Iδεολογίες

«Η αγανάκτηση, ενώ είναι εύλογο ως πολιτικό συναίσθημα όταν πάει να πολιτικοποιηθεί, όταν γίνεται βάση πολιτικής μπορεί να οδηγήσει σε γενικολογίες και παρανάγνωση της πραγματικότητας. Για παράδειγμα, ότι η κρίση είναι προϊόν των μνημονίων ή ότι προέρχεται μόνο από τα πάνω, τις ελίτ και τις ευθύνες τους. Απλοϊκές αναγνώσεις, απλοϊκές μορφές κριτικής, που οδηγούν και σε λάθος πολιτικά συμπεράσματα».

Αντλησα τα παραπάνω από συνέντευξη του καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης Νίκου Σεβαστάκη στην εφημερίδα «Νέα Εγνατία», που εκδίδεται καθημερινά στην Καβάλα.

Συμφωνώ ότι η «διείσδυση» του συναισθήματος στην πολιτική περιπλέκει την κριτική ικανότητα και τη δυνατότητα πρόσληψης όσων συμβαίνουν γύρω μας· παραμερίζουν κατ' αρχάς τις ιδέες, η ζύμωση των οποίων θα μπορούσε να οδηγήσει σε κάποια λύση. Αντε όμως, να ξεριζώσεις την οργή λ.χ., και την αγανάκτηση που έχουν καταλάβει τους πολλούς από την παρατεταμένη κρίση...

Ο καθηγητής, γνωστός για τα δημοκρατικά του ιδεώδη, αντιδρά στην επικρατούσα υποτίμηση των λέξεων και των ιδεών, κυρίως εκ μέρους της Αριστεράς η οποία έχει αναγάγει σε θεωρία τα συμφέροντα, ότι όλα δηλαδή κινούνται απ' αυτά τα συμφέροντα.

Θεωρεί την αντίληψη αυτή λίγο καφενειακή και προτείνει τις ιδεολογίες ως μέσον ανάγνωσης και ερμηνείας της πραγματικότητας. Ιδεολογίες όμως πολιτικά επεξεργασμένες και όχι με ηθικό περιτύλιγμα· μπορεί η μία ιδεολογία να δανείζεται από την άλλη, μπορεί σήμερα όλες να φαίνονται ίδιες (εξαιρουμένων αυτών του ΚΚΕ και της Ακρας Δεξιάς), προσανατολίζουν εντούτοις τους πολίτες σε έναν τρόπο να διαβάζουν τα φαινόμενα.

Οπωσδήποτε πρέπει να αποτινάξουμε τη λογική «μαύρο-άσπρο» γιατί οδηγεί σε αφορισμούς, αποκλεισμούς, δογματισμούς, άρα σε νοοτροπία ολοκληρωτικής κοπής.

Σε αυτό θεωρώ ότι έχει συντελέσει η κυβερνώσα Αριστερά η οποία έχει σμπαραλιάσει τη δυνατότητα μείξης και ζύμωσης ιδεών και έχει αφαιρέσει την ικανότητα να βλέπουμε κριτικά ή να βλέπουμε πίσω από τα πράγματα.

Απηνής διώκτρια κάποτε του λαϊκισμού, πνίγηκε η ίδια στα πλοκάμια του από την ώρα που παράτησε την ιδεολογία της και το μόνο που την ενδιαφέρει είναι -δυστυχώς- το πώς θα διατηρηθεί στην εξουσία. Είναι ένα οχληρό συμπέρασμα. Ευπρόσδεκτη μία αντίρρηση, οποιαδήποτε, σ' αυτό το συμπέρασμα.

Οι ιδεολογίες θα υποχωρούν (και θα λοιδορούνται ίσως) όσο καταυγάζουν οι πελατειακές σχέσεις. Περιμέναμε την εξορία τους απ' αυτήν την κυβέρνηση· α, μπα, τζίφος. Οι υπάρχουσες ιδεολογίες απλώς επιτείνουν τη σύγχυση και τον αποπροσανατολισμό, ενώ θα 'πρεπε να φωτίζουν και να προσανατολίζουν. Εντάξει, δεν είναι όλα μαύρα...

Σημασία έχει ότι υπάρχουν καθαρές φωνές, ήπιες και δημοκρατικότατες, χάνονται όμως μέσα στην οχλαγωγία των πολιτικών, που έχουν αποδεχτεί την ήττα τους από τα συμφέροντα και τους «ισχυρούς» της Γης - και είναι κρίμα. Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση να μην έχουν καταλάβει τι ακριβώς έχει συμβεί στη χώρα και την οικουμένη...

 

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας