Λίγα για την Τοπική Αυτοδιοίκηση

kede.jpg

EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ

Προτού ακόμη έλθει στη χώρα ο «Καποδίστριας» πολλοί είχαν εκφράσει τις επιφυλάξεις τους για το πόσο θα μπορούσε να προωθήσει την καλύτερη λειτουργία της ελληνικής κυρίως περιφέρειας αλλά και των αστικών ζωνών. Μεγάλα λόγια έλεγαν τότε οι εμπνευστές του. Θα είχαμε τάχα καλύτερη, συγκεντρωτική, διοίκηση, θα αρμέγαμε ευκολότερα κοινοτικά κονδύλια και άρα θα μπορούσαμε να κάνουμε επενδύσεις, που θα έκαναν πραγματικότητα την αποκέντρωση και άλλα ιλαρά, αληθοφανή εκ πρώτης όψεως - γι’ αυτό εξάλλου δεν εγέρθηκαν ικανές ενστάσεις στον [βίαιο] ερχομό του.

Δεν μπορούσαν, έλεγαν οι προπαγανδιστές του, να λειτουργούν σχολεία σε κάθε χωριό με ελάχιστους μαθητές, δεν μπορούσαν τα αστυνομικά τμήματα να διασπείρονται σε απομονωμένες ορεινές περιοχές, ήταν εκ των ων ουκ άνευ (!) η ίδρυση πολυδύναμων ιατρικών κέντρων. Πολλοί παραμυθιάστηκαν και εξέλαβαν ως ελκυστικά αυτά τα επιχειρήματα - και συμφώνησαν χωρίς πολλές αντιρρήσεις [καμία]. Ούτε σχολεία υπάρχουν σήμερα ούτε γιατροί ούτε αστυνομικά όργανα - τίποτα. Ολοι είναι έρμαια δημάρχων, που αδιαφορούν και συνάμα αγνοούν τον τόπο εξουσίας [τους].

Δεν μας έφτανε αυτό, επιστράτευσαν αργότερα και τον «Καλλικράτη» και η χώρα έχασε τ’ αυγά και τα πασχάλια. Τα χωριά σχεδόν εξαϋλώθηκαν και έχασαν οπωσδήποτε την ταυτότητά τους αφού η εκπροσώπησή τους σε αχανείς δήμους στους οποίους εντάχθηκαν είναι ασήμαντη έως μηδενική. Χάθηκαν οι κοινότητες, που κάποτε είχαν ζωή παρ’ όλες τις μικροσυγκρούσεις και την εξάρτησή τους από λογής κομματάρχες καιροσκόπους. Εξαφανίστηκε κυρίως το κοινοτιστικό πνεύμα, που ενίσχυε την αλληλεγγύη των μελών της κοινότητας και διατηρούσε ένα ήθος. Αυτό το απεκάλεσαν εξέλιξη και κοινωνική αναδιάρθρωση, ευρωπαϊκών προδιαγραφών, παρακαλώ. Και με αριστερή βούλα πλέον.

Η ερημιά είναι εκείνο που χαρακτηρίζει το περιφερειακό «σώμα» της χώρας και δεν φαίνεται κάτι να είναι σε θέση να επανορθώσει αυτό το χωρογραφικό έκτρωμα, με ανυπολόγιστες βεβαίως επιπτώσεις στην πολιτισμική ζωή και στη διόγκωση της ανισότητας μεταξύ αστικών και αγροτικών περιοχών. Στο μεταξύ δεν κουνιέται φύλλο. Οι περισσότεροι έχουμε αποδεχτεί αυτή την αναγκαιότητα. Γιατί αναγκαιότητα; Ποιος την επέβαλε; Επαψαν να ακούγονται και κάτι ρομαντικά, ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι τάχα το κύτταρο της δημοκρατίας, ότι είναι απογαλακτισμένη δήθεν από την κεντρική εξουσία και άλλα φληναφήματα, δημοκρατικά πάντα, προς θεού. Ευτυχώς, να λέμε, διότι θα πνιγόμασταν σε κύματα ασυναρτησίας, εκ δεξιών και εξ ευωνύμων μάλιστα.

Η επιστροφή στις κοινότητες δεν είναι, ασφαλώς, λύση, ούτε μπορεί να απαντήσει στα κελεύσματα των νέων γεωπολιτικών ανακατατάξεων στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και των μεσογειακών κρατών. Η συνοχή πάντως της κοινωνίας όφειλε να είναι το αεί ζητούμενο εκ μέρους της πολιτείας, της κρατικής οντότητας [εάν υπάρχει τέτοια οντότητα]. Είναι και που οι οπαδοί του κοινοτισμού δεν λένε να τον προσαρμόσουν στα νέα δεδομένα, κυρίως πληθυσμιακά, και επιμένουν σε παρελθοντικές προσεγγίσεις αυτής της μορφής κοινωνικής οργάνωσης. Δεν μπορείς να πάρεις το παρελθόν και να το μεταφυτέψεις στο παρόν - είναι σχεδόν αφύσικο κάτι τέτοιο. Είναι και που οι κάτοικοι των κοινοτήτων αδιαφορούν πλήρως για το μέλλον τους· παγερά ίσως.

  

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας