Λίγεια V

Η δεύτερη έκπληξη είχε φτάσει νωρίτερα μ’ ένα ολοκαίνουργιο, αστραφτερό φορτηγάκι, σταμπαρισμένο με το λογότυπο εμπορικής αλυσίδας δίπλα σ’ ένα ροζ, τρισευτυχισμένο χοιρίδιο. Βγήκαν από την καμπίνα του οδηγού τρεις μαντράχαλοι, έστησαν στα γρήγορα μια μακρόστενη τέντα στο αίθριο και φόρεσαν άσπρες ποδιές ίσαμε τα γόνατα και κωμικά καπέλα του σεφ ζωγραφισμένα απαξάπαντα με το σήμα της ίδιας φίρμας. Τους φουμάριζα, καθώς έσκαγα μύτη πού και πού για τσιγάρο.

Τοποθέτησαν κατόπιν στο ξέφωτο αλουμινένιο παραλληλεπίπεδο κιβώτιο, διάστικτο από ομοιόμορφες οπές και στις έξι πλευρές του. Συνέδεσαν το μαραφέτι με φιάλη υγραερίου και αποσύρθηκαν, σαν ευσυνείδητοι Βρετανοί, στο μπαρ διά τα περαιτέρω. Αναρωτιόμουν τι να περιέχει το αλλόκοτο σκεύος, ώσπου έλαβα την απάντηση ότι μέσα του ψήνεται σε αγγλικό στιλ ένα λαχταριστό γουρουνόπουλο.

–«Γιατί το κρύβετε σε τούτο το διαστημικό κέλυφος και δεν το γυρνάτε στα κάρβουνα να μοσχοβολήσει ο τόπος;» τους ειρωνεύτηκα. –«Το σούβλισμα των τετράποδων σε κοινή θέα προσβάλλει την αξιοπρέπεια των ζώων, παραβιάζει τα δικαιώματά τους και, δίχως άλλο, αποτελεί βαρβαρότητα» μου εξήγησαν. –«Σύμφωνοι. Η όραση και η όσφρηση, όμως, έχουν σημαντικό μερίδιο σ’ ένα γενναίο γεύμα. Γιατί να τους στερήσουμε την απόλαυση;» αντέτεινα. Αλληλοκοιτάχτηκαν σκεπτικοί, λες και συνομιλούσαν με εξωγήινο. –«Μα, απαγορεύεται από τον νόμο» συμπλήρωσαν με πασιφανή περιφρόνηση.

Κατά τις έξι η διάσκεψη είχε περατωθεί. Τα έδρανα των συνέδρων μεταφέρθηκαν στην αποθήκη, αφήνοντας κενή την πελώρια σάλα. Μόνο μια σειρά τραπέζια χωρίς καρέκλες στοιβάχτηκε στο μέσα ντουβάρι. Αρκούντως μεθυσμένα τα μέλη της μπάντας, ντέφια σχεδόν, πήραν θέση στο πάλκο και βάλθηκαν να κουρδίζουν τα οργανάκια τους. Ο έβδομος της κομπανίας, ο πιο πεταχτός, έπιασε το μικρόφωνο καλώντας στην πίστα τέσσερα ζευγάρια να τους δείξει τα βήματα του πρώτου χορού.

Μου θύμισε τον Γιώργο Οικονομίδη στις δόξες του. Ηταν, ωστόσο, αισθητά πιο ξανθός, ανάλαφρος και φωνακλάς. Οι χορευτές αυτοσχεδίαζαν, βάζοντας πλώρη ο καθένας για την πατρίδα του. Κάποιοι τραβούσαν κατά τη Μάγχη, άλλοι προς τη Βόρεια Θάλασσα κι οι πιο παράτολμοι κατά τον Ατλαντικό. Μέσα σε πανδαιμόνιο ο κονφερανσιέ προσπαθούσε να τους επαναφέρει στην τάξη.

Καβαλιέροι και ντάμες ξεκίνησαν αμήχανα τις γυροβολιές με τη βροντώδη ενθάρρυνση και τις υποδείξεις του Αγγλου Οικονομίδη, εν μέσω τρανταχτών καγχασμών και με σχετικά ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Το όλο σκηνικό παρέπεμπε στις ταβέρνες της Πλάκας και των δημοφιλών νησιών τη δεκαετία του ’70, όταν σμήνη τουριστών δοκίμαζαν να λικνιστούν επί ματαίω στον ρυθμό του χασάπικου και στο συρτάκι. «Πλέι μπουζούκι» και ζωή χαρισάμενη. (Συνεχίζεται)

   

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ