Το μαυσωλείο Λένιν ως πολυεθνική ταριχευτών

Τον Αύγουστο του 1918 ο Λένιν δέχτηκε δύο σφαίρες από αυτόματο πιστόλι από τη Φάνια Κάπλαν, μέλος των Επαναστατών Σοσιαλιστών. Τη γλίτωσε φτηνά, αλλά μάλλον ήταν και η αιτία που εμφάνισε αρτηριοσκλήρυνση τρία χρόνια αργότερα.

Ισχυροί πονοκέφαλοι ήσαν τα πρώτα συμπτώματα της νόσου. Στις 22 Μαΐου παθαίνει το πρώτο εγκεφαλικό με παροδική απώλεια συνείδησης. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου υπέφερε από καθημερινές κρίσεις. Καταλαβαίνει ότι το τέλος πλησιάζει και κάνει υπερπροσπάθειες να προειδοποιήσει τους γύρω του για τους επαπειλούμενους κινδύνους. Συντάσσει επιστολή προς το Κογκρέσο και πλέκει το εγκώμιο των Τρότσκι - Στάλιν.

Ο πρώτος έχει καταπληκτικές ικανότητες αλλά έχει τρομερή αυτοπεποίθηση και τα βλέπει όλα από διοικητική σκοπιά. Ο δεύτερος έχει συγκεντρώσει μεγάλη δύναμη και εξουσία αλλά δεν ξέρει πάντα να τη χειρίζεται σωστά. Με την επιστολή του προσπάθησε να μη διασπάσει το κόμμα. Αρχές Γενάρη του 1923 ο Στάλιν φέρεται σκαιότατα στη γυναίκα του Λένιν.

Ο τελευταίος προτείνει στους συντρόφους να βρουν τρόπο να απομακρύνουν τον Στάλιν. Ηταν όμως αργά. Παρότι έψαχνε εναγωνίως να βρει έγγραφα που θα αποδυνάμωναν τον Στάλιν, δεν τα έβρισκε.

Ο πανούργος Στάλιν το είχε πληροφορηθεί και είχε φροντίσει να τα εξαφανίσει. Ο Λένιν εξοργίζεται απ' αυτή την εξαφάνιση και η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται αμέσως. Πεθαίνει ένα χρόνο αργότερα (25 Ιανουαρίου 1924).

Ο Στάλιν «μερίμνησε» να λείπει ο Τρότσκι την ημέρα της κηδείας, που έγινε στις 27 του μήνα. Το φέρετρο μεταφέρουν στους ώμους τους οι Στάλιν, Μπουχάριν, Κάμενεφ, Ζινόβιεφ. Τα επόμενα είναι απλή Ιστορία.

Ενδιαφέρον έχει το παρασκήνιο της ταρίχευσης της σορού του Λένιν -κι αυτό ήταν ιδέα του Στάλιν.

«Οι ταριχευτές του Λένιν», εκδόσεις «Σοφίτα», είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται απνευστί. Γραμμένο από τον γιο ενός εκ των ταριχευτών, περιγράφει όλες τις διαδικασίες και ενέργειες που ακολούθησαν τον θάνατο του Λένιν (επτασφράγιστη ιστορία), με ιδιαίτερη απλότητα και πολλές λεπτομέρειες.

Ταυτόχρονα δίνει ανάγλυφα τα πρώτα χρόνια της επανάστασης χωρίς καμιά εμπάθεια ή κομματική δέσμευση αλλά και τα κατοπινότερα, καθόσον ο συγγραφέας διετέλεσε διευθυντής του βιοχημικού εργαστηρίου του μαυσωλείου.

Πολύτιμες, όντως, πληροφορίες «για την καθημερινή ζωή του απλού λαού και της νομενκλατούρας, τον δογματισμό, την καχυποψία, τις δίκες-παρωδία και τον τρόμο του σταλινικού καθεστώτος».

Απολαυστικό και ανατριχιαστικό ταυτόχρονα είναι το κεφάλαιο 12 με τίτλο «Το εργαστήριο του μαυσωλείου διεθνοποιείται» και σπαρταριστό υπότιτλο «Η πολυεθνική των ταριχευτών» (τελευταία ταριχεύονται στο μαυσωλείο νεόπλουτοι Ρώσοι μαφιόζοι!).

Στα χρόνια 1945-1995 ταριχεύτηκαν πολλά πτώματα κομμουνιστών ηγετών ανά την υφήλιο: Δημητρώφ στη Βουλγαρία, Τσοϊμπαλσάν στη Μογγολία, Γκότβαλντ στην τότε Τσεχοσλοβακία, Χο Τσι Μινχ (εδώ είναι συγκλονιστική η περιγραφή αφού η ταρίχευση γίνεται μέσα στη ζούγκλα του Βιετνάμ!), Αγκοστίνο Νέτο στην Αγκόλα, Μπέρναμ στη Γουιάνα και Κιμ Ιλ Σουνγκ στη Βόρεια Κορέα...

Μάλιστα. Πόσο απέχει η γελοιότητα από τον... «σοσιαλισμό»; Τι σημασία έχει πια;

Ας διαβάσουμε την κατακλείδα του συγγραφέα Ιλια Μπορίσοβιτς Ζμπάρσκι: «...Ενώ η ταρίχευση του Λένιν ήταν ένα αξιόλογο επιστημονικό επίτευγμα, πιστεύω ότι η ταρίχευση γενικότερα είναι μια βάρβαρη και αναχρονιστική πρακτική, ξένη προς τον πολιτισμό των δυτικών κοινωνιών· μιλώντας σαν απλός πολίτης πιστεύω ότι ο μέγας Λένιν πρέπει να ταφεί».

   

Δώστε και σώστε τον ΔΟΛ

Το efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες του έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας