράξουμε μια ανεξάρτητη πολιτική που να αξιολογεί σωστά τις, έτσι κι αλλιώς δραματικές, εξωτερικές εξελίξεις εξασφαλίζοντας την ακεραιότητα και τα συμφέροντα της χώρας;

Είναι, με άλλα λόγια, δυνατό να βγούμε από τη θέση του ανενεργού παρατηρητή, που καταλήγει πάντοτε χαμένος;

Από το δύσκολο αυτό εγχείρημα θα εξαρτηθεί η ίδια η ύπαρξή μας.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας