Το ιδεολογικό πείσμα της Ευρώπης

ypourgoi_exoterikon_ee.jpg

Σύνοδος των υπουργών εξωτερικών και Αμυνας της Ε.Ε. Σύνοδος των υπουργών εξωτερικών και Αμυνας της Ε.Ε. | Emmanuel Dunand, Pool Photo via AP

Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αποτελούμενο από τους υπουργούς Εξωτερικών της Ε.Ε., αποφάσισε τη Δευτέρα 13 Νοεμβρίου, πρώτη φορά στην ιστορία του, να επιβάλει κυρώσεις εναντίον μιας λατινοαμερικανικής χώρας: της Βενεζουέλας. Πρόκειται για μια επαίσχυντη και εχθρική πράξη εναντίον μιας ελεύθερης και κυρίαρχης χώρας και πρέπει να καταγγείλουμε και να απορρίψουμε αυτήν την τρομερή αδικία.

Οι κυρώσεις αυτές είναι παράνομες, επειδή παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Είναι άδικες, διότι η Βενεζουέλα δεν αξίζει να τιμωρηθεί, επειδή είναι και θα συνεχίσει να είναι μια ισχυρή συμμετοχική δημοκρατία, στην οποία ο λαός έχει μεγαλύτερο πρωταγωνιστικό ρόλο από ό,τι σε πολλές χώρες της Ε.Ε.

Ομως, δεν είναι μόνο παράνομες και άδικες, αλλά δείχνουν το θλιβερό και τεράστιο κενό, στο οποίο κινδυνεύει να πέσει η Ευρωπαϊκή Ενωση, καθώς απομακρύνεται από την ελπίδα που είχαν οι λαοί της όταν αυτή ιδρύθηκε, και καθώς η εξωτερική πολιτική της δεν είναι παρά μόνο ένα άχρωμο αντίγραφο αυτής των Ηνωμένων Πολιτειών.

Κατά τη συζήτηση αυτών των κυρώσεων, φανερώθηκε εκ νέου το πώς μια ομάδα «μεγάλων» ευρωπαϊκών χωρών έχει ασκήσει πιέσεις στις «μικρές», για να επιτύχει μια προνομιούχο ομοφωνία, αποδεικνύοντας άλλη μια φορά την απουσία εσωτερικής δημοκρατίας στην «ένωση».

Αυτές οι χώρες, μεγάλες για τις οικονομίες τους και όχι για το ήθος τους, ακολουθούν υπάκουα τις οδηγίες του δισεκατομμυριούχου Ντόναλντ Τραμπ, του πιο εξτρεμιστή επικεφαλής της αμερικανικής διοίκησης των τελευταίων δεκαετιών.

Σίγουρα αυτός ο μεγιστάνας των ακινήτων θα γνωρίζει καλά πώς να κολακεύει τη νοσταλγία αυτών των Ευρωπαίων ηγετών, οι οποίοι ενδεχομένως νοσταλγούν το μεγαλείο των αυτοκρατοριών των προγόνων τους και ξεχνούν ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση γεννήθηκε με το όνειρο να σχηματίσει ένα ανεξάρτητο μπλοκ στη διεθνή σκηνή.

Στον υπόλοιπο κόσμο πολλοί έχουν θαυμάσει το έργο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, στις απαρχές του, όταν σχεδιάστηκε με την ελπίδα οικοδόμησης της ειρήνης και της συνύπαρξης στις στάχτες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Είναι λυπηρό το γεγονός ότι σήμερα η Ευρωπαϊκή Ενωση οξύνει την κρίση αξιών και δημοκρατίας, υιοθετώντας τις νεοσυντηρητικές θέσεις και πολιτικές των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτές οι πολιτικές, οι οποίες προωθούν κυρώσεις, επεμβατισμό, βομβιστικές επιθέσεις, πραξικοπήματα ή στρατιωτικές παρεμβάσεις, αποτελούν κίνδυνο για τους λαούς του Νότου και υπονομεύουν την ειρήνη, δηλαδή την πρωταρχική ουσία του ευρωπαϊκού εγχειρήματος.

Η Ευρώπη που βασίζεται στην ιμπεριαλιστική πολιτική των ελίτ της ή στη θέληση να προστατεύσει την κληρονομιά των αυτοκρατοριών του παρελθόντος, δεν είναι η Ευρώπη που αγαπάμε.

Η Ευρώπη που αγαπάμε είναι αυτή των στοχαστών, των φιλοσόφων της αρχαιότητας και του Διαφωτισμού, των συνθετών της, των καλλιτεχνών, των διανοουμένων του 19ου και του 20ού αιώνα, που έχουν γεννήσει ισχυρές αξίες και ιδέες, όπως είναι η δημοκρατία, η δικαιοσύνη ή ο σοσιαλισμός.

Αν ο σεβασμός στις δημοκρατικές αξίες ήταν πραγματικά η αιτιολόγηση πίσω από αυτές τις κυρώσεις, στη Βενεζουέλα δεν θα επιβάλλονταν κυρώσεις, καθώς η χώρα πρόκειται να διεξαγάγει τις τρίτες εκλογές μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο τον ερχόμενο Δεκέμβριο (23 εκλογικές διαδικασίες σε 18 χρόνια Μπολιβαριανής Επανάστασης), περισσότερες δηλαδή από κάθε χώρα της Ε.Ε., και καθώς η κυβέρνηση καλεί υπεύθυνα την αντιπολίτευση σε μια διαδικασία διαλόγου, προκειμένου να θέσει τα θεμέλια της συνύπαρξης και να απομονώσει τους εξτρεμιστικούς παράγοντες που έχουν σπείρει τη βία στους δρόμους της χώρας μας και μας έκαναν να θρηνήσουμε πολλούς συμπατριώτες μας.

Αν ο σεβασμός στις δημοκρατικές αξίες ήταν πραγματικά η αιτιολόγηση πίσω από αυτές τις κυρώσεις, ίσως η Ευρωπαϊκή Ενωση να είχε επιβάλει κυρώσεις σε μία από τις συμμαχικές της χώρες ή ακόμη και στον εαυτό της ή σε ένα από τα μέλη της και, για παράδειγμα, να είχε προσπαθήσει να αποτρέψει, όπως είδαμε πρόσφατα, να χρησιμοποιείται ο εξοπλισμός των δυνάμεων επιβολής της δημόσιας τάξης σε μια ευρωπαϊκή χώρα, με σκοπό τη βίαιη καταστολή και την καταπάτηση του ιερού δικαιώματος του λαού να αποφασίζει και να αναπτύσσει τις εκλογικές διαδικασίες με δημοκρατία και ειρήνη.

Στην πραγματικότητα, αυτές οι κυρώσεις οφείλονται σε μια καταστροφική ιδεολογική τύφλωση. Πρόκειται για κυρώσεις που προωθούνται από ένα μπλοκ συντηρητικών κυβερνήσεων κατά μιας χώρας, της Βενεζουέλας, η οποία επιδιώκει μια αληθινή εναλλακτική λύση απέναντι στο αρπακτικό νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό σύστημα που καταστρέφει τον πλανήτη, και η οποία έχει σημειώσει μεγάλες επιτυχίες και σημαντική κοινωνική πρόοδο χάρη στην ανακατανομή του πλούτου της και σε μια μεγαλύτερη παρέμβαση του κράτους στην οικονομία. Και εκτός από το γεγονός ότι δίνουμε το «κακό» παράδειγμα, ας μην ξεχνάμε ότι η επιθυμία να ανατραπεί η νόμιμη κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο αιτιολογείται και από τη θέληση για έλεγχο των τεράστιων φυσικών πόρων της Βενεζουέλας, ιδιαίτερα σε πετρέλαιο, φυσικό αέριο, χρυσό, πόσιμο νερό, μεταξύ άλλων, και σε άλλα ορυκτά απαραίτητα για την οικονομία του μέλλοντος, όπως το κολτάνιο (ηλεκτρονικές συσκευές) ή το θόριο (πυρηνικό καύσιμο).

Οι κυρώσεις αυτές αποσκοπούν στη δημιουργία ενός εμπάργκο για την αγορά όπλων από τη Βενεζουέλα.

Οι λαοί του κόσμου και η διεθνής κοινότητα πρέπει να γνωρίζουν ότι η προτεραιότητα της Βενεζουέλας δεν είναι τα όπλα ή ο στρατιωτικός εξοπλισμός, και αυτή η αναποτελεσματική επικοινωνιακή και πολιτική επιχείρηση δεν επηρεάζει καθόλου την εσωτερική μας ασφάλεια.

Στόχος μας είναι να διατηρήσουμε την εθνική ειρήνη μέσω του διαλόγου και της επιδίωξης της ανάπτυξης με κοινωνική δικαιοσύνη, ξεπερνώντας τα τρέχοντα προβλήματα.

Σε αυτή την επίθεση εναντίον της Βενεζουέλας, ορισμένα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης, ακόμα και στην Ελλάδα, έδειξαν ανεύθυνη και αντιεπαγγελματική στάση. Εχουν μεγάλη ευθύνη, έχοντας συμμετάσχει τα τελευταία χρόνια στην καθημερινή χειραγώγηση της κοινής γνώμης, στη δημιουργία μιας αρνητικής εικόνας για τη Βενεζουέλα και μάλιστα στη χρήση της Βενεζουέλας ως ζητήματος εσωτερικής πολιτικής.

Γνωρίζουμε όμως ότι η Βενεζουέλα έχει φίλους και ευχαριστούμε το τμήμα εκείνο του ελληνικού λαού που εκδηλώνει την αλληλεγγύη του προς τη χώρα μας.

Θέλουμε επίσης να θυμίσουμε ότι στην Ιστορία μας περάσαμε αιώνες κατοχής και αποικιοκρατίας, δώσαμε το παράδειγμα όταν ο Σιμόν Μπολίβαρ μάς απελευθέρωσε από την ισπανική αυτοκρατορία και επαναστατήσαμε όταν ο Κομαντάντε Τσάβες μάς απελευθέρωσε από την πολιτική και οικονομική κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Σήμερα, και πάλι, επιβεβαιώνουμε ότι κάθε φορά που χώρες ή δυνάμεις, είτε αυτές ονομάζονται Ηνωμένες Πολιτείες είτε Ευρωπαϊκή Ενωση, σκοπεύουν να μας εξουσιάσουν εκ νέου ή να εμποδίσουν την ανάπτυξή μας, η Βενεζουέλα, εφόσον χρειαστεί, θα αγωνιστεί και θα απελευθερωθεί ξανά.

*πρέσβης της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας στην Αθήνα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ