Λίγο απ’ όλα και... μια τρύπα στο νερό

oskar.jpg

Ο Γουόρεν Μπίτι και η Φέι Ντάναγουεϊ απονέμουν Οσκαρ και... φάκελο στον Γκιγέρμο ντελ Τόρο Ο Γουόρεν Μπίτι και η Φέι Ντάναγουεϊ απονέμουν Οσκαρ και... φάκελο στον Γκιγέρμο ντελ Τόρο | Photo by Chris Pizzello/Invision/AP

Η 90ή Τελετή Απονομής των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών, τα Οσκαρ του 2018, αποδείχτηκαν τίποτε παραπάνω από… μια τρύπα στο νερό.

Σε μια γιορτή με το βλέμμα ολόκληρου του κόσμου πάνω τους, με αφορμή την 90ή τους επέτειο, με την αμερικανική (τουλάχιστον) κινηματογραφική κοινότητα και την κοινωνία να φλέγεται από μια σειρά ζητημάτων ισότητας και ανθρώπινων δικαιωμάτων, τα Οσκαρ άφησαν την ευκαιρία τους να πάει χαμένη.

Σαμ Ρόκγουελ (β’ ανδρικού), Φράνσις ΜακΝτόρμαντ (α’ γυναικείου), Αλισον Τζάνεϊ (β’ γυναικείου), Γκάρι Ολντμαν (α’ ανδρικού) Σαμ Ρόκγουελ (β’ ανδρικού), Φράνσις ΜακΝτόρμαντ (α’ γυναικείου), Αλισον Τζάνεϊ (β’ γυναικείου), Γκάρι Ολντμαν (α’ ανδρικού) | Photo by Jordan Strauss/Invision/AP

Λες κι ήταν συμφωνημένο να μην κάνουν πολύ θόρυβο, να μην έχει η τελετή χαρακτήρα κοινωνικού σχολιασμού, αλλά και, κινηματογραφικά, τα εύσημα να μοιραστούν προς πάσα κατεύθυνση.

Η ταινία του Γκιγέρμο ντελ Τόρο, «Η Μορφή του Νερού», ήταν η μεγάλη νικήτρια της βραδιάς, κερδίζοντας τα Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας αλλά και Σκηνοθεσίας, τα οποία βέβαια υποστηρίχθηκαν μόνο από αυτά της Μουσικής και της Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης.

Ο λόγος υπέρ των δικαιωμάτων των Αφροαμερικανών καλύφθηκε με το Οσκαρ Σεναρίου στον Τζόρνταν Πιλ για το «Τρέξε!», μια αληθινά συναρπαστική πορεία για τον αντισυμβατικό κωμικό και με μια καραγκιοζίστικη πρόζα επί σκηνής, από τις ηθοποιούς Τίφανι Χαντίς και Μάγια Ρούντολφ.

Τζέιμς Αϊβορι (Διασκευασμένο Σενάριο) Τζέιμς Αϊβορι (Διασκευασμένο Σενάριο) | Photo by Jordan Strauss/Invision/AP

Το γυναικείο κίνημα, παρότι η Γκρέτα Γκέργουιγκ με το «Lady Bird» της, δυστυχώς δεν πήρε κανένα βραβείο, συνοψίστηκε μόνο σε μια βιωματική εξομολόγηση επί σκηνής, των Ασλεϊ Τζαντ, Σάλμα Χάγεκ και Αναμπέλα Σιόρα, θυμάτων σεξουαλικής παρενόχλησης ή βιασμού, και στην κίνηση της Φράνσις ΜακΝτόρμαντ, παραλαμβάνοντας το δικό της Οσκαρ, να ζητήσει απ’ όλες τις γυναίκες υποψήφιες να σηκωθούν όρθιες και να διεκδικήσουν δουλειές, κάνοντάς μας έξυπνα να αναζητούμε τι σημαίνει «inclusion rider» (όρος των συμβολαίων που επιβάλλει φυλετική ποικιλομορφία στους συντελεστές μιας ταινίας).

Τα αιτήματα των Λατινοαμερικανών βρήκαν αιτία για χαρά, με τις βραβεύσεις του «Coco», αλλά και του Μεξικανού Ντελ Τόρο. Η πραγματική αναγνώριση της διαφορετικότητας συμπυκνώθηκε στο Οσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας στο «Μια Φανταστική Γυναίκα» του Χιλιανού Σεμπαστιάν Λέλιο. Νύξη έγινε για το μεταναστευτικό από τον Κουμέιλ Ναντζιάνι και τη Λουπίτα Νιόνγκ’ο, ενώ ακόμα κι ένα βίντεο με σκηνές από τις πολεμικές ταινίες των 90 χρόνων των βραβείων αφιερώθηκε στους Αμερικανούς στρατιώτες.

Τζόρνταν Πιλ (Πρωτότυπο Σενάριο) Τζόρνταν Πιλ (Πρωτότυπο Σενάριο) | Photo by Eric Jamison/Invision/AP

Με τα Οσκαρ του «Blade Runner», ο Ρότζερ Ντίκινς πήρε, επιτέλους, το Οσκαρ Φωτογραφίας, με τη 14η υποψηφιότητά του – ενώ η «Δουνκέρκη», ταινία σε κάθε περίπτωση ενός σύγχρονου auteur, τακτοποιήθηκε με τα Βραβεία Ηχου και Μοντάζ.

Παρά την προσέλευση στην τελετή αληθινών ογκόλιθων του αμερικανικού και του παγκόσμιου σινεμά, από την Ανιές Βαρντά, την κομψότατη Εβα Μαρί Σεντ, την Τζέιν Φόντα, την Τζόντι Φόστερ ώς τη Ρίτα Μορένο, τη Νικόλ Κίντμαν, την Ελεν Μίρεν –ναι, οι γυναίκες παρουσιάστριες ήταν σαφώς περισσότερες από τους άνδρες– κανείς δεν βρήκε το σθένος, την ορμή, τον χρόνο έστω, να μιλήσει με τρόπο ουσιαστικό για κάτι σημαντικό.

Η Ρίτα Μορένο με τον Χιλιανό Σεμπάστιαν Λέλιο (Ξενόγλωσση Ταινία) Η Ρίτα Μορένο με τον Χιλιανό Σεμπάστιαν Λέλιο (Ξενόγλωσση Ταινία) | Photo by Jordan Strauss/Invision/AP

Ετσι, μείναμε μ’ ένα χαμόγελο όταν ο Αλεξάντρ Ντεσπλά αφιέρωσε το βραβείο του «στη μαμά μου, που επίσης κλείνει τα 90 κι είναι Ελληνίδα» ή όταν ο Γκιγέρμο ντελ Τόρο, αιώνιος κι αξιολάτρευτος έφηβος, συγκίνησε λέγοντας στους νέους: «Αν θέλετε να χρησιμοποιήσετε τη φαντασία σας για να μιλήσετε για την αλήθεια, κάντε το. Είναι μια πόρτα, μπείτε μέσα».

Κι αν ο Γκάρι Ολντμαν και ο Τζέιμς Αϊβορι ήταν οι πιο εύγλωττοι από τους νικητές, οι ομιλίες τους δεν ξεπέρασαν τις συνηθισμένες ευχαριστίες, απλώς ομορφότερα διατυπωμένες: ούτε του Ολντμαν που έστησε μια ταινία γύρω από τον Γουίνστον Τσόρτσιλ, ούτε του Αϊβορι που διασκεύασε το ομορφότερο gay ρομάντζο της εποχής μας.

Ούτε καν οι Φέι Ντάναγουεϊ και Γουόρεν Μπίτι, που ξανανέβηκαν στη σκηνή για να απονείμουν το Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας και να αποβάλουν την ανάμνηση της περσινής τους γκάφας, έκαναν το παραμικρό σχόλιο που να παραμένει στη μνήμη.

Κι έτσι πέρασε μια μεγάλη κινηματογραφική γιορτή, ανώδυνα κι αμελητέα, αφήνοντας να της φύγει από τα χέρια όλη της η δύναμη, λόγω υπερβολικής προσοχής και φροντίδας.

Τα Βραβεία

  • Καλύτερη Ταινία: «Η Μορφή του Νερού» του Γκιγέρμο ντελ Τόρο
  • Σκηνοθεσία: Γκιγέρμο ντελ Τόρο για τo «H Μορφή του Νερού»
  • Α’ Ανδρικός Ρόλος: Γκάρι Ολντμαν για το «H Πιο Σκοτεινή Ωρα»
  • Α’ Γυναικείος Ρόλος: Φράνσις ΜακΝτόρμαντ για το «Οι Τρεις Πινακίδες Εξω από το Εμπινγκ, στο Μιζούρι»
  • Β’ Ανδρικός Ρόλος: Σαμ Ρόκγουελ για το «Οι Τρεις Πινακίδες Εξω από το Εμπινγκ, στο Μιζούρι»
  • Β’ Γυναικείος Ρόλος: Αλισον Τζάνεϊ για το «Εγώ, η Τόνια»
  • Πρωτότυπο Σενάριο: Τζόρνταν Πιλ για το «Τρέξε!»
  • Διασκευασμένο Σενάριο: Τζέιμς Αϊβορι για το «Να με Φωνάζεις με τ’ Ονομά σου»
  • Φωτογραφία: Ρότζερ Ντίκινς για το «Blade Runner 2049»
  • Μοντάζ: «Δουνκέρκη», Λι Σμιθ
  • Ξενόγλωσση Ταινία: «Μια Φανταστική Γυναίκα» του Σεμπάστιαν Λέλιο (Χιλή)
  • Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: «Coco»
  • Μουσική: «H Μορφή του Νερού», Αλεξάντρ Ντεσπλά
  • Τραγούδι: «Remember Me» από το «Coco», Κρίστεν Αντερσον-Λόπεζ, Ρόμπερτ Λόπεζ
  • Ντοκιμαντέρ: «Icarus», Μπράιαν Φόγκελ και Νταν Κόγκαν
  • Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους: «Heaven Is a Traffic Jam on the 405», Φρανκ Στίφελ
  • Καλλιτεχνική Διεύθυνση: «H Μορφή του Νερού», Πολ Ντέναμ Οστερμπερι, Σέιν Βιό, Τζέφρι Α. Μέλβιν
  • Ενδυματολογία: «Αόρατη Κλωστή», Μαρκ Μπρίτζες
  • Οπτικά Εφέ: «Blade Runner 2049», Τζον Νέλσον, Γκερντ Νέφζερ, Πολ Λάμπερτ, Ρίτσαρντ Ρ. Χούβερ
  • Μακιγιάζ & Κομμώσεις: «H Πιο Σκοτεινή Ωρα», Καζουχίρο Τσούτζι, Ντέιβιντ Μαλινόφσκ, Λούσι Σίμπικ
  • Ηχητικό Μοντάζ: «Δουνκέρκη», Ρίτσαρντ Κινγκ, Αλεξ Γκίμπσον
  • Ηχητικό Μιξάζ: «Δουνκέρκη», Γκρεγκ Λάντακερ, Γκάρι Α. Ρίζο, Μαρκ Γουάινγκαρτεν
  • Μικρού Μήκους Κινουμένων Σχεδίων: «Dear Basketball», Γκλεν Κιν και Κόμπι Μπράιαντ
  • Μικρού Μήκους Μυθοπλασίας: «The Silent Child», Κρις Οβερτον, Ρέιτσελ Σέντον

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας