Η γνώση για τη γνώση

stin_poli.jpg

EUROKINISSI/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Γιατί άφησες να σε σπρώξει αυτή, με το ηγεμονικό της ύφος; με ρωτάει αυστηρά ο εαυτός μου -ποιος άλλος;- αμέσως μόλις βρέθηκα πίσω της χωρίς διαμαρτυρία. Μη σου πω ότι χαμογελούσα κιόλας, μη τυχόν καταλάβει πόσο βαθιά με πληγώνει η αδυναμία μου. «Αχ, παιδί μου, γεννήθηκες κορόιδο», θα κουνούσε το κεφάλι η μαμά μου, αλλά ευτυχώς δεν είναι σε θέση να παρακολουθεί τις μικρές καθημερινές μου ήττες.

Ενίοτε είμαι πιο αγωνιστική, αλλά κάποιες μέρες το ηθικό πέφτει. Δεν γίνεται συνέχεια να δίνεις μάχες για τη σειρά στο τρόλεϊ και το μετρό, πόσο θα είσαι κοντά στην πόρτα του βαγονιού, πόσο θα περιμένεις στο ταμείο, πώς θα ρωτήσεις, πώς θα ζητήσεις, πώς θα περάσεις απέναντι, πώς θα χωρέσεις στο πεζοδρόμιο, πώς θα πάρεις σειρά στο σούπερ μάρκετ, πώς θα προλάβεις θέση στο πάρκινγκ, πώς θα σε προσέξει ο δάσκαλος, κάθε στιγμή, κάθε ώρα της κάθε μέρας.

Είναι μέρες που τα χρόνια ή και ο αέρας απλώς που ανασαίνουμε αρχίζουν να βαραίνουν στο φρόνημα, αφήνεις όλους να προπορευτούν, τους αφήνεις να σε πατήσουν, να σου δώσουν αγκωνιά, να σου πάρουν τη σειρά, να σε σπρώξουν πίσω. Ισως φταίει ο Ιούλιος που μπήκε βαρύς, καιρός για αλλαγή κλίματος.

Να πάω σε μια πόλη που περιμένεις στη στάση του λεωφορείου με τη σειρά που φτάνεις και μπαίνεις με τον ίδιο τρόπο. Που δεν υπάρχει περίπτωση να σπρώξεις για να βρεθείς μπροστά, ή να ανέβεις πριν κατέβουν οι άλλοι από μέσα. Και τα λεωφορεία δεν είναι σαράβαλα όπου κινδυνεύει η ακεραιότητά σου, οι οδηγοί δεν διανοούνται να οδηγούν σαν τρελοί ή να μιλάνε στο κινητό.

Που σου δίνουν θέση να καθίσεις αν είσαι ηλικιωμένος, έγκυος, με παιδί στην αγκαλιά, με κάποιο πρόβλημα. Που στις διαβάσεις σταματούν για να περάσουν οι πεζοί. Να βεβαιωθώ ότι υπάρχει αυτός ο τόπος, δεν τον φαντάστηκα.

Θα μου πείτε γιατί, αφού θα ξαναγυρίσω εδώ, στην πόλη της καθημερινής ήττας; Θέλω να ξέρω τι μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι, έστω κι αν έχω πάψει να ελπίζω ότι ακόμα κι αν όλοι οι κάτοικοι της δικής μου πόλης το μάθουν, τίποτε δεν θα αλλάξει. Θα μείνουμε με τη γνώση. Χαλάλι. Η γνώση για τη γνώση, τίποτε περισσότερο.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας