«Η ελληνική γλώσσα είναι το διαβατήριό μας»

stasinopoyloy kalyviotis.jpg

Κρίστη Στασινοπούλου και Στάθης Καλυβιώτης Κρίστη Στασινοπούλου και Στάθης Καλυβιώτης

Ανέκαθεν ένα πράγμα χαρακτήριζε την Κρίστη Στασινοπούλου και τον Στάθη Καλυβιώτη: έστρεφαν πάντοτε το βλέμμα τους προς το εξωτερικό, σκοπός τους να μεταφέρουν τη μουσική τους και εκτός Ελλάδας. Ενα ταξίδι σε... αχαρτογράφητα νερά που μπορεί να παρομοιαστεί με την Οδύσσεια.

«Στο πολύχρονο on the road μας στα μουσικά φεστιβάλ του κόσμου και στα κλαμπάκια γνωστών και άγνωστων πόλεων και χωρών, είναι πράγματι ‘‘μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις’’. Γοητευτικός αλλά και δύσκολος», απαντά η Κρίστη. Τώρα έχουν καινούργια δουλειά, το άλμπουμ τους «ΝΥΝ» σε μουσική του Στάθη και στίχους της Κρίστης κυκλοφορεί ήδη από τη Rockarolla.

Περιλαμβάνει ευδιάκριτα στοιχεία από τις μουσικές που μας μεγάλωσαν, μας συγκίνησαν και επηρέασαν. Το ροκ, το πανκ, την electronica, αλλά και την ελληνική ή μεσογειακή παράδοση. Οι στίχοι είναι βιωματικοί, βγαλμένοι μέσα από τις δικές μας εμπειρίες, ερωτήματα, ανησυχίες και αναζητήσεις των τελευταίων ετών

Το «ΝΥΝ» λοιπόν με έναν ήχο που γοητεύει τους ξένους. «Το κοινό μας, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, είναι παρόμοιο. Τος ενώνει το ενδιαφέρον για τις ‘‘μουσικές του κόσμου’’ και τις διαφόρων ειδών μίξεις τους με πιο σύγχρονες μουσικές φόρμες και τρόπους. Φυσικά και υπάρχουν διαφορές στην ιδιοσυγκρασία του κάθε λαού. Νότος, Βορράς, Ανατολή, Δύση, παίζουν ρόλο, άλλοι είναι πιο εκδηλωτικοί, άλλοι πιο ενθουσιώδεις, άλλοι περισσότερο συγκρατημένοι».

Η ελληνική γλώσσα όμως δεν αποτελεί εμπόδιο; Ή, μήπως, είναι διαβατήριο; «Στον κόσμο που καταλαβαίνει και δεν σέρνεται εδώ κι εκεί από τις επιβεβλημένες μόδες της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας αποτελεί σαφέστατα διαβατήριο», απαντά η Κρίστη.

«Η παγκόσμια σκηνή των ‘‘μουσικών του κόσμου’’ κινείται με μικρές ανεξάρτητες εταιρείες, ειδικά ραδιόφωνα, ειδικά δικά της κλαμπ, συναυλιακούς χώρους και φεστιβάλ κ.ά. Από ανθρώπους με μεράκι και με μια βαθιά επιθυμία να ανακαλύψουν και να κάνουν γνωστές άλλες από τις συνηθισμένες μουσικές, άλλες από τις συνηθισμένες γλώσσες επικοινωνίας, άλλα από τα συνηθισμένα μουσικά όργανα κ.λπ.

Σε αυτόν τον κόσμο απευθυνόμαστε και ναι, η γλώσσα μας όπως και οι τρόποι της παραδοσιακής μας μουσικής είναι διαβατήριο που με τιμή το κρατάμε».

Γιατί ο κόσμος επιστρέφει στη λαϊκή και παραδοσιακή μουσική; «Γιατί ο άνθρωπος του 21ου αιώνα έχει χάσει λίγο τα αυγά και τα πασχάλια και ψάχνει απεγνωσμένα πού να σταθεί και πού να πατήσει», απαντά πρώτη η Κρίστη. «Και πρέπει να ευχόμαστε τη βάση του αυτή να τη βρίσκει στην παραδοσιακή του μουσική και γενικότερα στη μουσική και την τέχνη».

Ο Στάθης Καλυβιώτης το αναπτύσσει περισσότερο: «Τον 20ό αιώνα υπήρξε μια τεράστια άνθηση της μουσικής, καινούργια είδη εμφανίζονταν κάθε 3-4 χρόνια. Αυτός ο ρυθμός δεν υπάρχει στην τωρινή εποχή, γι’ αυτό και ο κόσμος επιστρέφει και μελετάει ό,τι έχει συμβεί έως τώρα. Το άσχημο είναι όταν η επιστροφή του κόσμου στην υπέροχη λαϊκή και παραδοσιακή μουσική συνδυάζεται και με επιστροφή στον συντηρητισμό και τον σοβινισμό».

Η Κρίστη και ο Στάθης θεωρούν πως ο κόσμος αναγνωρίζει την ελληνική μουσική στο εξωτερικό.

«Και αν δεν τα γνωρίζουν όλα επακριβώς, δείχνουν ενδιαφέρον να τα μάθουν και να τα παρακολουθήσουν. Είναι πολλοί που παρακολουθούν και ενημερώνονται για κάθε δίσκο, κάθε καλλιτέχνη, κάθε μουσική τάση που συμβαίνει στη χώρα μας. Μεγάλο μέρος του κοινού έξω λατρεύει το ρεμπέτικο.

»Κάποιοι μελετούν τη βυζαντινή μουσική. Αλλοι μαθαίνουν ελληνικούς χορούς και ελληνική ρυθμολογία που σε πολλούς ακούγεται σαν τη ρυθμολογία της τζαζ.

»Μας ρωτάνε κάθε τόσο λεπτομερώς για λέξεις, φράσεις και έννοιες των ελληνικών στίχων. Συχνά διαβάζουμε στις κριτικές που μας γράφουν ή ακούμε να λένε στα ραδιόφωνα που μας παρουσιάζουν ότι δεν παίζουμε τη γνωστή ‘‘τουριστική’’ μουσική της Ελλάδας, τη διακοσμημένη με αρχαίες κολόνες και την καρικατούρα του Ζορμπά».