Καιρός ιδανικός για περιπλανήσεις

18-pinakates.jpg

Πινακάτες, με χρώματα φθινοπωρινά Πινακάτες, με χρώματα φθινοπωρινά | Φωτογραφία: Θοδωρής Αθανασιάδης /viewsofgreece.com

Γλύκαναν τη γη οι πρώτες βροχές και ξέπλυναν τα φυλλώματα από την καλοκαιρινή σκόνη.

Μια υπέροχη μυρωδιά αναδίδεται από τα δάση και τους αγρούς και ο τόπος στολίζεται με κρόκους, κυκλάμινα και μανιτάρια που ξεπηδούν ζωηρά από τη βρεγμένη γη.

Τα σύννεφα χρωμάτισαν τον επίπεδο καλοκαιρινό ουρανό και η δροσιά του φθινοπώρου είναι πια διάχυτη στην ατμόσφαιρα.

Οχι άδικα, αυτή είναι για πολλούς η πιο ευχάριστη εποχή για περιηγήσεις σε παραδοσιακά ορεινά χωριά και περιπλανήσεις σε δασικά μονοπάτια.

Η μαγεία της μεταβατικής αυτής εποχής, εδώ στα ορεινά χωριά του Πηλίου, αναδεικνύεται ίσως στην ωραιότερη εκδοχή της.

Με χάρτη και πυξίδα

Στις νοτιοδυτικές παρυφές του μυθικού βουνού των Κενταύρων, κοντά στη διάσημη Βυζίτσα και στις πολύκοσμες Μηλιές, σε απόσταση αναπνοής από τα παράλια του Παγασητικού Κόλπου βρίσκεται το χωριό Πινακάτες με μόλις 80-100 μόνιμους κατοίκους να αγναντεύουν τη γαλήνη της κλειστής θάλασσας από ύψος σχεδόν 600 μέτρων.

Το χωριό μπορεί να μη διεκδικεί δάφνες στα τουριστικά δρώμενα του Πηλίου, όμως διατηρεί σε χαμηλούς τόνους το προφίλ του αυθεντικού ορεινού παραδοσιακού οικισμού.

Τα παλιά σπίτια που σήμερα αναπαλαιώνονται με μεράκι, η αρχοντική ατμόσφαιρα, η υπέροχη πλατανοσκέπαστη πλατεία, η μοναδική θέα στις ακτές του Παγασητικού, μα κυρίως οι ήπιοι, χαλαροί ρυθμοί έχουν καθιερώσει τις Πινακάτες ως μία από τις πιο ρομαντικές και ευχάριστες γωνιές του Πηλίου.

Το χωριό απέχει μόλις 26 χλμ. από τον Βόλο, μέσω του ορεινού δρόμου που ξεκινά από τα Ανω Λεχώνια και περνά από τα χωριά Αγιο Βλάσιο και Αγιο Γεώργιο.

Χθες και σήμερα

Οι Πινακάτες υπήρξαν φημισμένος αμπελουργικός τόπος με παράδοση χρόνων στην τέχνη της οινοποιίας, αλλά και με μεγάλη παραγωγή οπωροκηπευτικών.

Πολλοί κάτοικοι ασχολούνταν με την ξυλογλυπτική. Η ονομασία του χωριού προέρχεται από τη λέξη πινάκιο ή πινακωτή. Σύμφωνα με την παράδοση, οι έποικοι προέρχονται από την Ανατολική Ρωμυλία και ήρθαν εδώ τον 12ο αιώνα.

Με τα χρόνια το χωριό αναπτύχθηκε και γνώρισε εποχές πλούτου και ευημερίας.

Τον Μάιο του 1823 οι Τούρκοι κατέστρεψαν τον οικισμό. Σύντομα όμως ανέκτησε την παλιά του αίγλη και μαζί με τα όμορα χωριά Αγιος Γεώργιος και Βυζίτσα αναδείχτηκε σε ένα από τα σημαντικότερα του δυτικού Πηλίου.

Ο οικισμός σήμερα εντυπωσιάζει με την αρχιτεκτονική του όψη και τα καλοδιατηρημένα -θεσσαλομακεδονικού ρυθμού- αρχοντικά. Ο δημόσιος δρόμος κόβει στα δύο τον οικιστικό ιστό και περνά πάνω από την πλατεία του Αγ. Δημητρίου.

Ακριβώς κάτω από τον δρόμο διακρίνεται η Βασιλική του Αγ. Δημητρίου, από το προαύλιο της οποίας ξεκινά η όμορφη πλατεία.

Εδώ, κάτω από τον θεόρατο πλάτανο ξεχωρίζει η καλαίσθητη μαρμάρινη βρύση του 1874 (δωρεά της αιγυπτιώτικης οικογένειας Τσιρογιάννη) με νεοκλασικά στοιχεία.

Στηρίζεται σε δύο κίονες ιωνικού ρυθμού, ενώ το νερό αναβλύζει από δυο μαρμάρινες λεοντοκεφαλές. Είναι το κόσμημα του χωριού και μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες πανελλαδικά κρήνες.

Το καλοκαίρι η πλατεία και τα μαγαζιά της ζωντανεύουν από τους επισκέπτες. Αυτήν την εποχή κάποια από αυτά ανοίγουν σποραδικά τα Σαββατοκύριακα, όταν οι ξενώνες έχουν πληρότητα.

Ολόγυρα ξεκινούν τα καλντερίμια που οδηγούν ακτινωτά σε κάθε άκρη του χωριού όπου συναντάς μερικά από τα ομορφότερα αρχοντόσπιτα.

Οι περιηγήσεις

Οι χωματόδρομοι γύρω από τις Πινακάτες είναι ιδανικοί για ορεινή ποδηλασία Οι χωματόδρομοι γύρω από τις Πινακάτες είναι ιδανικοί για ορεινή ποδηλασία | Φωτογραφία: Θοδωρής Αθανασιάδης /viewsofgreece.com

Στο βουνό: Αξιόλογη λόγω των πανέμορφων φυσικών τοπίων, μα και άκρως ενδιαφέρουσα από περιηγητικής πλευράς είναι η ορεινή διαδρομή που ξεκινά από το χωριό Ανω Λεχώνια, περνά από τους οικισμούς Αγιο Βλάσιο, Αγιο Γεώργιο, Πινακάτες, Βυζίτσα και καταλήγει στις Μηλιές.

Μια διαδρομή περίπου 20 χιλιομέτρων υψηλής φυσικής, πολιτιστικής και αισθητικής αξίας, που προσφέρει επιπλέον μια αφ’ υψηλού θέα στις ακτές του Παγασητικού.

Στα Ανω Λεχώνια αξίζει να σταθείτε για λίγο και να δείτε το τρίπατο πυργόσπιτο του Ολύμπιου (χτίστηκε τον 17ο αιώνα) και τον πύργο του Κοκοσλή ή Κουκουσλή (19ος αιώνας). Τα δύο αυτά εντυπωσιακά κτίρια είναι από τα πιο εμβληματικά του Πηλίου.

Στον Αγιο Βλάσιο (παλιά Καραμπάσι) θα προτείνουμε μια στάση στο μικρό ποτάμι του Κουφαλά με τα δασύφυλλα πλατάνια που τώρα το φθινόπωρο έχουν αρχίσει ήδη να παίρνουν τις γλυκιές κοκκινοκίτρινες αποχρώσεις.

Στο χωριό υπάρχει το αρχοντόσπιτο του Γκέκα, όπου διατηρείται μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες του λαϊκού Μυτιληνιού ζωγράφου Θεόφιλου που απεικονίζει τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο μαχόμενο μπρος στα τείχη της Πόλης (1899).

Η διαδρομή από τη διασταύρωση του Αγίου Βλάσιου μέχρι τον Αγιο Γεώργιο Νηλείας (4,5 χιλιόμετρα) προσφέρει ανυπέρβλητη θέα στις ακτές του Παγασητικού.

Περίπου στο μέσον της θα δείτε αριστερά τον δρόμο που οδηγεί στο παλιό Μοναστήρι των Ταξιαρχών, κτίσμα του 1764, με αξιόλογες αγιογραφίες - δεν θα χρειαστεί να διανύσετε πάνω από 1.000 μέτρα από την αρχική σας πορεία.

Στον Αγ. Γεώργιο άξιο λόγου είναι το Μουσείο Τέχνης με έργα του γλύπτη και χαράκτη Νικόλα (Νικόλαος Παυλόπουλος 1909 - 1990) -θα το βρείτε στην κεντρική πλατεία, σε παλιό αρχοντικό.

Στη θάλασσα: Ο ασφάλτινος δρόμος που τραβά για το νότιο Πήλιο και τα χωριά του Παγασητικού έχει την ατυχία να διασχίζει το αστικό τοπίο του Βόλου. Η πορεία μας γρήγορα ξεφεύγει από τη βουή της πόλης και την ασφυκτική παρουσία των τσιμεντάδικων.

Δασωμένοι λόφοι που διακόπτονται από πυκνούς ελαιώνες κατηφορίζουν βιαστικά προς τη θάλασσα. Αμμος, βράχια, ξενοδοχειακά συγκροτήματα –αρκετά από αυτά ακαλαίσθητα-, συρματοπλεγμένες εγκαταστάσεις κέντρων παραθερισμού αξιωματικών και υπαξιωματικών του Στρατού (ΚΑΑΥ) μπερδεύονται σ’ ένα αξιοπερίεργο κράμα.

Προσπερνάμε τις κορεσμένες ακτές Πλατανίδια και Μαλάκι και φτάνουμε στην Κάτω Γατζέα. Από εδώ ο δρόμος με μπόλικες στροφές αφήνει την ακτογραμμή του Παγασητικού και ανηφορίζει μέσα σε μια πανδαισία βλάστησης για την Ανω Γατζέα, το χωριό Αγία Τριάδα και στη συνέχεια πέφτει στον ορεινό δρόμο Αγιος Γεώργιος – Πινακάτες (που αναφέραμε πιο πάνω).

Εναλλακτικά αν θέλετε μπορείτε να συνεχίσετε την παραλιακή πορεία προς Καλά Νερά και στη συνέχεια να ανηφορίσετε προς Μηλιές, Βυζίτσα και να καταλήξετε στις Πινακάτες.

Από τον Παγασητικό στις Πινακάτες με 4x4

Ο «Μουντζούρης», το τρενάκι του Πηλίου που συνδέει ακόμη τα Ανω Λεχώνια με τις Μηλιές Ο «Μουντζούρης», το τρενάκι του Πηλίου που συνδέει ακόμη τα Ανω Λεχώνια με τις Μηλιές | Φωτογραφία: Θοδωρής Αθανασιάδης /viewsofgreece.com

Υπάρχει μια δευτερεύουσα οδική, αλλά πανέμορφη διαδρομή που οδηγεί από τα παραλιακά Καλά Νερά κατευθείαν στις Πινακάτες. Ο δρόμος, χωμάτινος με αρκετά δύσκολα σημεία, διασχίζει ελαιώνες και υπέροχα περιβόλια με μηλιές και καρυδιές.

Στο μέσον της διαδρομής θα περάσετε πάνω από τη σιδηροδρομική γραμμή του «Μουντζούρη», όπως λέγεται το παραδοσιακό τρενάκι του Πηλίου που συνδέει και σήμερα (δρομολόγια πραγματοποιούνται μόνο τα Σαββατοκύριακα) τα Ανω Λεχώνια με τις Μηλιές.

Ψηλότερα θα πέσετε στον ασφάλτινο δρόμο και συνεχίζοντας θα βγείτε στις Πινακάτες, στην έξοδο του χωριού προς Αγιο Γεώργιο.

Σε όλη τη διάρκεια της πορείας θα έχετε την ευκαιρία να απολαύσετε την πανοραμική θέα στον Παγασητικό και στις ακτές του.

Η Βυζίτσα είναι ένα από τα πιο γνωστά και όμορφα χωριά του Πηλίου με υπέροχα παλιά ανακαινισμένα αρχοντικά, παραδοσιακούς ξενώνες και μια εντυπωσιακή πλατεία. Απέχει οδικώς από τις Πινακάτες μόλις 3 χιλιόμετρα και από τις Μηλιές 2,5 χλμ.

Ακολουθώντας το παλιό μονοπάτι που συνέδεε κάποτε τις κοινότητες μέχρι την ολοκλήρωση του αμαξωτού δρόμου, θα καλύψετε μια απόσταση περίπου 2.000 μέτρων σε μία ώρα. Είναι καθαρισμένο και σημαδεμένο, με ήπιες κλίσεις και κατάλληλο για όλους, αρκεί να διαθέτουν τον στοιχειώδη εξοπλισμό (παπούτσια πεζοπορίας, ένα αδιάβροχο στο σακίδιο και παγούρι με νερό).

Γενικά να γνωρίζετε πως τα μονοπάτια της περιοχής είναι σηματοδοτημένα με κίτρινα ταμπελάκια, ενώ σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής θα ακολουθείτε τα κόκκινα στίγματα.

Για τους πιο απαιτητικούς πεζοπόρους να αναφέρουμε το παλιό καλντερίμι που συνέδεε τα Καλά Νερά με τις Πινακάτες. Η απόσταση που θα πρέπει να καλύψετε είναι 5 χιλιόμετρα (περίπου 2 ώρες) και επειδή η διαδρομή έχει έντονες κλίσεις, καλό θα ήταν να ξεκινήσετε από τις Πινακάτες (με πορεία κατηφορική).

Από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της πορείας είναι το πέτρινο γεφύρι του Ογλά, η διάσχιση του δάσους και του μικρού ποταμού κοντά στις Πινακάτες.

Το τέλος της διαδρομής, αν ο καιρός είναι ήπιος, μπορεί να συνδυαστεί με μια βουτιά στην παραλία των Καλών Νερών (απέχει μόλις 300 μέτρα).

Πληροφορίες για τα μονοπάτια της περιοχής και «Οι φίλοι των καλντεριμιών νοτίου Πηλίου».

Διαμονή

Οι προτάσεις μας για διαμονή στο χωριό είναι αποκλειστικά σε παραδοσιακούς ξενώνες.

● «Αλατινού», τηλ. 24230- 86995

● «Τα Χελιδονάκια», τηλ. 24230 - 86920

● «Πινακωτή Ρήγα», τηλ. 693 2701977

● «Αρχοντικό Σακαλή», τηλ. 24230 - 86560

● «Ξενώνας Εφιπποι», τηλ. 693 266 3114

● «Τα δόκανα - Ξενώνας Ευσταθίου», τηλ. 24230 - 86180

 Κείμενο - φωτογραφίες: Θοδωρής Αθανασιάδης / viewsofgreece.com

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας