Κρεμάστρες της τέχνης και της αλληλεγγύης

Επιθυμία της είναι να «μπολιάσει» με τρυφερότητα τον δημόσιο χώρο και ως καλλιτέχνις να είναι η τέχνη αυτή που θα μεταδώσει το μήνυμα. Και όταν πριν από μερικά χρόνια είδε τους ανθρώπους να ψάχνουν στα σκουπίδια θέλησε να δημιουργήσει κάτι ώστε να μην αναγκάζονται οι συμπολίτες μας να καταφεύγουν στα απορρίμματα.

Κάπως έτσι γεννήθηκε η ιδέα για τη δημιουργία ενός νέου τρόπου και χώρου συγκέντρωσης και ανταλλαγής ρούχων, αγαθών ή τροφίμων, ενός αντικειμένου κοινωνικής τέχνης όπου αυτοί που δεν χρειάζονται κάτι μπορούν να το αφήνουν για αυτούς που τους είναι απαραίτητο.

Κάπως έτσι, από την ανάγκη που γέννησε η ζωή και μία καλλιτέχνιδα που θέλει να δώσει «την έννοια του δώρου στην πόλη», η εικαστικός Ελένη Πολυχρονάτου εμπνεύστηκε το σύμβολο της αλληλεγγύης και της αμοιβαιότητας ή «κρεμάστρες του δημόσιου χώρου».

Μετά τον Κορυδαλλό, το Ψυχικό-Φιλοθέη και το Χαλάνδρι, η Αγία Παρασκευή θα είναι ο τέταρτος δήμος που θα φιλοξενήσει σε 12 κεντρικά σημεία του δημόσιου χώρου (πλατείες, βρεφονηπιακό σταθμό, Δημοτικό σχολείο, δημαρχείο, εκκλησία, στέγη γερόντων) ισάριθμες «κρεμάστρες». Τα έργα τέχνης σε πρώτη φάση θα εκτεθούν στο πέτρινο κτίριο του πολιτιστικού πάρκου «Σταύρος Κώτσης» (Θεμιστοκλέους και Σπάρτης 1) -η έκθεση εγκαινιάζεται σήμερα και θα διαρκέσει μέχρι τις 27/12- και από τις 28/12 θα τοποθετηθούν στα επιλεγμένα σημεία του Δήμου Αγίας Παρασκευής.

Κεντρική ιδέα του project που ξεκίνησε το ταξίδι του το 2013 είναι τρεις ευθείες δεμένες στη μέση: εκεί όπου ενώνονται η τέχνη που αποδίδει στην καθημερινότητα την ποιητική πραγματικότητα της κοινωνίας, η επαναχρησιμοποίηση της ύλης που μετατρέπει το έργο τέχνης σε χώρο δράσης και η προσφορά στον συνάνθρωπο, η αλληλεγγύη με γνώμονα τις ανάγκες του ανθρώπου και τις συνθήκες της πραγματικότητας.

Το μοντέλο/αντικείμενο κοινής χρήσης μπορεί να είναι κατασκευασμένο από ξύλο, μέταλλο ή άλλα υλικά, φτιαγμένο με τέτοιο τρόπο ώστε οι κάτοικοι των πόλεων να μπορούν να το χρησιμοποιούν, μετουσιώνοντας την κοινωνική προσφορά σε αισθητική αξία και την τέχνη σε μέσο αποτύπωσης της ανθρώπινης επιλογής.

Τα 12 έργα -διαφορετικές εκδοχές του μοντέλου- φιλοτεχνούν οι καλλιτέχνες: Τάκης Κοζόκος, Βάλλυ Νομίδου, Νίκος Κωνσταντόπουλος, Ελλη Βέλλιου, Παναγιώτης Μπρέντας, Στέλλα Παπαθανασίου, Ριχάρδος Φώσκολος, Μαρία Μεθυμάκη, Ομηρος Κοσμίδης, Μάρω Κουρή, Τόμυ Ιβάνωφ, Ελένη Πολυχρονάτου.

Η Ελ. Πολυχρονάτου αφήνει τον Μάριο ντε Μικέλι να μας μιλήσει για όσα εκείνη πιστεύει: «Η τέχνη θα έπρεπε να μας παραστέκεται παντού όπου διαχέεται και δρα η ζωή, στο τραπέζι, στην εργασία, στην ανάπαυλα, στο παιχνίδι, στις γιορτές και στις διακοπές, στο σπίτι και στον δρόμο, έτσι ώστε η φλόγα της ζωής να μην εξαφανιστεί από την ανθρωπότητα» («Οι Πρωτοπορίες της Τέχνης του Εικοστού Αιώνα»).

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας