Ιδανικές αναγνώσεις του Ντεμπισί

tirimos.jpg

Ο Μαρτίνος Τιρίμος Ο Μαρτίνος Τιρίμος με ένα εξαιρετικό ρεσιτάλ στο Μέγαρο Μουσικής | ΧΑΡΗΣ ΑΚΡΙΒΙΑΔΗΣ

Στις 21/10/2017, στο πλαίσιο ευρύτερου, τριμερούς κύκλου που διοργανώνει εφέτος το ΜΜΑ για τα 100 χρόνια από τον θάνατο του Κλοντ Ντεμπισί, ο Μαρτίνος Τιρίμος έδωσε στην αίθουσα «Δημήτρης Μητρόπουλος» ένα εξαιρετικό ρεσιτάλ αφιερωμένο αποκλειστικά στο πιανιστικό έργο του Γάλλου συνθέτη.

Το πρόγραμμα ήταν ωραία δομημένο, γενναιόδωρο και αισθητικά συνεκτικό, με άλλα λόγια όχι άλλο ένα συμπίλημα αποσπασμάτων από διάφορες, πολυμερείς συνθέσεις. Περιλάμβανε το 1ο βιβλίο από τα «Πρελούδια», το «Σεληνόφως» από τη «Σουίτα Μπεργκαμάσκ», τις τριμερείς συνθέσεις «Για το πιάνο» και «Γκραβούρες» και το «Νησί της χαράς». Με δεδομένο τον προϊόντα εκφυλισμό της αθηναϊκής μουσικής ζωής, ειδικά από άποψη ρεπερτορίου, αυτό ήταν ένα πραγματικό σοβαρό ρεσιτάλ πιάνου, αποτεινόμενο σε τακτικούς –δηλαδή όχι ευκαιριακούς– φιλόμουσους· ένθεν η άκρα προσήλωση και η αθρόα προσέλευση ενός ιδιαίτερης σύνθεσης ακροατηρίου!

Γεώργιος Μπαλατσινός, Φραντσέσκο Νικολόζι και ΚΟΑ Γεώργιος Μπαλατσινός, Φραντσέσκο Νικολόζι και ΚΟΑ |

Ωριμος μουσικός με τεράστια, διεθνή σταδιοδρομία, βραβεία και πλούσια δισκογραφία ο 75χρονος Κύπριος πιανίστας πρόσφερε ιδανικές ντεμπίσειες αναγνώσεις εκπληκτικού εκφραστικού εύρους, που έφεραν ευανάγνωστα το ακριβοθώρητο στίγμα της φυσικής ωρίμανσης.

Την «εμπρεσιονιστική», συνειρμικής έμπνευσης πιανιστική μουσική ερμήνευσε με ιδιαίτερη, πειστική ισορροπία, συνδυάζοντας την ευαίσθητη απόδοση των ατμοσφαιρικών ηχοχρωματικών ποιοτήτων με έναν τεταμένο, σταθερού εσωτερικού βηματισμού συνεκτικό ειρμό. Πλην αυτονόητων εξαιρέσεων, επέλεξε γενικώς χαμηλές έως μέσες δυναμικές και αργές ταχύτητες, χειριζόμενος τις μουσικές με συνέπεια προς τις ποιητικές/εικαστικές εξωμουσικές αναφορές τους, δίχως, ωστόσο, το ακρόαμα να καταλήγει πλαδαρό ή υποτονικό.

Το αντίθετο: η ροή της μουσικής διατηρούσε πάντα υποδόριο σφρίγος και σαφή άρθρωση, προσλαμβάνοντας χαρακτήρα ευγενούς, στοχαστικής ονειροπόλησης. Σε δεδομένες παραγράφους, όπου αναδύονταν μεσογειακές φολκλορίστικες πινελιές –«Λόφοι του Ανακάπρι», «Διακοπτόμενη σερενάτα», «Βραδιά στη Γρανάδα», «Το νησί της χαράς»– ο αιχμηρός, ενίοτε εκρηκτικός, γεμάτος αριστοτεχνικές μεταπτώσεις τονισμός του ρυθμικού στοιχείου προσέδιδε στη μουσική περισσή ζωντάνια. Ανταποκρινόμενος στο επίμονο, ενθουσιώδες χειροκρότημα του ακροατηρίου, ο Τιρίμος πρόσφερε εκτός προγράμματος κομμάτια του Σοπέν.

Μια ιταλική βραδιά με την ΚΟΑ

Στις 20/10/2017, στην ίδια αίθουσα, η ΚΟΑ παρουσίασε ένα πρόγραμμα με έργα ώριμου ρομαντισμού ιταλικής γραφής ή/και έμπνευσης. Διηύθυνε ο Γεώργιος Μπαλατσινός, δραστήριος, ευφυής, πολυβραβευμένος αρχιμουσικός που σταδιοδρομεί στον κεντροευρωπαϊκό μουσικό χώρο. Η συναυλία άφησε πολύ καλές εντυπώσεις. Ξεκίνησε με το συμφωνικό ποίημα «Οι κρήνες της Ρώμης» του Ρεσπίγκι, έργο κινηματογραφικής περιγραφικότητας και με καλειδοσκοπικού πλούτου ενορχήστρωση.

Ο Μπαλατσινός διηύθυνε δυναμικά, διαπλάθοντας ένα σαφούς άρθρωσης, φροντισμένης λεπτομέρειας συμφωνικό τοπίο, με συναρπαστικές κορυφώσεις και φροντισμένες, αιθέριες αποσβέσεις. Ιδανικές, ύψιστης ποιότητας ήσαν οι σολιστικές συνεισφορές των ξύλινων πνευστών της ΚΟΑ στα ονειρικά, λυρικά μέρη του έργου όπως «Η κρήνη στην Ιουλία κοιλάδα την αυγή» και «Η κρήνη στη βίλα των Μεδίκων το απόγευμα».

Ακολούθησε η «Ισπανική ραψωδία» του Λίστ σε μεταγραφή για πιάνο/ορχήστρα από τον Μπουζόνι, έργο ήσσονος ενδιαφέροντος, με έμφαση στη σολιστική δεξιοτεχνία και το διαμεσολαβημένα «εθνικό» χρώμα. Το ερμήνευσε με εύπλαστο, λαμπερό ήχο και απολαυστικά αβίαστη δεξιοτεχνία ο Ιταλός πιανίστας Φραντσέσκο Νικολόζι.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, κυρίως για το έντονα επιγονικό στίγμα του, είχε το «Νυχτερινό για ορχήστρα» (1891/1901) του Τζουζέπε Μαρτούτσι, μια αιθέρια, ατμοσφαιρική, νοσταλγική σύνθεση στην υστερορομαντική κοινή γλώσσα των Μάλερ - Ελγκαρ - Στράους, αλλά με ιταλικό DNA, αισθητό στις α λα Πουτσίνι/Μασκάνι λυρικές του κορυφώσεις.

Η συναυλία ολοκληρώθηκε με τη δαντικής έμπνευσης συμφωνική φαντασία «Φραντσέσκα ντα Ρίμινι» του Τσαϊκόφσκι. Υπολογίσιμη ανερχόμενη δύναμη μεταξύ των ακμαίων Ελλήνων αρχιμουσικών, ο 33χρονος Μπαλατσινός αξιοποίησε στο μέγιστο την ετοιμότητα και τις εξαιρετικές σολιστικές συνεισφορές των μουσικών της ΚΟΑ.

Την αδρομερή δομική και δραματική άρθρωση της παρτιτούρας του Τσαϊκόφσκι απέδωσε με απόλυτη σαφήνεια, αναπτύσσοντας ιδανικά το εκτενές, μεσαίο λυρικό ξέφωτο, το οποίο άρθρωσε εύστοχα γύρω από τον λυπητερό, εκτενή μονόλογο του κλαρινέτου (Σπύρος Μουρίκης).

Τα δύο ακραία μέρη –μοναδικά ζοφερές συμφωνικές περιγραφές του τυραννισμένου σιναφιού των καταδικασμένων, παράνομων εραστών στη δαντική Κόλαση!– διηύθυνε σφιχτά, με νεύρο και καταδιωκτικά πιεστικό ωστικό παλμό, ενώ, αξιοποιώντας στο μέγιστο τα ρωμαλέα χάλκινα της ΚΟΑ, οδήγησε τη μουσική σε συγκλονιστικές, παροξυσμικές κορυφώσεις.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ