Η κοροϊδία απλήρωτων εργαζόμενων οφείλει να έχει όρια

dimosiografos.jpg

EUROKINISSI/ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Όταν στη δεύτερη σκληρή φάσης της λιτότητας το 2011, άρχιζε το μαρτύριο της ανεργίας για χιλιάδες εργαζόμενους στον Τύπο (Ελευθεροτυπία, ΑΛΤΕΡ, Κωστόπουλος, Λυμπέρης, Βραδυνή, Απογευματινή κλπ.) κανένας εργαζόμενος δεν διανοήθηκε να αποδώσει άμεσα και σκόπιμα το κλείσιμο των εντύπων στα οποία εργαζόταν στην κακή κυβέρνηση Παπαδήμου ή Παπανδρέου ή Σαμαρά. Η μοναδική φορά που απολύτως με κυβερνητική επιλογή εκατοντάδες εργαζόμενοι έχασαν τη δουλειά τους ήταν το κλείσιμο της δημόσιας τηλεόρασης (Σαμαράς, Βενιζέλος, Κεδίκογλου, Σταμάτης και Καψής) και η αντικατάστασή της από ένα κυβερνητικό υβρίδιο.

Ειδικά δε σε ό,τι αφορούσε την Ελευθεροτυπία, η ιδιοκτήτρια με τους κολλητούς της προσπάθησαν να αποδώσουν στην τότε κυβέρνηση την ευθύνη για τη μη χορήγηση και επαναδιαπραγμάτευση των μικρών (σε σχέση με τα τωρινά δεδομένα μεγάλων ομίλων) δανείων. Οι χειμαζόμενοι και απλήρωτοι εργαζόμενοι δεν... μάσησαν φυσικά στην προπαγάνδα και στράφηκαν κατά της διοίκησης που σπατάλησε τα ασημικά και τα χρυσαφικά της εφημερίδας, απέλυσε με άθλιο τρόπο όσους απέλυσε -μεταξύ αυτών και σημερινά στελέχη του ΔΟΛ- και τελικά αποσύρθηκε, αφήνοντας 800 εργαζόμενους στον αέρα και την επιχείρηση στα χέρια αμφιλεγόμενων προσώπων. Το ίδιο έγινε και στον ΑΛΤΕΡ κι ας ακολούθησε στη συνέχεια το γνωστό επιλεκτικό ξέπλυμα για μερίδα των επικεφαλής του καναλιού.

Σήμερα κι ενώ ζαλίζουν οι αριθμοί με τα «αέρα» δανεισμένα ποσά από τις τράπεζες στους υπερχρεωμένους ομίλους χωρίς κανένα έλεγχο και κανένα φρένο από τις κυβερνήσεις της λιτότητας, αρκετοί ισχυρίζονται ότι για τη χρεοκοπία και την απλήρωτη εργασία τους, φταίει η σημερινή κυβέρνηση.

Παράδειγμα κάποιοι που ακόμα έχουν απομείνει αλλά κι άλλοι που βρήκαν αλλού δουλειά αποχωρώντας «αγωνιστικά» από το καράβι του ΔΟΛ, τροφοδοτούν καθημερινά το κοινό τους, όχι με την ασυδοσία και την αδιαφορία των αφεντικών τους στο να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, αλλά με την άθλια κυβέρνηση που θέλει να τους κλείσει! Μπορεί η οποιαδήποτε κυβέρνηση να θέλει -εντελώς ανόητα στη σημερινή εποχή που μια πληροφορία κινείται με την ταχύτητα του φωτός- να φιμώσει τον οποιονδήποτε δημοσιογράφο αλλά ειδικά για τη σημερινή κυβέρνηση θα ήταν εντελώς ανώφελο μια και δεν υπάρχει ούτε ένα από τα συστημικά ραδιοτηλεοπτικά Μέσα που να τη στηρίζει, ούτε καν ένας δημοσιογράφος που να υπερθεματίζει στα Μέσα αυτά για την κυβερνητική πολιτική.

Επιπλέον όσοι ισχυρίζονται τα παραπάνω - κι αυτό είναι το χειρότερο- προσβάλλουν τη νοημοσύνη των απλήρωτων και χωρίς ορίζοντα συναδέλφων τους. Τι θα απαντήσουν και πώς θα εξηγήσουν στους συναδέλφους τους το γεγονός ότι όταν το αφεντικό πληρώνει τις υποχρεώσεις του και δεν χρωστάει σε όποιον μιλάει ελληνικά (σύμφωνα με τις πληροφορίες του Βασίλη Χιώτη) δεν αντιμετωπίζει παρόμοιο φόβο; Πώς εξηγούν το γεγονός ότι ακόμα και οι νεόκοποι όμιλοι που θέλουν να κυριαρχήσουν στο μιντιακό χώρο είναι εμφανώς τοποθετημένοι στο πλευρό του Κυριάκου Μητσοτάκη; Πώς εξηγούν τέλος στους απλήρωτους του Mega ή του ΔΟΛ την έμπρακτη και προφανή αδιαφορία εκδοτών και μετόχων που -όπως και τόσοι άλλοι- θα βρούνε ανενόχλητα μια νέα συχνότητα ή ένα νέο Μέσο για να επαναδραστηριοποιηθούν, αφήνοντας οικονομικά ακάλυπτους τους περισσότερους ανθρώπους που εργάστηκαν πιστά για χρόνια στα μαγαζιά τους;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας