Κόκκινος Στρατός με «Καλίνκα» και Θεοδωράκη

Το Μουσικό Σύνολο Αλεξάντροφ, η χορωδία και τα μπαλέτα του Κόκκινου Στρατού έφεραν το βράδυ της Δευτέρας σχεδόν πέντε χιλιάδες θεατές στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Οι λόγοι, αντικειμενικοί και υποκειμενικοί. Το επίπεδο της χορωδίας, των σολίστ και των χορευτών του είναι αναμφισβήτητα κορυφαίο.

Η δε εποποιία του Κόκκινου Στρατού και η συμβολή του στη μεγάλη αντιφασιστική νίκη των λαών προκαλούν ρίγη συγκίνησης σε ουκ ολίγους εντός και εκτός Ρωσίας. 

Σχεδόν αποδεκατισμένο από το τραγικό αεροπορικό δυστύχημα των Χριστουγέννων του 2016, όταν το Τουπόλεφ που μετέφερε 92 ανθρώπους, 64 εκ των οποίων μέλη του συνόλου, συνετρίβη λίγο μετά την απογείωσή του έξω από το Σότσι, το σύνολο αναγεννήθηκε και εμπλουτίστηκε έπειτα από απόφαση του ρωσικού υπουργείου Αμυνας.

Με τον νέο καλλιτεχνικό διευθυντή του, Γκενάντι Σάτσενιουκ, στα ηνία, το σύνολο επισκέφθηκε την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη (εμφανίστηκαν χθες στο «Αλεξάνδρειο»), που αποτέλεσαν και τον τελευταίο σταθμό της περιοδείας του για το 2017. 

Η χορωδία και τα μπαλέτα του Κόκκινου Στρατού

Από τη σκηνή του ΣΕΦ «παρήλασαν» αρχικά οι σημαιοφόροι που έφεραν τη ρωσική και την ελληνική σημαία, ενώ ο «Ιερός Πόλεμος», το τραγούδι που συνέθεσε ο ιδρυτής της χορωδίας, Αλεξάντρ Αλεξάντροφ, στις 22 Ιουνίου του 1941, την ημέρα που εισέβαλε η Βέρμαχτ στη Σοβιετική Ενωση, ήταν επενδεδυμένο με αρχειακό υλικό από τις μάχες του Κόκκινου Στρατού.

Στην οθόνη συχνά-πυκνά «περνούσαν» εικόνες από τους Σοβιετικούς στρατιώτες και τις οικογένειές τους όταν επέστρεψαν νικητές από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τα τοπία της Ρωσίας, τα λασπωμένα πεδία μάχης. Γι αυτό και οι «μυημένοι» θεατές, διαφόρων ηλικιών, ξεσπούσαν συχνά σε χειροκροτήματα. 

Πιο εντυπωσιακό για το μεγαλύτερο μέρος του κοινού (ανάμεσα στον κόσμο ήταν ο αειθαλής Μανώλης Γλέζος, ο Γιώργος Νταλάρας, η Ταμίλα Κουλίεβα και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης) ήταν φυσικά το χορευτικό μέρος της βραδιάς.

Φλερτάροντας με τα ακροβατικά, οι γυναίκες και οι άντρες του συνόλου παρουσίασαν από χιουμοριστικά σκετς μέχρι εκδοχές ρωσικών παραδοσιακών χορών, δικαιολογώντας έτσι γιατί συγκρίνεται με τα αντίστοιχα του Θεάτρου Μπολσόι και του Θεάτρου Μαριίνσκι. 

Δεν μπορούσαν φυσικά να λείπουν και τα πιο δημοφιλή τραγούδια του ρεπερτορίου της χορωδίας.

Στο δεύτερο μέρος της συναυλίας η «Καλίνκα», η «Κατιούσα», αλλά και το «Dorogoi dlinnoyu» των Μπόρις Φόμιν και Κονσταντίν Ποντρέβσκι (ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1926 από τον εξαίσιο Αλεξάντερ Βερτίνσκι, αλλά έγινε γνωστό στη Δύση ως «Those Were The Days», ερμηνευμένο από την Mary Hopkins) έκαναν αρκετούς να σηκωθούν όρθιοι.

Τα περισσότερα χειροκροτήματα ήρθαν βέβαια όταν ακούστηκε το «Οταν σφίγγουν το χέρι» των Θεοδωράκη και Ρίτσου.

 

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ