Το κρυφτούλι της «θεσμικής» Ακροδεξιάς

psarras.jpg

Μαίανδροι και παλικάρια πριν από τη σύναξη των ταγμάτων εφόδου Μαίανδροι και παλικάρια πριν από τη σύναξη των ταγμάτων εφόδου

Επέτειος της «συντριβής του κομμουνιστοσυμμοριτισμού» σήμερα και οι ποικίλες ακροδεξιές ομάδες γυαλίζουν τα γαλόνια τους για να παραταχθούν στον Γράμμο και το Βίτσι.

Η 29η Αυγούστου 1949 σημάδεψε το τέλος του εμφυλίου πολέμου, αλλά αποτελεί και μια καλή αφορμή για την αναβίωση του εμφυλιοπολεμικού κλίματος κάθε φορά που το επιτρέπει η πολιτική συγκυρία.

Για την αυριανή εκδήλωση στο Βίτσι δεν καλεί τους οπαδούς της μόνο η Χρυσή Αυγή και άλλες ακροδεξιές οργανώσεις, όπως οι «Ελληνικές Γραμμές», συνεχιστές του Εθνικού Μετώπου του Μάκη Βορίδη.

H επίσημη Ενωση Αποστράτων καλεί στην αυριανή «γιορτή μίσους» H επίσημη Ενωση Αποστράτων καλεί στην αυριανή «γιορτή μίσους» |

Καλεί, όπως το κάνει και κάθε χρόνο, η Ενωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (ΕΑΑΣ), η οποία δεν είναι ένα τυχαίο ακροδεξιό σωματείο. Η ΕΑΑΣ είναι θεσμικά αναγνωρισμένη.

Πρόκειται για Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου το οποίο εποπτεύεται από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας μέσω του ΓΕΣ.

Τις πολιτικές προτιμήσεις της ΕΑΑΣ τις γνωρίζουμε βέβαια από το σκάνδαλο που προκλήθηκε τον περασμένο Οκτώβριο, όταν το προεδρείο της επισκέφτηκε την υπόδικη ηγεσία της Χρυσής Αυγής και συζήτησε μαζί της για κοινούς αγώνες και κοινά προγράμματα!

Ο μητροπολίτης Ανδρέας σε κήρυγμα μίσους στη Βούρμπιανη Ο μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Ανδρέας σε κήρυγμα μίσους στη Βούρμπιανη |

Και βέβαια θα χοροστατήσει ο γνωστός για τις φιλοναζιστικές του κορόνες για «τα παιδιά με τα μαύρα», μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, Ανδρέας.

Οι εορτασμοί για την επέτειο της λήξης του Εμφυλίου έχουν μακρά ιστορία.

Τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια η επέτειος εορταζόταν σ’ ολόκληρη την Ελλάδα (κυρίως στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη) με τον πιο επίσημο τρόπο.

Στην επέτειο των δέκα χρόνων από τη λήξη του Εμφυλίου Στην επέτειο των δέκα χρόνων από τη λήξη του Εμφυλίου |

Στο Βίτσι επίσημος εορτασμός πραγματοποιείται για πρώτη φορά το 1959, με την ολοκλήρωση δέκα χρόνων. Στην Αθήνα θα απευθύνει διάγγελμα ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής, λέγοντας ότι «ο κομμουνισμός απεδείχθη η μεγαλυτέρα ανασχετική δύναμις της προκοπής του έθνους εν τω συνόλω του και ο πλέον αμείλικτος εχθρός εκάστης τάξεως χωριστά, ιδιαιτέρως δε του αγρότου και του εργάτου».

Τις εκδηλώσεις θα προπαγανδίσει η διορισμένη ηγεσία της ΓΣΕΕ: «Ελληνες εργαζόμενοι, συνάδελφοι όλου του ελεύθερου κόσμου, ο Γράμμος ορθώθηκε με το Βίτσι σαν φραγμός ανασχέσεως στην προέλασι των σκοτεινών δυνάμεων της Σταλινικής Βίας»…

Αλλά ενδιαφέρον έχει και το γεγονός ότι τον πρώτο πανηγυρικό στο Βίτσι θα εκφωνήσει ο διοικητής του 547 τάγματος πεζικού Κωνσταντίνος Ασλανίδης.

Είναι εκείνος που μαζί με μια ομάδα άλλων αξιωματικών υπό τον Γεώργιο Παπαδόπουλο θα πραγματοποιούσαν το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου οχτώ χρόνια αργότερα.

Η χούντα ανέδειξε την επέτειο σε βασικό προπαγανδιστικό όπλο της

Οπως θα περίμενε κανείς, η επέτειος αναδείχτηκε σε μέγιστο πολιτικό γεγονός την περίοδο της χούντας, όταν στις 29 Αυγούστου άρχισε με εντολή του δικτάτορα Παπαδόπουλου να τιμάται ταυτοχρόνως η «Ημέρα του Εφέδρου Πολεμιστού, της Πολεμικής Αρετής των Ελλήνων και της επετείου από της συντριβής των κομμουνιστοσυμμοριτών εις Βίτσι και Γράμμον».

Φυσικά η γιορτή έγινε υποχρεωτική για όλη τη χώρα και όλες τις δημόσιες υπηρεσίες, ενώ δαπανήθηκαν τεράστια ποσά για την προβολή της.

Στον πρώτο εορτασμό της επετείου επί χούντας, τον Αύγουστο του 1967, στο Βίτσι βρέθηκε η «βασιλομήτωρ» Φρειδερίκη επειδή ο Γκλίξμπουργκ απουσίαζε σε ταξίδι στον Καναδά. Στις τελετές της Αθήνας το παλάτι εκπροσώπησε η αδελφή του Ειρήνη.

Μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει ο εορτασμός των είκοσι χρόνων της επετείου, το 1969. Στις τελετές στο Βίτσι παραβρέθηκε ο ίδιος ο… δράστης, ο αρχηγός της αμερικανικής στρατιωτικής αποστολής στην Αθήνα Τζέιμς βαν Φλιτ, ο άνθρωπος που ουσιαστικά διοικούσε τις «εθνικές» ελληνοαμερικανικές δυνάμεις στην τελευταία φάση του εμφυλίου.

Αυτόν τον ρόλο του Βαν Φλιτ διέσωσε ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος με το γνωστό «στρατηγέ, ιδού ο στρατός σας». Αλλά ο Βαν Φλιτ δεν βρέθηκε το 1969 στην Ελλάδα για λόγους νοσταλγίας.

Εναν ακριβώς χρόνο νωρίτερα, τον Αύγουστο του 1968 έφτανε στην Αθήνα ως πρόεδρος της «Ούλεν Μάνατζμεντ» «διά να ενημερωθή επί ζητημάτων της ελληνικής εταιρείας υδάτων, της οποίας τυγχάνει μέλος του διοικητικού συμβουλίου» (εφ. «Μακεδονία», 30.8.1968).

Μία μέρα νωρίτερα είχε επισκεφτεί τον Γκλίξμπουργκ στο Λονδίνο ως μεσολαβητής μεταξύ εκείνου και της χούντας (Λεωνίδας Παπάγος, «Σημειώσεις 1967-1977», Αθήνα 1999, σ. 122). Με το αζημίωτο, λοιπόν, ο στρατηγός.

Αλλά λίγους μήνες νωρίτερα είχε και πάλι επισκεφτεί την Ελλάδα, δηλώνοντας ότι προτίθεται να «βοηθήσει» την εταιρεία Litton να εκτελέσει τα αναπτυξιακά προγράμματα που είχε αναλάβει από το δικτατορικό καθεστώς (εφ. «Μακεδονία», 10.2.1968).

Πρόκειται για ένα από τα σοβαρότερα οικονομικά σκάνδαλα της χούντας, για μια σύμβαση που λύθηκε με μεγάλη ζημία του ελληνικού Δημοσίου.

Είχε δηλαδή τους λόγους του ο απόστρατος Βαν Φλιτ, που υποστήριξε μεταξύ των πρώτων το χουντικό καθεστώς, ισχυριζόμενος ότι το πραξικόπημα γλίτωσε την Αμερική «από ένα νέο Βιετνάμ».

Πάντως η τιμή του Βαν Φλιτ παρέμεινε ακέραιη. Μετά την πτώση της χούντας ήταν μεταξύ των Ελληνοαμερικανών παραγόντων που θα γευματίσουν στην Ουάσινγκτον με τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος Ξενοφώντα Ζολώτα και θα δεχτεί από εκείνον θερμά λόγια για την προσωπικότητα και το έργο του.

Η Μεταπολίτευση του 1974 έθεσε υπό αμφισβήτηση τον ιδρυτικό μύθο του μεταπολεμικού ελληνικού κράτους, με αποτέλεσμα να αρχίσει η επέτειος να συγκινεί, πέρα από τους νοσταλγούς της χούντας και του βασιλιά, μόνο τον σκληρό ακροδεξιό πυρήνα της Ν.Δ.

Ομως οι ετήσιες τελετές επαναλαμβάνονταν, κάτω από την αιγίδα των επίσημων κρατικών αρχών. Μέχρι και τον Αύγουστο του 1980 συνεχιζόταν η επίσημη εκπροσώπηση της πολιτείας σε επίπεδο υπουργών ή υφυπουργών στις εκδηλώσεις στο Βίτσι.

Οι λόγοι δεν ήταν τόσο διχαστικοί, αλλά ο στόχος της «συντριβής του κομμουνισμού» δεν επέτρεπε και ιδιαίτερη μετριοπάθεια. Απλώς η τελετή έφερε πλέον τον τίτλο της «Ημέρας των Ενόπλων Δυνάμεων».

Μια από τις πρώτες ενέργειες της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ μετά τις εκλογές του 1981 ήταν να καταργήσει αυτές τις γιορτές μίσους στον Γράμμο και το Βίτσι, καθώς και την τελετή στου Μακρυγιάννη για τα «Δεκεμβριανά».

Βέβαια επειδή το ΠΑΣΟΚ ήθελε να διατηρήσει τις καλές του σχέσεις με τη δεξιά ηγεσία του στρατεύματος, όχι μόνο τοποθέτησε ως πρώτο υφυπουργό Αμυνας (με υπουργό τον ίδιο τον Ανδρέα Παπανδρέου) τον «μαχητή» του Εμφυλίου Αντώνη Δροσογιάννη, αλλά επιχείρησε να μειώσει τις εντυπώσεις, θεσπίζοντας μια νέα γιορτή για τις ένοπλες δυνάμεις, τον Δεκαπενταύγουστο.

Πάντως η λήξη του «συμμοριτοπολέμου» όπως και τα «Δεκεμβριανά» δεν έπαψαν να εμπνέουν τις ποικίλες συνιστώσες της ελληνικής Δεξιάς και χρησιμεύουν ακόμα και σήμερα ως σημείο σύγκλισης, αλληλοαναγνώρισης και διαφοροποίησης από την Αριστερά.

Η Ν.Δ. στο διάστημα αυτό κράτησε μια επαμφοτερίζουσα στάση. Ναι μεν απέφυγε να υιοθετήσει ανοιχτά τις εκδηλώσεις, αλλά δεν απέτρεπε τα στελέχη της να μετέχουν σ’ αυτές και ουδέποτε τιμώρησε κανέναν για την επιδεικτική ταύτιση με την Ακροδεξιά. Και αυτό συνέβη επί όλων των προέδρων, από τον «σκληρό» Αβέρωφ έως τον «μεσαιοχωρίτη» Καραμανλή.

Χαρακτηριστική η περίπτωση του 2000 (27.8), όταν στη γιορτή μαζί με τη Χρυσή Αυγή, που χαιρετούσε ναζιστικά, και με τους εκπροσώπους της «Πρώτης Γραμμής» του Κώστα Πλεύρη, παραβρέθηκαν οι βουλευτές της Ν.Δ. Νίκος Κορτσάρης, Ανέστης Αγγελής, Κωνσταντίνος Κιλτίδης, Κωνσταντίνος Γκιουλέκας και Mιχάλης Παπαδόπουλος, ενώ συγχαρητήριο τηλεγράφημα είχε στείλει ο βουλευτής της Ν.Δ. Παναγιώτης Ψωμιάδης.

Ο τότε πρόεδρος της Ν.Δ. Κώστας Καραμανλής βρισκόταν στη Φλώρινα, αλλά δεν απέτρεψε τους βουλευτές του να εκδράμουν στην κορυφή του Βιτσίου.

Και ο εκπρόσωπος του κόμματος Θοδωρής Ρουσόπουλος, που μόλις είχε αναλάβει καθήκοντα, αρνήθηκε να σχολιάσει τη σκανδαλώδη συμμετοχή των βουλευτών στην ακροδεξιά φιέστα, μαζί με φιλοβασιλικές, χουντικές και ναζιστικές ομάδες.

Οσο για την πιο πρόσφατη ιστορία των γιορτών μίσους στο Βίτσι, το 2011 το «παρών» έδωσαν μόνο οι τοπικοί βουλευτές της Ν.Δ. (Στ. Κωνσταντινίδης της Φλώρινας και Ζ. Τζηκαλάγιας της Καστοριάς), μπροστά σε οπαδούς του ΛΑΟΣ και της Χρυσής Αυγής, που διεκδικούσαν τον πρώτο λόγο στην εκδήλωση.

Ο χρυσαυγίτης Ηλίας Παναγιώταρος στο βήμα της Ενωσης Αποστράτων μπροστά στο μνημείο στο Βίτσι το 2012. Ενα χρόνο αργότερα θα έδιωχνε από τον χώρο τη βουλεύτρια της Ν.Δ. Μ. Αντωνίου, απεσταλμένη του Ευάγγ. Μεϊμαράκη Ο χρυσαυγίτης Ηλίας Παναγιώταρος στο βήμα της Ενωσης Αποστράτων μπροστά στο μνημείο στο Βίτσι το 2012. Ενα χρόνο αργότερα θα έδιωχνε από τον χώρο τη βουλεύτρια της Ν.Δ. Μ. Αντωνίου, απεσταλμένη του Ευάγγ. Μεϊμαράκη |

Η εκλογική επιτυχία της Χρυσής Αυγής στις εκλογές του 2012 μετέτρεψε το τελετουργικό στο Βίτσι σε παράσταση για ένα κόμμα.

Η οργάνωση μετέφερε τις ομάδες κρούσης με πούλμαν στο Βίτσι και επέδειξε τη στρατιωτική της δύναμη, με ειρωνείες για την επίσημη Δεξιά που «δεν μπορεί να φέρει νεολαία εδώ πάνω», για να δεχτεί τα κολακευτικά λόγια του μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, Ανδρέα.

Ο ενδοδεξιός εμφύλιος κορυφώθηκε το 2013. Την 1η Σεπτεμβρίου, λίγες μέρες πριν από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, η Χρυσή Αυγή εκστράτευσε και πάλι με τα τάγματα εφόδου στο Βίτσι.

Μπροστά στους ανήμπορους απόστρατους και τον μητροπολίτη, ο Ηλίας Παναγιώταρος ανέβηκε στην εξέδρα και επέβαλε τη βίαιη απομάκρυνση από την τελετή της βουλεύτριας της Ν.Δ., Μαρίας Αντωνίου.

Η κυρία Αντωνίου αποχώρησε με τους συνοδούς της κάτω από απειλές και ύβρεις, ενώ οι ιερείς μάταια επιχειρούσαν να σκεπάσουν το επεισόδιο με… ψαλμωδίες.

Ηταν μια επιδεικτική επιχείρηση της ναζιστικής οργάνωσης, παρόμοια με εκείνη που πραγματοποίησε λίγες μέρες αργότερα στον Μελιγαλά.

Στόχος ήταν να απομονώσει τη Ν.Δ. από το ακροδεξιό ακροατήριο, διεκδικώντας την πρωτοκαθεδρία στον χώρο των «εθνικοφρόνων».

Το ενδιαφέρον είναι ότι η κυρία Αντωνίου είχε αποσταλεί στην εκδήλωση ως εκπρόσωπος της Βουλής από τον τότε πρόεδρό της, που δεν ήταν άλλος από τον Ευάγγελο Μεϊμαράκη!

Την επόμενη χρονιά, στις 31.8.2014, με την ηγεσία της Χρυσής Αυγής στη φυλακή τα πράγματα ήταν ήρεμα. Επαναλήφθηκε το σκηνικό με την ΕΑΑΣ και τον μητροπολίτη Ανδρέα, αλλά δεν υπήρξε επίσημη εκπροσώπηση της Βουλής ή των κομμάτων.

Ομως η πρόκληση του θεσμικά αναγνωρισμένου σωματείου των αποστράτων επαναλήφθηκε, και μάλιστα ο εκπρόσωπός του απευθύνθηκε στους «ελληνόψυχους Ελληνες» (ακολουθώντας την πολιτική αργκό του χουντικού «Στόχου») και μίλησε για «ένοπλη ανταρσία» και «συμμοριτοπόλεμο», ενώ κατήγγειλε αυτούς που μιλούν για εμφύλιο πόλεμο, διότι «τα απαισιότερα και πλέον αποτρόπαια εγκλήματα διαπράχθηκαν από τη μερίδα που τον καθιέρωσε ως εμφύλιο» («Εθνική Ηχώ», Αύγουστος 2014).

Δεν γνωρίζουμε ακόμα τον τρόπο που έχει επιλέξει ο κ. Μεϊμαράκης να στείλει φέτος το μήνυμά του προς τους ψηφοφόρους της Ακροδεξιάς.

Ηδη τους έκλεισε το μάτι, δηλώνοντας ότι σκέφτεται να απευθυνθεί και στον Νίκο Μιχαλολιάκο, όταν πάρει τη διερευνητική εντολή.

Μπορεί τελικά να μην τόλμησε να διαπράξει το ατόπημα, αλλά η πρόθεσή του υπήρξε σαφής.

Και αν κρίνει κανείς από τη σιωπή της άλλης πλευράς, δηλαδή της ναζιστικής οργάνωσης, τότε μάλλον οι αποδέκτες του μηνύματος είναι ήδη έτοιμοι να το ακούσουν.