Κοινωνία και αρνητές της εξουσίας

sygkentrosi.jpg

EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ

Οποιος γράφει την κοινωνία στα παλιά του τα παπούτσια, ισχυριζόμενος μάλιστα ότι παλεύει γι’ αυτή, δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει, όση επαναστατικότητα κι αν προσδίδει στον λόγο του - είναι, απλώς, ένας γραφικός, τάχα εξεγερμένος, που αναμασά κάποιες «ξεθωριασμένες», πεπαλαιωμένες ρήσεις ιδεολογικών προγόνων, που θέλησαν κατά καιρούς να ανατρέψουν κατεστημένες δομές και εξουσιαστικές ιεραρχίες.

Η εξουσία πάντα θα είναι στην ημερήσια διάταξη, το θέμα είναι ποιος θα τη διαχειρίζεται. Θα είναι πολλοί, θα είναι λίγοι; Για ξερίζωμά της δεν γίνεται λόγος, αρκεί μια ματιά στον γραπτό πολιτισμό.

Δεν μπορείς να αρνηθείς τους δημοκρατικούς θεσμούς και τον ίδιο τον πολιτισμό θεωρώντας ότι αμφισβητείς την ανισότητα και τα εγκλήματα, που έχουν αναδειχτεί μέσα από τη «δημοκρατία» και τον πολιτισμό, ό,τι δηλαδή η ανθρωπότητα έχει ώς τώρα «καταφέρει».

Αυτή η άρνηση απομονώνει, όποιον την κουβαλά, από την κοινωνική πραγματικότητα - και μετά τι; Για ποιον αγωνίζονται οι αρνητές όταν η κοινωνία είναι έξω από τα ενδιαφέροντά τους; Κάποτε οι αναρχοσυνδικαλιστές, αντίθετα με ατομιστές (ενίοτε και σολιψιστές) αναρχικούς, προσπαθούσαν να εμπλακούν στη ζώσα πραγματικότητα με πρακτικά μέσα και μεθόδους, επιχειρώντας να οργανώσουν ένα πραγματικό εργατικό κίνημα μέσα στην ίδια την εργατική τάξη. Και είχαν δίκιο.

Χρειάζονται δομές και, κυρίως, χρειάζεται ανάληψη ευθύνης εάν κάποιος θέλει να οργανωθεί και να αντισταθεί στο πανίσχυρο καθεστώς των ολιγαρχιών, που κυβερνάνε τον πλανήτη και φέρουν τον παραπλανητικό και υποκριτικό τίτλο δημοκρατία (με τον οποίο ενδύουν τις ολιγαρχίες τους).

Μόνο ως κοινωνικό μπορεί να εμφανιστεί και να οργανωθεί ένα κίνημα σήμερα, διαφορετικά θα οδηγηθεί στην απομόνωση, προκαλώντας μόνο απέχθεια αλλά και χλευασμό σε όλους. Μπορεί η εργατική τάξη να μη γίνεται εύκολα αντιληπτή σήμερα, ειδικά μετά το όργιο κατανάλωσης των τελευταίων δεκαετιών, έχει προκύψει, όμως, ένα τεράστιο κοινωνικό στρώμα, που έχει χάσει τα αυγά και τα πασχάλια - πολύ πιο εξαθλιωμένο από την κάποτε εργατική τάξη.

Αυτό το νέο άθλιο στρώμα το γνωρίζουν οι εξεγερμένοι της γειτονιάς ή θεωρούν ότι στην αυλή ετούτης της γειτονιάς (τους) αρχίζει και τελειώνει η επανάσταση; Θυμίζουν τους Αδαμίτες (εκ του Αδάμ, γυμνοί δηλαδή - αδαμιαία περιβολή) του 16ου αιώνα που γύριζαν αλαλάζοντας στα δάση επιδιδόμενοι σε ασυγκράτητα σεξουαλικά όργια ώσπου δέχτηκαν τη δυσφορία των αγροτών και εξαφανίστηκαν - δεν αρκεί η προσωπική, εσωτερική εκτόνωση, το λαμπάδιασμα ενός κτιρίου ή ενός αυτοκινήτου, όσο και αν αυτά ανήκουν στη «μισητή» αστική τάξη ή στους φύλακες της τάξης.

Η όποια «έκσταση» των αρνητών αυτής της τάξης ουδόλως απασχολεί την κοινωνία, τι λέω, την εκνευρίζει και μάλλον τη φοβίζει αφού αναγκάζεται να κλείσει τις πόρτες και τα παράθυρα για να νιώσει ασφαλής από τις φωτιές της οργής (και της αντίστασης, έχουμε να λέμε). Ασε που γίνονται και περίγελως κάθε είδους φιλελεύθερου, που καγχάζει με την περιοδικότητα (ανά τακτά χρονικά διαστήματα) των «επαναστατικών» επεισοδίων στο κέντρο της Αθήνας.

Θα όφειλαν να αφουγκραστούν την τεράστια λαϊκή επιθυμία για μια νέα πολιτική και κοινωνική μεταρρύθμιση - δεν θα τους ξαναδοθεί τέτοια μεγάλη ευκαιρία· χρειάζεται, όμως, ηθικό ανάστημα και αγκάλιασμα της κοινωνίας (διάβασμα και λοιπά).

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας