Η εκταφή

salvador_dali.jpg

ΣΕκθεση έργων του Σαλβαντόρ Νταλί AP Photo/Misha Japaridze

Κι ενώ συζητούσαν αναποφάσιστοι για την καύση των νεκρών 

Είχαν ήδη αποφασίσει την καύση των ζωντανών 

Κίμων Ρ. 

Δικαστήριο της Μαδρίτης αποφάσισε την εκταφή της σορού του Σαλβαντόρ Νταλί, θαμμένης στο Φιγκέρας, για να γίνουν οι αναγκαίες αναλύσεις DNA, ώστε να αποφασιστεί κατά πόσον ο ισχυρισμός της κ. Πιλάρ Αμπέλ ότι είναι κόρη του ευσταθεί.

Δεν γνωρίζω τίποτε για την κ. Αμπέλ και δεν με ενδιαφέρει να κρίνω τις προθέσεις της.

Στο κάτω κάτω συμβαίνει πράγματι να πληροφορούνται κάποιοι άνθρωποι καθοριστικά στοιχεία για την καταγωγή τους, ενώ έχουν ήδη διανύσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους. 

Το ζήτημα δεν είναι καν ότι ο τάφος, ο κάθε τάφος, είναι απαραβίαστος ή ότι ειδικά ο τάφος μιας ιδιοφυΐας πρέπει υποχρεωτικά να χαίρει διαφορετικής μεταχείρισης από αυτήν που οι κοινωνίες επιφυλάσσουν στους υπόλοιπους ανθρώπους.

Ο πολιτισμός έκανε ένα τεράστιο βήμα, όταν εδώ και όχι τόσες πολλές χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι άρχισαν να θρηνούν και να θάβουν τους νεκρούς τους.

Τραγωδίες όπως οι «Πέρσες» και η «Αντιγόνη» μάς θυμίζουν ότι για κάποιους τουλάχιστον από τους ανθρώπινους πολιτισμούς η ταφή και τα μνήματα ήταν τόσο καθοριστικά, που οι άνθρωποι να διακινδυνεύουν γι' αυτά την ίδια τη ζωή τους. 

Ωστόσο το απαραβίαστο των τάφων είναι κάτι που από τα αρχαία ακόμα χρόνια και πολύ περισσότερο στη «βέβηλη», δηλαδή μη ιερή εποχή μας, αποτελεί κάθε άλλο παρά απόλυτη αρχή.

Με άλλα λόγια, η υπόθεση της εκταφής του Νταλί δεν είναι νομικό ή ακόμα και εν γένει κοινωνιολογικό, ανθρωπολογικό ή άλλο ζήτημα. Είναι απλώς μοναδικό, με την έννοια όμως ότι κάθε άνθρωπος, επώνυμος ή ανώνυμος, ιδιοφυής ή μη, είναι μοναδικός. 

Η μοναδικότητα του Νταλί για μένα ήταν ο ιδιαίτερος τρόπος που είχε δραματοποιήσει τον θάνατο μέσα από το ζωγραφικό έργο του.

Εχω και πάλι αναφερθεί -και σε δημοσιογραφικά κείμενα- στον πίνακά του «Η αρχαιολογική ανάμνηση του Εσπερινού του Μιλέ», σχόλιο στον Εσπερινό του Γάλλου ζωγράφου.

Με το έργο του ο Ισπανός ανατρέπει την ειδυλλιακή ανάγνωση του έργου του προδρόμου του.

Η κατάνυξη ακυρώνεται από την αποκάλυψη της παρουσίας του θανάτου. Ανάμεσα στις δύο μορφές του ζεύγους των αγροτών ο Ισπανός «ανασκάπτει» τη θαμμένη και κρυμμένη υποτίθεται από τον Μιλέ σορό του παιδιού τους.

Μοναδική ή τουλάχιστον ιδιαίτερη είναι η περίπτωση της εκταφής της σορού του Νταλί, όχι για το ταλέντο του, αλλά γιατί αυτός που παραβίαζε καλλιτεχνικά τα μυστικά των τάφων γνώρισε την παραβίαση του δικού του, για να ομολογήσει ένα δικό μυστικό. 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ