Η Ιβάνκα δείχνει τον δρόμο στην Αμερική του Τραμπ

ivanka_trump1.jpg

Ιβάνκα Τραμπ Η Ιβάνκα Τραμπ στην είσοδο του Πύργου Τραμπ | AP Photo/ Evan Vucci

Η έλευση του Τραμπ στην αμερικανική προεδρία θορύβησε τον κόσμο. Προκάλεσε τη δημιουργία μιας ολόκληρης φάμπρικας προβλέψεων του απρόβλεπτου∙ μια πληθώρα εκτιμήσεων για την ίδια την Αμερική και για ολόκληρο τον κόσμο.

Αναλυτές και πολλά διεθνή Μέσα Ενημέρωσης, αναλύοντας το «αίνιγμα Τραμπ» (Trump enigma), έσπευσαν να προεικάσουν τη «νέα ιστορία τρόμου made in USA», το «τέλος αυτού που μέχρι τώρα αποκαλούσαμε Δύση», το τέλος της πολιτικής, της παγκοσμιοποίησης, της διεθνούς ασφάλειας, της μεταναστευτικής πολιτικής και πολλά άλλα. Είναι σοβαρές οι προκλήσεις της «εποχής Τραμπ»;

Σε έναν κόσμο όπου «όλα συνδέονται με όλα» και όλοι περιμένουν να δουν το περιεχόμενο της πολιτικής σκευής του νέου προέδρου, αρκετά λειτουργούν ως τροχιοδεικτικά.

Από τα πολλά της αμφιλεγόμενης προεκλογικής εκστρατείας, δύο ζητήματα είναι αυτά που λειτουργούν ως προπορευόμενοι δείκτες του κοντινότερου και του απώτερου μέλλοντος για την Αμερική αλλά και τον κόσμο. Και τα δύο αποκαλύπτουν δυσοίωνες προβλέψεις. Και στα δύο η Ιβάνκα Τραμπ δείχνει τον δρόμο.

Το πρώτο έχει να κάνει με τη διαστρωμάτωση της Αμερικής σε σχέση με τις προεκλογικές κορόνες∙ και έχει καθαρά ταξικό περιεχόμενο. Ο Τραμπ με τις επιλογές του προετοιμάζει υπουργικό συμβούλιο με ασυνήθιστο αριθμό δισεκατομμυριούχων –γεγονός τελείως παράταιρο με τη «φιλολαϊκή» προεκλογική εκστρατεία.

Ομως, πέραν της σταθερής τοποθέτησής του στο στρατόπεδο των πλουτοκρατών, η επιλογή συντηρητικών, δογματικών ή και καθαρά ιδιοτελών προσώπων δείχνει την αδιαφορία του για τους εργαζόμενους, τη μεσαία τάξη, τους φτωχούς και τους ευάλωτους.

Για το υπουργείο Παιδείας ο Τραμπ επέλεξε την Μπέτσι Ντεβός –πάμπλουτη (στην 88η θέση του Forbes για το 2016), υπερσυντηρητική, χορηγό των Ρεπουμπλικανών, θιασώτη του ψηφιακής εκπαίδευσης, της επιλογής σχολείου με κουπόνια κ.ά.

Το βιογραφικό της Ντεβός περιλαμβάνει την καταστροφική προσπάθεια ιδιωτικοποίησης των σχολείων του Μίτσιγκαν και τη σθεναρή στήριξη της κατ' οίκον εκπαίδευσης. Σημειώστε, η Ντεβός είναι αδελφή του Ερικ Πρινς, πρώην μέλους των ειδικών δυνάμεων που έγινε πάμπλουτος με τη μισθοφορική εταιρεία Blackwater, τα σκάνδαλα της οποίας κυριάρχησαν στον πόλεμο του Ιράκ.

Για την ηγεσία του υπουργείου Εργασίας ο Τραμπ επέλεξε τον Αντριου Πάζντερ, πρόεδρο της αλυσίδας fast-food που ελέγχει τα CKE Restaurants, θιασώτη μιας νεοφιλελεύθερης εργασιακής φόρμουλας που αντιτίθεται σε αύξηση του κατώτατου μισθού σε επίπεδα ανεκτής διαβίωσης.

Για γενικό εισαγγελέα των ΗΠΑ πρότεινε τον γερουσιαστή της Αλαμπάμα Τζεφ Σέσιονς, εκφραστή της αντιμεταναστευτικής και ρατσιστικής εκστρατείας του, ο οποίος σιχαίνεται τους μετανάστες και τα πολιτικά δικαιώματα. Για υπουργό Ενέργειας επέλεξε τον Ρικ Πέρι, τον πρώην κυβερνήτη του Τέξας και πρώην αντίπαλό του στη διεκδίκηση του προεδρικού χρίσματος, κάτοχο μιας πολιτικής καριέρας γεμάτης σκάνδαλα.

Στην ηγεσία του Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου, με βασικό ρόλο στη χάραξη οικονομικής πολιτικής, θέλει να αξιοποιήσει τον Γκάρι Κον, πρόεδρο της Goldman Sachs (με ετήσιο μισθό στην Goldman περί τα 22 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο).

Και πριν καν στεγνώσουν τα χιλιάδες δολάρια της προεκλογικής εκστρατείας του, ο Τραμπ επιλέγει τον χορηγό Ρεξ Τίλερσον, πρόεδρο της πετρελαϊκού κολοσσού Exxon-Mobil, άμεσο συνομιλητή του Πούτιν, για τη θέση του επικεφαλής του υπουργείου Εξωτερικών χάρη στην ικανότητά του να πετυχαίνει οικονομικές συμφωνίες παγκόσμιας εμβέλειας –προς όφελος της Exxon.

Πώς οι δισεκατομμυριούχοι, οι εκπρόσωποι του συμπαγούς πλουσιότερου 1% στις οικονομικές επιδόσεις –δηλαδή, ο ίδιος ο πρόεδρος και οι στενοί συνεργάτες του– θα ικανοποιήσουν ή, έστω, θα αφουγκραστούν τη φωνή και θα εκφράσουν στην πράξη τα συμφέροντα των εκατομμυρίων Αμερικανών; Είναι ένα θέμα.

Οπως σημείωνε σε άρθρο του ο νομπελίστας Τζόζεφ Στίγκλιτζ, «αν ο Τραμπ υλοποιήσει τον εμπορικό πόλεμο –αν υποθέσουμε ότι μετά την ορκωμοσία του επιβάλει δασμούς 45% επί των εισαγωγών από την Κίνα και χτίσει τείχος στα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό κ.λπ.– ο οικονομικός αντίκτυπος θα είναι αρκετά σοβαρός.

Τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου των δισεκατομμυριούχων θα μπορούν να συνεχίσουν να αγοράζουν τσάντες από το Gucci και βραχιόλια αξίας 10.000 δολαρίων από το Ivanka (σ.σ. η Ivanka Trump Fine Jewelry είναι η εταιρεία κοσμημάτων της Ιβάνκα Τραμπ, της κόρης του προέδρου), αλλά το κόστος ζωής των απλών Αμερικανών θα αυξηθεί σημαντικά∙ και χωρίς συντελεστές από το Μεξικό και αλλού, η δημιουργία θέσεων απασχόλησης θα στενέψει ακόμα περισσότερο».

Το δεύτερο έχει να κάνει με την ουσία της πολιτικής και τη δημοκρατία. Ο Τραμπ μέχρι στιγμής έχει δείξει απόλυτη αδιαφορία για τους κανόνες και τα πρότυπα της πολιτικής. Εχει επιδείξει πλήρη περιφρόνηση ορίων όσο κανείς άλλος προκάτοχός του.

Αυτό δικαιολογείται γιατί ο ίδιος και οι δισεκατομμυριούχοι που, πλέον, αποτελούν το περιβάλλον του, μέχρι πρότινος, δεν είχαν σχέση με την πολιτική. Ή μάλλον είχαν μια ιδιαίτερη σχέση με την πολιτική –τη χειρότερη.

Με το χρήμα τους αγόραζαν την πολιτική. Λειτουργούσαν ως χρηματοδότες των κομμάτων και των πολιτικών. Και κάποιος που στην αμερικανική δημοκρατία αγοράζει κάτι συνήθως δεν το κάνει από φιλανθρωπία.

Το κάνει είτε για να επιδειχθεί, είτε για να έχει ισχυρούς υποστηρικτές στα δύο σώματα του Κογκρέσου ή στον ίδιο τον Λευκό Οίκο είτε, τέλος, το κάνει με απόλυτη ιδιοτέλεια. Σε κάθε περίπτωση, η Ιβάνκα δείχνει τον δρόμο.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας