Ιμάμης εναντίον ιμάμη ή... «πρόοδος» εναντίον σκοταδιού

iran-ekloges-.jpg

Υποστηρικτές της... μαύρης μαυρίλας που φέρνει ο «σκληρός» υποψήφιος Ραϊσί Ιράν: Προεδρικές εκλογές με διεθνές ενδιαφέρον | AP Photo/Vahid Salemi, File

Προεδρικές εκλογές σήμερα στο θεοκρατικό Ιράν, και μάλιστα πρωτόγνωρα αμφίρροπες, καθώς απέναντι στον σχετικά μετριοπαθή και «φιλοδυτικό», για τα ιρανικά δεδομένα, πρόεδρο Χασάν Ρουχανί, τον αρχιτέκτονα της ιστορικής συμφωνίας με τη Δύση, διεκδικεί τώρα την εξουσία ένας υπερσυντηρητικός υποψήφιος, ο Εμπραχίμ Ραϊσί.

Και οι δύο «μονομάχοι», φυσικά, είναι κληρικοί, στελέχη της σκοταδιστικής ιεραρχίας – όμως η προεκλογική ατζέντα και ρητορική τους δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο διαφορετική και από την τελική επιλογή του ιρανικού λαού ίσως κριθούν πολλά για τη μελλοντική φυσιογνωμία και πολιτική (εσωτερική και εξωτερική) του καθεστώτος.

Για τον 68χρονο Ρουχανί, που διεκδικεί τη δεύτερη θητεία του, δεν χρειάζεται να πούμε πολλά: το μεγαλύτερο επίτευγμά του είναι η συμφωνία για τα πυρηνικά του 2015 και η άρση (μέρους) των ξένων κυρώσεων που ακολούθησε, μια μεγάλη διπλωματική επιτυχία που αρκεί από μόνη της για να του εξασφαλίσει την υποστήριξη μεγάλου μέρους των πιο προοδευτικών Ιρανών και ιδίως της νεολαίας (το Ιράν είναι από τα νεότερα, σε μέσο όρο, έθνη-κράτη στον κόσμο) και των περισσότερων κατοίκων της Τεχεράνης και των άλλων μεγαλουπόλεων.

Δυστυχώς για τον Ρουχανί και τους άλλους συγκριτικά φιλελεύθερους Ιρανούς, η μερική άρση των κυρώσεων δεν συνοδεύτηκε από το «οικονομικό θαύμα» και τη βροχή ξένων επενδύσεων και δυσεύρετων σήμερα αγαθών που πολλοί περίμεναν: αντιθέτως, η οικονομία παραπαίει, με την παρατεταμένα χαμηλή τιμή του πετρελαίου να πλήττει τα δημόσια έσοδα και τα πολύ υψηλά ποσοστά νεανικής ανεργίας -ένας στους τρεις νέους δεν έχει δουλειά- να τροφοδοτούν το κύμα της λαϊκής δυσαρέσκειας, ιδιαίτερα στις υποβαθμισμένες και ακόμη φτωχότερες επαρχίες.

Αυτό ακριβώς το κύμα αγανάκτησης επιχειρούν να εκμεταλλευτούν οι σκληροπυρηνικοί του θεοκρατικού καθεστώτος και το νέο ανερχόμενο πολιτικό «αστέρι» του συστήματος, ο 56χρονος Ραϊσί, στενός συνεργάτης του πανίσχυρου Αγιατολάχ Χαμενεΐ, ο οποίος έχτισε με προσεκτικές κινήσεις ένα προφίλ «υπερασπιστή των φτωχών», της πατρίδας και της πίστης, και επιχειρεί τώρα με αξιώσεις να ανατρέψει τον «ενδοτικό» Ρουχανί.

Ο «σκληρός» Ραϊσί απευθύνεται με λαϊκίστικο τρόπο στους φτωχότερους ψηφοφόρους, στους οποίους υπόσχεται την αύξηση των κρατικών επιδομάτων και βοηθημάτων, τη δημιουργία ενός εκατομμυρίου θέσεων εργασίας κάθε χρόνο και την αύξηση της εγχώριας παραγωγής τροφίμων και άλλων αγαθών, ώστε να αντιμετωπιστούν οι χρόνιες ελλείψεις.

«Απέναντι στην ολιγαρχία, εγώ εκπροσωπώ τους εργάτες, τους αγρότες, τις άπορες γυναίκες», δηλώνει ο οπισθοδρομικός σε κοινωνικά θέματα Ραϊσί, που φορά πάντα ένα μαύρο τουρμπάνι, σημάδι ότι είναι απόγονος του Μωάμεθ και του Ιμάμη Χουσέιν, του άτυχου γαμπρού και διαδόχου του Προφήτη, η δολοφονία του οποίου το 680 οδήγησε στο σχίσμα μεταξύ σουνιτών και σιιτών.

Ως προς τη συμφωνία για τα πυρηνικά, ο Ραϊσί δεν την αμφισβητεί ευθέως, αλλά κατηγορεί τον Ροχανί ότι επέδειξε «μεγάλη αδυναμία» στις διαπραγματεύσεις και ότι έκανε πολλές παραχωρήσεις στους ξένους χωρίς να αποκομίσει ανάλογα οφέλη. «Εγώ θα εξαργυρώσω την επιταγή της συμφωνίας», ήταν μια χαρακτηριστική προεκλογική του φράση του.

Ποιος θα νικήσει; Υποτίθεται πως ο Ρουχανί (την επανεκλογή του οποίου, για ευνόητους λόγους, επιθυμούν και οι περισσότερες ξένες κυβερνήσεις) διατηρεί ένα μικρό προβάδισμα, αλλά μετά την πρόσφατη απόφαση του δημοφιλούς δημάρχου της Τεχεράνης Μοχάμαντ Γκαλιμπάφ να αποσυρθεί από την κούρσα και να υποστηρίξει τον Ραϊσί ενάντια στον σημερινό πρόεδρο, οι πιθανότητες «προεδροποίησης» του αντιδραστικού κληρικού αυξάνονται σημαντικά.

Αυτοί που πάντως θα ήθελαν σίγουρα να δουν τον Ραϊσί πρόεδρο είναι οι Ισραηλινοί, οι Σαουδάραβες, αλλά και η νέα αμερικανική κυβέρνηση Τραμπ, ορκισμένοι εχθροί της «συμφιλίωσης» του Ιράν με τον υπόλοιπο κόσμο, που εκτιμούν -και σωστά- ότι μια πιθανή ανατροπή του Ρουχανί θα οδηγήσει σε νέο κύκλο αντιπαράθεσης της Τεχεράνης με τη διεθνή κοινότητα.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας