Κενών -όχι καινών- δαιμονίων

dimitris_sakellaris.jpg

Δημήτρης Σακελλάρης Ο Δημήτρης Σακελλάρης είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ

Ζούμε σε μια μεταβατική περίοδο που άρχισε να ξεδιπλώνεται μετά την πτώση του λεγόμενου «ανατολικού μπλοκ» και με κύρια χαρακτηριστικά της, αφενός, την απόλυτη επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού και, αφετέρου, την έλλειψη συνολικής, εναλλακτικής πρότασης από τον αριστερό-προοδευτικό χώρο (πολιτικό και πνευματικό) ικανής να δώσει πειστικές απαντήσεις για ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διακυβέρνησης απέναντι στη μονοδιάστατη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση.

«Στην εποχή των τεράτων», οι δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού επικράτησαν στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, υπηρετώντας έναν μονεταριστικό μονόδρομο. Τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, στο σύνολο σχεδόν της Ευρώπης, υιοθέτησαν τα βασικά νεοφιλελεύθερα προτάγματα, ενώ παράλληλα εξαφάνισαν με ενορχηστρωμένες κινήσεις τις αριστερές τους πτέρυγες.

Ιδιαίτερα στη χώρα μας, ο μονόδρομος, που την περίοδο των δύο πρώτων μνημονίων έλαβε καταιγιστική μορφή, είχε σαφή χαρακτηριστικά: κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους και συρρίκνωση του δημόσιου τομέα με μεταφορά υπηρεσιών στον παρασιτικό ιδιωτικό, που όχι μόνο αποτέλεσε κρατικοδίαιτο ανάχωμα στην ανάπτυξη του υγιούς ιδιωτικού τομέα, αλλά διαμόρφωσε και μια νέα γενιά πολιτικών υποστηρικτών της κατεδάφισης των δικαιωμάτων στον χώρο της εργασίας. Αυτοί βαφτίστηκαν «άριστοι».

Οταν τον Ιανουάριο του 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, ήρθε σε ρήξη με το διευθυντήριο των «θεσμών» και τους εγχώριους συμμάχους του. Κατέληξε σε έναν επώδυνο συμβιβασμό και υπέγραψε έπειτα από σκληρή και μακρά διαπραγμάτευση το τρίτο μνημόνιο, με στόχους, όμως, μεταξύ άλλων, μικρότερων πλεονασμάτων, και κέρδισε ξανά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου.

Οι στόχοι που έθεσε η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν σαφείς: έξοδος από τα μνημόνια με την κοινωνία όρθια, ανασυγκρότηση και ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, θεσμική ανασυγκρότηση της χώρας και διαμόρφωση του σύγχρονου παραγωγικού και αναπτυξιακού υποδείγματός της, καθώς το «παλαιό» μάς οδήγησε στον γκρεμό.

Ποια είναι όμως η στάση εκείνων που είχαν την ευθύνη για τη χρεοκοπία της χώρας; Η Ν.Δ. του Μητσοτάκη, ακόμη κι αν οι δημοσκοπήσεις -έστω αυτές που γίνονται- της δίνουν προβάδισμα, ωστόσο βρίσκεται σε στρατηγικό αδιέξοδο, καθώς το αφήγημά της για «καταστροφή» της χώρας κατέρρευσε.

Η ΔΗΣΥ, θέλοντας να ανακτήσει ρόλο ρυθμιστή, κινείται ιδεολογικά σε θολά νερά. Αλλοι λοξοκοιτούν προς τη Ν.Δ. κι άλλοι μιλούν για διμέτωπο απέναντι στα δύο μεγάλα κόμματα, χωρίς όμως ιδεολογικές αναφορές.

Αναφέρονται γενικά κι αόριστα σε έννοιες κενές ιδεολογικού περιεχομένου, όπως «ριζοσπαστικό κέντρο», «κέντρο», «κεντροαριστερά», λες και αναφέρονται σε θέσεις χαφ ποδοσφαιρικής ομάδας.

Ο όρος σοσιαλδημοκρατία ψελλίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά με δόση μεγάλης δημιουργικής ασάφειας, καθώς στην ευρωπαϊκή ομάδα των σοσιαλδημοκρατών βρίσκεται κι ο Ντάισελμπλουμ αλλά και ο Κόρμπιν, τον οποίο μάλλον θεωρούν αριστερή παρέκκλιση.

Αντιπολιτευτικά, στις περισσότερες περιπτώσεις ακολουθούν τη Ν.Δ., ακόμη κι όταν πρέπει να αναιρέσουν πολιτικές τους θέσεις, όπως στο ζήτημα της απλής αναλογικής. Στα δικαιωματικά, σε γενικές γραμμές έχουν προοδευτική θέση -όχι πάντα πρακτική-, αλλά στα βασικά ζητήματα της οικονομίας και της πολιτικής συμπορεύονται με τη Ν.Δ.

Οπως αναφέρει κι ο Ευριπίδης, η «Ανάγκη» αποτελεί τη μεγαλύτερη δύναμη. Την ανάγκη λοιπόν ευάλωτων κοινωνικών ομάδων που κάποτε κάλυπτε ένα ριζοσπαστικό ΠΑΣΟΚ, καλύπτει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ. Οσοι από το σημερινό, σοσιαλφιλελεύθερο ΠΑΣΟΚ, που έχει τόσο σχέση με την 3η του Σεπτέμβρη όσο η Θάτσερ με τον Ανδρέα, κατηγορούν για την εκλογική τους συρρίκνωση τον ΣΥΡΙΖΑ ή ακόμα και το κοινωνικό σώμα που έφυγε από το ΠΑΣΟΚ για να ενταχθεί στην Αριστερά, μάλλον δεν έχουν καταλάβει τίποτα.

Το πολιτικό αυτό σχήμα της φερόμενης ως Κεντροαριστεράς, ασχέτως αν βάζει μπροστά την άμαξα από τα άλογα, καθώς πρώτα επιλέγει αρχηγό και μετά πολιτική πλατφόρμα, πρέπει να πάρει θέση σε κρίσιμα πολιτικά ζητήματα και να διαλέξει στρατόπεδο, ιδεολογικά και ταξικά.

Είναι υπέρ ή κατά ενός σύγχρονου και αποτελεσματικού κοινωνικού κράτους που χρειάζεται στελέχωση, στήριξη, αξιοκρατικό πλαίσιο και όχι απολύσεις;

Είναι υπέρ ή κατά της θεσμικής ανασυγκρότησης της χώρας μέσα από ευρύ διάλογο με την κοινωνία και με όχημα τη συνταγματική αναθεώρηση, που πρέπει να γίνει υπόθεση όλης της κοινωνίας και όχι μόνο μιας ομάδας θεσμικών γραφειοκρατών;

Είναι υπέρ ή κατά της διεύρυνσης των δικαιωμάτων και της δημοκρατίας; Κι αν ναι, γιατί καταψηφίζουν προτάσεις όπως η απλή αναλογική;

Είναι υπέρ ή κατά της προσπάθειας οικοδόμησης μιας κοινωνικής Ευρώπης που μπορεί να δημιουργηθεί με τη σύμπραξη όλων των προοδευτικών δυνάμεων; Κι αν ναι, γιατί δεν συμμετέχουν οι ευρωβουλευτές του χώρου στο progressive caucus του Ευρωκοινοβουλίου στο οποίο συμμετέχουν εκτός από την ομάδα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και ευρωβουλευτές των Πρασίνων και των Σοσιαλδημοκρατών;

Συνοψίζοντας, έχοντας μεταβεί από τον πολιτικό δικομματισμό στον πολιτικό και κοινωνικό διπολισμό, για τη συγκρότηση ευρείας προοδευτικής πλειοψηφίας χρειάζονται συμμαχίες. Επομένως, χρειάζεται γόνιμος και ζωντανός διάλογος μεταξύ των προοδευτικών δυνάμεων, απαιτούνται νέες ιδέες και προβληματισμοί. Απαιτούνται «καινά» και όχι κενά δαιμόνια.

  

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ