Η ιστορία μιας στιγμής

Αυτό που όλοι προσπαθούμε να καταλάβουμε όταν βλέπουμε μια φωτογραφία που μας συγκινεί είναι τι κρύβεται από πίσω. Την ιστορία που αιχμαλωτίστηκε σ’ ένα κλικ και έφτασε σ' εμάς. Πολλές φορές μπορούμε να τη φανταστούμε και άλλες φορές γράφουμε μια δική μας. Εκατοντάδες φωτογραφίες περνούν καθημερινά από μπροστά μας, κάποιες από αυτές είναι τόσο καθηλωτικές που δεν χρειάζεται να πούμε ή να γράψουμε τίποτα.

Το μήνυμά τους έχει εντυπωθεί καθαρά μέσα μας. Οταν έφτασε στα χέρια μου το «The story of a moment» (Wonderart Productions), ένα μικρό λεύκωμα φωτογραφιών, αυτό που πρωτοσκέφτηκα ήταν να σας δείξω τις πιο «δυνατές» φωτογραφίες του. Αλλά η ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου βιβλίου είναι ότι οι φωτογραφίες συνοδεύονται από εξίσου «δυνατά» κείμενα.

Γι' αυτό αυτή τη φορά θα αφήσω τις ιστορίες να σας διηγηθούν την εικόνα. Ιστορίες που έγραψαν οι φωτογράφοι και οι λογοτέχνες: Ακης Παπαντώνης, Δημήτρης Σωτάκης, Μαρία Τζιαούρη-Χίλμερ, Στεργία Κάββαλου, Πέλα Σουλτάτου, Κωνσταντίνα Σωτηρίου, Ανθος Μυριάνθους, Μυρτώ Αριστείδου.

Το νερό: «Εκείνος που το υποσχέθηκε, σάπισε σ’ ένα μπουντρούμι, μακριά από κάθε στοργή του αληθινού κόσμου. Γιατί κανείς δεν πήγε να τα βάλει με το αδιανόητο, κανείς δεν βάλθηκε να περάσει τις υγρές δεσμίδες μέσα από αυτούς τους κυκλικούς άξονες, το νερό δεν μπόρεσε να συμπυκνωθεί όσο ήθελε αυτός ο κρετίνος, χτυπούσε στα στόμια και έκανε μια παλινδρομική κίνηση προς τα πίσω, οι σταγόνες που σκορπίστηκαν σαν σφαίρες στον αέρα, το νερό που έτρεξε σαν αίμα, οδήγησαν αυτόν τον άνθρωπο στην αιώνια απομόνωση» (Δ. Σωτάκης).

Η αναμονή: «Περιμένεις, μα πλέον οι φωνές δε φωνάζουν, οι σιωπές δε σιωπούν, οι πιστοί δεν πιστεύουν, τα όνειρα δεν τα ονειρεύεται κανείς -η αλήθεια μας λέει ψέματα μέσα από τα δόντια της» (Α. Παπαντώνης).

Το ζευγάρι: «Προκυμαία. Ενα ζευγάρι σ’ ένα παγκάκι μιας ξύλινης αποβάθρας. ''Θα φύγουμε μια μέρα''. ''Πού θα πάμε;''. ''Κάπου μακριά και όμορφα''. ''Θα είμαστε μαζί;''. ''Είμαστε ήδη''. ''Τότε νομίζω πως ήδη έχουμε φτάσει στον προορισμό μας''» (Π. Σουλτάτου).

Η ακτή: «Μια κατάφαση ζωής σ’ έναν κόσμο που βυθίζεται. Ενα φως πράο, μειλίχιο, λαμπυρίζει μια γενική ευτυχία. Καμία φρίκη δε βγαίνει στη στεριά. Αναπνέω βαθιά το ιώδιο, καθαρίζω κάθε πληγή και χαϊδεύω τα σημαντικά μου. Καμιά λειψυδρία. Πουθενά. Ανοίγω τα φτερά στον κόσμο, τον εδώ και τον έξω. Κρεσέντο ζωής σ’ έναν κόσμο που ονειρεύεται» (Μ. Τζιαούρη-Χίλμερ).

Ο μετανάστης: «Βλέπω τα αυτοκίνητα που μας προσπερνούν, μετράω με το νου μου τα ψιλά μου, νιώθω μια κάποια λύπη και σκέφτομαι πως η μέρα που θα καταφέρω να μπω στη θέση του οδηγού θα βαφτιστεί πρώτη της υπόλοιπης ζωής μου. Μέχρι τότε θα συνεχίσω να πίνω Μασάλα για πρωινό, να μην έχω φίλους και να πηγαίνω στο ορυχείο στα στριμωχτά» (Στ. Κάββαλου).

Στις 23 Νοεμβρίου, «Η ιστορία μιας στιγμής» παρουσιάζεται στο γνωστό Terzo Mondo του Βερολίνου. Ελπίζουμε σύντομα και στην Αθήνα.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ